Ο Θάνος Τζήμερος συζητάει για την Συνεπιμέλεια στην Ελλάδα, μαζί με εκπροσώπους του ΓΟΝ.ΙΣ και ΕΝΕΡΓΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ.

Γονική Αποξένωση Και Ψευδείς Κατηγορίες Στην Ελλάδα.

«Γονική Αποξένωση Και Ψευδείς Κατηγορίες»: διάλεξη της κ. Μαρίας Καπερώνη -κλινικής ψυχολόγου παιδιών και εφήβων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Ελλάδα. Τα Ευρήματα Των Επιστημόνων Είναι Συγκλονιστικά. Τα Παιδιά Των Διαζυγίων Κακοποιούνται. Αποκαλύψεις Για Δικαστική Εγκληματική Αδιαφορία.

Το δράμα και η κακοποίηση των παιδιών των διαζυγιών, που γνωρίζουν οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί στην Ελλάδα και συνεχίζουν και το κρύβουν και εξακολουθούν να εκδίδουν αποφάσεις αποκλειστικής επιμέλειας.

Δείτε το βίντεο της επιστήμονα που αναλύει με πραγματικά γεγονότα και αποτελέσματα ερευνών στην Ελλάδα ότι τα παιδιά εργαλειοποιούνται και κακοποιούνται από την γονέα που ενας δικαστής της έχει αναθέση την αποκλειστική επιμέλεια για να καταστρέψει τον άλλο γονέα, συνήθως τον πατέρα. Και οι δικαστες και οι εισαγγελείς το γνωρίζουν και δεν κάνουν τίποτα!!!

Μήπως κάλεσε ο μπαμπάς; ΟΧΙ!

Υπάρχουν πολλές ώριμες διαζευγμένες γυναίκες που, παρά τη σχέση τους με τον πατέρα του παιδιού, υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν μια υγιή σχέση ανάμεσα στο παιδί και τον πατέρα του.

Ένας τεράστιος αριθμός όμως διαζευγμένων γυναικών, τυφλωμένες από τον πόνο τους, την εκδικητικότητα τους και την ζήλια τους, λειτουργούν καταστροφικά ως παιδαγωγοί.

Όλοι μας έχουμε ακούσει τις ιστορίες τέτοιων διαζευγμένων γυναικών που στρατηγικά χρησιμοποιούν τα ίδια τα παιδιά τους ως πιόνια για να προκαλέσουν πόνο ή  για να αποσπάσουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τον πατέρα του παιδιού τους.

Αυτές οι μητέρες δεν γνωρίζουν ή και αν γνωρίζουν, δεν τις ενδιαφέρει η ζημιά που προκαλεί στο παιδί τους, η κοφτερή γεμάτη δηλητήριο γλώσσα τους, μιλώντας αρρωστημένα για τον πατέρα του παιδιού ή όταν λένε στο παιδί ότι ο πατέρας του δεν θέλει να το δει.

Το παιδί μεγαλώνει με το αίσθημα ότι είναι ανεπιθύμητο και παραμελημένο χωρίς λόγο, παρόλο που ο μπαμπάς είναι πρόθυμος να είναι εκεί για αυτό το παιδί φυσικά, συναισθηματικά, πνευματικά, ψυχολογικά και οικονομικά.

Οι γυναίκες που συμμετέχουν σε τέτοιου είδους αρρωστημένες ενέργειες, πιστεύουν ότι ο πατέρας δεν είναι απαραίτητος.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιες γυναίκες που μεγάλωσαν χωρίς τον πατέρα τους, αισθάνονται ότι είναι εντάξει, να μεταφέρουν στα δικά τους παιδιά, τις δικές τους ανασφάλειες, τα ψυχολογικά και συναισθηματικά τους ζητήματα που προέκυψαν από τη μη παραλαβή της προσοχής, της αγάπης, ή της επικύρωσης από τον πατέρα τους.

Αυτό μπορεί να ακούγεται σαδιστικό αλλά είναι αλήθεια -πολλές γυναίκες ζηλεύουν την αγάπη και την φροντίδα που ο πατέρας δίνει στο δικό τους παιδί. Ανεξάρτητα από το λόγο για τις πράξεις τους, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ για το παιδί και τον πατέρα.

Για λόγους σκοπιμότητας η προσοχή των μέσων ενημέρωσης επικεντρώνεται στο μικρό ποσοστό των ανδρών που έχουν αποκηρύξει τα παιδιά τους, ενώ δεν λένε απολύτως τίποτα για την πλειοψηφία των ανδρών που λαχταρούν να είναι μαζί με τα παιδιά τους, αλλά τα στερούνται από μια εκδικητική πρώην σύζυγο και το προκατειλημμένο δικαστικό σύστημα.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο καταστροφικό από το να απαγορεύουν σε ένα γονιό, στην πλειοψηφία τους μπαμπάδες, την πρόσβαση στο παιδί του και στην καθημερινή συμμετοχή στην ζωή του.

Πάρα πολλοί μπαμπάδες έχουν βιώσει τις αναπάντητες κλήσεις, με μια σκοτεινή απάντηση από την μητέρα του παιδιού μέσω κειμένου ή e-mail: "το παιδί είναι απασχολημένο" ή "το παιδί δεν θέλει να σου μιλήσει", ή γενικά τη σιωπή. Ειδικά την ημέρα των γενεθλίων του παιδιού, τις ημέρες των εορτών ή τις ημέρες των διακοπών (καμία απάντηση).

Κανείς δεν θέλει να μιλήσει για την τραυματική εμπειρία των μπαμπάδων που μάχονται να είναι κοντά στα παιδιά τους και αποτέλεσμα της που οδηγεί στην ενοχή, στο θυμό και στην ανησυχία.

Κανείς δεν θέλει να μιλήσει για την πλειοψηφία των μπαμπάδων που ίσως έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν χρήματα στη μητέρα του παιδιού τους (χρηματική διατροφή παιδιού) χωρίς όμως να έχουν πρόσβαση στο παιδί τους, ούτε μιλούν για τους μπαμπάδες που καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να διατηρήσουν τη σχέση τους με το παιδί τους, ενώ αυτή η σχέση σαμποτάρεται για να τερματιστεί μέσω δόλιων ενεργειών της μητέρας.

Η μειοψηφία των δειλών που φεύγουν από την ευθύνη της πατρότητας πρέπει να καταδικαστεί. Αυτοί έχουν καταστήσει πολύ δύσκολο για τους πρόθυμους μπαμπάδες να έχουν μια σχέση με τα παιδιά τους.

Οι μπαμπάδες, πρέπει να είμαστε δυναμικοί και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να είμαστε μαζί με τα παιδιά μας. Όσοι από εμάς έχουν αυτές τις εμπειρίες πρέπει να μιλήσουμε για την επόμενη γενιά, προειδοποιώντας τους για τη σκληρή πραγματικότητα  που θα αντιμετωπίσουν κι αυτοί ως μελλοντικοί γονείς. Ας ελπίσουμε ότι τέτοιες προειδοποιήσεις θα οδηγήσουν περισσότερα παιδιά που θα μεγαλώνουν σε μια στερεά δομή της οικογένειας, χωρίς δικαστήρια, προγραμματισμένες επισκέψεις, και μηνιαίες πληρωμές.

Για εκείνους τους άνδρες που υποφέρουν στη σιωπή, θα θέλαμε να συστήσουμε να μιλήσουν σε κάποιον για το μαρτύριο που βιώνουν, να δημοσιοποιήσουν τις εμπειρίες τους και την κατάστασή τους, έτσι ώστε η κοινή γνώμη να καταλάβει ότι τα παιδιά βιώνουν τον πόνο και τα συναισθήματα εγκατάλειψης, χωρίς να γνωρίζουν ότι η πραγματική αιτία της απουσίας του πατέρα τους είναι ενορχηστρωμένη από ένα πρόσωπο που δήθεν τα αγαπά, όπως είναι η μητέρα τους.

Η πλειοψηφία των μητέρων έχουν καταστήσει το διαζύγιο και την επιμέλεια του παιδιού σε ένα εύκολο τρόπο αύξησης του εισοδήματός τους. Δεν είναι ο ρόλος σας αυτός να μιλάτε άσχημα για τον πατέρα του παιδιού. Αφήστε το παιδί να μεγαλώσει έχοντας γονική σχέση με τον πατέρα του χωρίς την αρνητική επιρροή σας.

Για να μεγαλώσει ένα παιδί σωστά κι αν νοιάζεστε για την ψυχή του, συνεργαστείτε. Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και σεβασμό ισότιμα κι από τους δυο γονείς τους κι αυτό είναι το παράδειγμα που θα ακολουθήσουν.  

"Μονογονεϊκή Οικογένεια, παρά φύσει, παρανοϊκό δημιούργημα..." 

Ο νεοεισαχθείς όρος Μονογονεϊκή Οικογένεια αναφορικά με τους ανθρώπους είναι ένας παρανοϊκός όρος, διότι προσπαθεί να προσδώσει ιδιότητες άλλου πράγματος σε άλλο, και είναι παραπλανητικός, και εσφαλμένα έχει γίνει δεκτός.

• Χιλιάδες διαζύγια.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς πατέρα.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς τον φυσικό τους πατέρα.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς την ασφάλεια του φυσικού τους πατέρα.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς την προστασία του φυσικού τους πατέρα.... 

• Χιλιάδες πατέρες χωρίς τα παιδιά τους.... ....μετά από την γέννησή του το παιδί συνδέεται με τους δύο γονείς με τρεις βασικούς ομφάλιους λώρους οι οποίοι το κάνουν να ανατρέφεται και να ανάγεται μεγαλώνοντας σε πολιτισμένο άνθρωπο.... 

• Πρώτος ομφάλιος λώρος είναι ο διανοητικός.... 

• Δεύτερος ομφάλιος λώρος είναι ο συναισθηματικός.... 

• Τρίτος ομφάλιος λώρος είναι σωματικός.... ....και μπορούν να δώσουν πλήρως μόνο και οι δύο γονείς ταυτόχρονα.... 

Μονογονεϊκή...! Οικογένεια...! παρά φύσει, παρανοϊκό δημιούργημα... ...ενός διαστροφικού μηχανισμού, που αυτοαποκαλείται δυτικός πολιτισμός ...στο "βασίλειο" των ζώων, μονογονεϊκές οικογένειες φτιάχνουν οι αρκούδες, τα τσακάλια... οι γάτες... 

Σύμφωνα με τους κανόνες της φύσεως και της λογικής, οικογένεια για τους ανθρώπους νοείται κάθε ομάδα ανθρώπων που προέρχεται από την ένωση τουλάχιστον ενός ανδρός και μιας γυναικός λόγω της αμοιβαίας και φυσικής έλξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία ενός τρίτου τουλάχιστον ανθρώπου που ονομάζεται τέκνο. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται τεκνογονία και λόγω της συμμετοχής των δύο γονέων αμφιγονία. 

Στην συνέχεια τα τρία αυτά ''''μέλη'''', αποτελούν μια ομάδα, την οικογένεια, που έχει τέτοια ψυχoσωματική σύνδεση, ώστε δεν γίνεται να αποχωριστούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα αναμεταξύ τους, είτε εξ ανάγκης, είτε βίαια, χωρίς να πάθουν ψυχική βλάβη. 

Με λίγα λόγια, ο νεοεισαχθείς όρος Μονογονεϊκή Οικογένεια αναφορικά με τους ανθρώπους είναι ένας παρανοϊκός όρος, διότι προσπαθεί να προσδώσει ιδιότητες άλλου πράγματος σε άλλο, και είναι παραπλανητικός, και εσφαλμένα έχει γίνει δεκτός χωρίς πολύ σκέψη από τους κατοίκους της χώρας μας, ώστε έχει διασαλεύσει τον νου όλων όσων τον αποδέχονται ως σωστό, με τραγικές συνέπειες για την διανοητική υγεία όλων των πολιτών. 

Μονογονεϊκές οικογένειες συναντάμε στην φύση συνήθως σε άγρια ζώα, όπως οι αρκούδες και τα τσακάλια καθώς και σε μερικά ήμερα όπως οι γάτες. Εκεί μόνο το θηλυκό παραμένει με τα μικρά και το αρσενικό είναι μόνο επιβήτορας και μερικές φορές επιτίθεται και στα μικρά στην προσπάθειά του να διεκδικήσει το θηλυκό. Η πλειονότητα όμως των θηλαστικών καθώς και των πτηνών, δημιουργούν οικογένεια τουλάχιστον των δύο γονέων και δείχνουν αυτοθυσιαστική στοργή και αφοσίωση στα γεννήματά τους, με κορυφαία παραδείγματα τα δελφίνια τα οποία θεωρούνται και τα πιο νοήμονα όντα μετά τον άνθρωπο. 

Και ενώ στο βασίλειο των ζώων καθορίζει η φύση από μόνη της, στο "βασίλειο" των ανθρώπων καθορίζει παρά φύσει η εκάστοτε η εκάστοτε εξουσία. Έτσι στο σημερινό νεοελληνικό κράτος εισηγητές και υποστηριχτές αυτού του παρανοϊκού κατασκευάσματος, φαίνεται ότι είναι ύποπτοι πολιτικοί και νομοθετικοί κύκλοι ενώ ως "θεματοφύλακας" φαίνεται έχει τοποθετηθεί το Υπουργείο Εσωτερικών με "αιχμή του δόρατος" την Γενική Γραμματεία Ισότητας. 

Τέλος επικουρεί με την ταυτόχρονη συμμετοχή του , όλος ο υπόλοιπος κρατικός μηχανισμός, με τελικό διακανονιστή την Δικαστική Εξουσία. 

Αυτό σε συνάρτηση με άλλους μηχανισμούς, γνωστούς ή και αγνώστους διαλύει σταδιακό την Ελληνική Οικογένεια και έχουμε αυτό το προαναφερόμενο εκτρωματικό αποτέλεσμα της μονογονεϊκής οικογένειας, το οποίο τελικά κοντεύει να γίνει θεσμός ανώτερος του γόμου. Από όποια μεριά και εάν εξετάσουμε το θέμα, εξαντλώντας τους κανόνες της λογικής, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για ομαδική παράνοια και παραφροσύνη η οποία εξαπλώνεται με ταχύτατο ρυθμό και επιβάλλεται μέσω της προπαγάνδας που εξασκείται από την τηλεόραση και την διαφήμιση. 

Ειδικότερα εάν το εξετάσουμε από την πλευρό του δημιουργήματος που λέγεται τέκνο, τα αποτελέσματα είναι τραγικό, διότι ένα παιδί είναι υγιές μόνο όταν βρίσκονται και οι δύο του γονείς ταυτόχρονα μαζί του, και αυτό διότι μετά από την γέννησή του το παιδί συνδέεται με τους δύο γονείς, με τρεις βασικούς ομφάλιους λώρους, οι οποίοι το κάνουν να ανατρέφεται και να ανάγεται μεγαλώνοντας σε πολιτισμένο άνθρωπο που παράγει και αυτό στην συνέχεια τέκνα, τέχνες και πολιτισμό. 

Πρώτος ομφάλιος λώρος, είναι ο διανοητικός, που έχει να κάνει με την αγωγή και η μόρφωση του τέκνου και το διατρέφει με διανοητική διατροφή. Είναι δε εξωσχολική και δίδεται μόνο και από τους δύο γονείς. 

Δεύτερος ομφάλιος λώρος είναι ο συναισθηματικός, που έχει να κάνει με την συναισθηματική κάλυψη του παιδιού και είναι πλήρης μόνο όταν δίδεται και από τους δύο γονείς. 

Τρίτος ομφάλιος λώρος, είναι ο σωματικός και αφορά την κάλυψη των υλικών αναγκών του παιδιού και μπορούν να δώσουν πλήρως, μόνο και οι δύο γονείς. Έτσι τα τέκνα, έχουν την ανάγκη της ταυτόχρονης υπάρξεως των δύο γονέων τους και οποιαδήποτε άλλη κατάσταση, όπως η διάστασή τους δημιουργεί αναπηρία στο τέκνο σε αυτό τα τρία βασικό επίπεδα σχεδόν ισοδύναμη με τον φυσικό θάνατο του ενός εκ των δυο. 

Το πρώτο και βασικό στάδιο εκδηλώσεως αυτής της καταστροφής, είναι το ό,τι "θεσμοθετήθηκε" η διάλυση της οικογένειας, αφού όποιος από τους δύο γονείς το επιθυμεί μπορεί ανά πόσα στιγμή και χωρίς πολύ σκέψη, να χωρίσει, παίρνοντας θάρρος από την ισχύουσα νομοθεσία, αφού ουσιαστικό δεν υφίσταται καμία συνέπεια. 

Έτσι την τεράστια διάδοση και διαφήμιση του χωρισμού ή της διάστασης των γονέων, για οποιονδήποτε λόγο, σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό, έρχεται να ολοκληρώσει αμετάκλητα, το δικαστικό σύστημα της χώρας μας, το οποίο έχει θεσμοθετηθεί για να "αποφασίζει" για την τύχη των παιδιών, επιβάλλοντάς τους δια της βίας, να απομακρυνθούν κυρίως από τον πατέρα τους. Τότε δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα και αξεπέραστο κενό σε αυτό, από την στέρηση του γονέα-προστάτη πατέρα, με αποτέλεσμα να καταλήγουν αργότερα κατά την γνώμη πολλών ειδικών, με τεράστιο ψυχολογικό προβλήματα, εύκολη λεία στα ναρκωτικό, στην πορνεία, στο έγκλημα και να είναι ανίκανα να εργασθούν και να κάνουν οικογένεια. 

Το όλο σκηνικό δυστυχώς όπως προαναφέρθηκε το δημιουργούν, το υποθάλπουν και το συντηρούν, αρκετό "πρόσωπα" της εξουσίας, τα οποία συνειδητό ή ασυνείδητα συμβάλουν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Εάν λοιπόν οι Ελληνικές κυβερνήσεις και οι Έλληνες βουλευτές, οι Έλληνες δικαστικοί οι Έλληνες δικηγόροι και οι Έλληνες αστυνομικοί θέλουν να τροφοδοτούν με παιδιά τοξικομανείς και εγκληματίες και να συμβάλλουν στην διάλυση της Ελληνικής κοινωνίας, δεν έχουν παρά να "συνεργάζονται" στην έκδοση διαζυγίων μεταξύ Ελλήνων γονέων, χωρίς πολύ σκέψη, και να προτείνουν αβίαστα την παραμονή των παιδιών με την μητέρα, για να "κλείσει" ο φάκελος, και να εξετάσουν την επόμενη υπόθεση. 

Εάν οι πάρα πάνω συναισθανθούν ότι έχουν συνεργήσει με "ελαφριά καρδιά" στην διάλυση Ελληνικών Οικογενειών και στην παραγωγή παιδιών τοξικομανών εγκληματιών, καλούνται να πράξουν τα αντίθετα και στο μέλλον να ενώνουν αντί να διαλύουν τις Ελληνικές οικογένειες.

Πηγή: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ" ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2006 ΤΕΥΧΟΣ 7 ΕΡΕΥΝΑ 

Διαβάστε επίσης

ΜΟΝΟΓΟΝΕΙΣ. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Ποιος σας είπε ότι οι Ελληνίδες χωρίζουν από διαφορές;;; 

Είναι τυχαίο ότι οι ελληνίδες όταν απειλούν λένε ''θα πάρω το παιδί και θα φύγω''- δε λένε ποτέ ''θα πάρω το σκύλο και θα φύγω''.

Οι Ελληνίδες χωρίζουν (στην πλειοψηφία των διαζυγίων) για να έχουν αποκλειστικά δικό τους αυτό που δεν μπορούν να έχουν από μόνες τους. 

ΤΙ;; 

Τα χρήματα; Δε νομίζω. 

Το σπίτι; Δε νομίζω. 

Το αμάξι; Δε νομίζω. 

ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Μόνο αυτό δεν μπορούν να αποκτήσουν από μόνες τους. 

Τα διαζύγια αυξήθηκαν κατακόρυφα από το 1983 όταν δημιουργήθηκαν τα δεδικασμένα της επιμέλειας του παιδιού από τη μάνα (πάνω από το 95% των περιπτώσεων). Με αυτό τον τρόπο η γυναίκα έχει το παιδί ολόδικό της και ξενοπ****αι και με όποιον θέλει. Ας σπάσει αυτό το δεδικασμένο, και τότε θα δείτε πόσο ή αν θα το σκέφτεται καν μια γυναίκα πριν τραγουδήσει του Τερζή ''χωρίζω''... 

Είναι τυχαίο ότι οι γυναίκες όταν απειλούν λένε ''θα πάρω το παιδί και θα φύγω''- δε λένε ποτέ ''θα πάρω το σκύλο και θα φύγω''... 

Φίλοι μου, είναι γνωστό ότι οι Ελληνίδες δασκαλεύονται από μικρή ηλικία να βρουν γαλαζοαίματο για να αναβαθμιστεί παράλληλα και το όνομα της οικογένειας τους (δεν ενδιαφέρει τη μάνα αν ο γαμπρός είναι drug dealer - αρκεί που έχει τσερόκι). 

Ότι κόμπλεξ μπορεί να έχει ο άνθρωπος, το συγκεντρώνει μια Ελληνίδα. Δεν κοιτά να περιποιηθεί τον εαυτό της, αλλά να γίνει πιο όμορφη από την κολλητή της ρίχνοντας περισσότερο στόκο πάνω της... 

Η συνήθης έκφραση ''δεν υπάρχουν άντρες πια'' σημαίνει μέσα τους ότι αφού δεν μπορώ να βρω άντρα, έχω αποτύχει σαν γυναίκα... Όσα δεν φτάνει η αλεπού... 

Για όσες λένε ''Πάρε όλους αυτούς που έχουν τέτοια εντύπωση για τις Ελληνίδες και μεταναστεύστε, χάρη θα μας κάνετε...'' 

Ελάτε τώρα! Αντέχει η Σύγχρονη Ελληνίδα να έχει οικοδόμο άντρα; Να κυκλοφορεί με Lada; 

Να μπαίνει ο άντρας σπίτι και να μυρίζει μπογιά; Να κάνει διακοπές στα Τίρανα; Τσκ..τσκ.. ...

Για αυτές που λένε "οι γυναίκες δεν βρίσκουν τα ''περιουσιακά τους προσόντα'' από το μπαμπά τους". 

Φίλτατοι, έχετε δει γυναίκα στον κόσμο που να είναι αυτοδημιούργητη; Να έχει κάνει περιουσία από το μηδέν; Όχι.

Κι αυτές που εμφανίζονται δήθεν αφεντικά με μεγάλη περιουσία, είτε τα κληρονόμησαν από τον άντρα τους, είτε του τα φάγανε, είτε τα απαιτήσανε εκβιαστικά για να ''μην πάρουν τα παιδιά και φύγουν''... 

Ο εγκέφαλος της Ελληνίδας δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ επιταγής και εκπτωτικού κουπονιού... Στο κάτω-κάτω τι ζόρι έχουν οι γυναίκες από που προέρχονται τα λεφτά του άντρα;

Αντε, σας αφήνω... πήρε φωτιά το keyboard μου...

Κύπρος. Σε διάσταση μητέρα κατηγόρησε ΨΕΥΔΩΣ τον πρώην σύζυγο της για βιασμό του παιδιού τους για να εισπράξει διατροφή.

Στο δικαστήριο αποδείχθηκε ότι όσα είπε η μικρή στη μητέρα της είναι αποτέλεσμα υποβολής από τη μητέρα, η οποία επιδιώκει να κερδίσει την κηδεμονία και να εξασφαλίσει διατροφή.

Λευκωσία: Η μητέρα ως μάρτυρας κατηγορίας κατά του 42χρονου πατέρα, δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, αφού από τη μαρτυρία της προκύπτουν ανακρίβειες και αντιφάσεις ουσιαστικής φύσης. Τα παραπάνω επεσήμανε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, αθωώνοντας τον πατέρα ο οποίος αντιμετώπιζε κατηγορίες για παρά φύση βιασμό της οκτάχρονης κόρης του. 

Ιατροδικαστής έκρινε ότι όλα ήταν φυσιολογικά και ότι η μικρή έπασχε από δυσκοιλιότητα.

Η μητέρα, που είναι σε διάσταση με τον κατηγορούμενο σύζυγό της, τον κατάγγειλε στην Αστυνομία μετά που παρατήρησε κάτι στο σώμα του κοριτσιού. Μαζί με λειτουργό του Γραφείου Ευμερίας μετέφεραν το κοριτσάκι σε παιδίατρο, που έκρινε ότι το περιστατικό έχρηζε περαιτέρω έρευνας από ιατροδικαστή. Ο τελευταίος διέγνωσε ότι όλα ήταν φυσιολογικά και ότι η κορούλα έπασχε από δυσκοιλιότητα, για την οποία είχε μάλιστα νοσηλευτεί προηγουμένως και στο νοσοκομείο. 

Η μητέρα προώθησε την υπόθεση, αναφέροντας ότι η μικρή της είπε για το αδίκημα που διέπραξε ο πατέρας της. Στο μεταξύ, στο Δικαστήριο παρουσιάστηκε οπτικομαγνητοφωνημένη κατάθεση της μικρής. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι γονείς δεν έμεναν μαζί, αφού η μητέρα συζούσε με άλλον άνδρα και είχε φύγει από το σπίτι, αφήνοντας τη μέριμνα των παιδιών στον πατέρα και στα πεθερικά της. 

Στην αθωωτική απόφαση του, το Δικαστήριο έλαβε σοβαρά υπόψη τις θέσεις του συνήγορου του πατέρα, Βασίλη Μπίσσα, ότι τα όσα είπε η μικρή στη μητέρα της είναι αποτέλεσμα υποβολής από τη μητέρα, η οποία επιδιώκει να κερδίσει την κηδεμονία και να εξασφαλίσει διατροφή και άλλα βοηθήματα που λαμβάνουν τα παιδιά. Στην αθωωτική απόφαση, τονίζεται ότι όσα ανέφερε η μητέρα ότι της είπε η μικρή, αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία, που ακόμα και αν εκρίνετο αξιόπιστη, δεν θα ήταν αρκετή για την απόδειξη των ισχυρισμών της παραπονούμενης (8χρονη). 

Οι συνέπειες από την απουσία της μικρής από τη δίκη, αποστερούν από το Δικαστήριο τη μαρτυρία της, η οποία έχει παραμείνει στη βάση απλών ισχυρισμών προς τη μητέρα, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο Δικαστήριο. Η παραπονούμενη, υπέδειξε το Δικαστήριο, χωρίς οποιαδήποτε καλή δικαιολογία δεν προσήλθε να δώσει μαρτυρία και να εξεταστεί ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αξιολογήσει τα όσα ανέφερε. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην εξ ακοής μαρτυρία της μητέρας. 

Η οπτικογραφημένη κατάθεση της παραπονούμενης, προστίθεται στην απόφαση του Δικαστηρίου, με τον τρόπο που κατατέθηκε δεν μπορεί να αποτελέσει την κυρίως εξέταση της παραπονούμενης. Το παράπονο της ανήλικης, υπογράμμισε το Δικαστήριο, εκμαιεύτηκε από τη μητέρα της και δεν μπορεί να θεωρηθεί αυθόρμητο. Η αθωωτική απόφαση στηρίχθηκε παράλληλα και στην κατάθεση του ιατροδικαστή που έκρινε ότι η γενική εξέταση του παιδιού ήταν εντός των φυσιολογικών ορίων και ότι δεν εξυπακούει ύπαρξη κάκωσης.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Πηγή

Συνομιλία μεταξύ παιδιού και μητέρας

Τελικά, τα παιδιά μπορεί να τα σώσει κάποιος λειτουργός της Δικαιοσύνης ή μόνον ο Θεός;;;

Τὰ παιδιά μας… Τὸ μεγαλύτερον ὅπλον ποὺ διαθέτουμε γιὰ νὰ πληγώσουμε, νὰ καταστρέψουμε ἤ νὰ μοιράσουμε εὐτυχία καὶ χαρὰ στοὺς γύρω μας…

Τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ προέκτασίς μας στὸ αὔριο ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπογραφή μας…

Αὐτὰ εἶναι ποὺ θὰ δομήσουν τὶς αὐριανὲς κοινωνίες… Τὸ πῶς θὰ εἶναι λοιπὸν αὐτὲς οἱ κοινωνίες ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐμᾶς, ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ θὰ «κτίσουμε» αὐτὰ τὰ παιδιά.

• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ εἶναι εὐτυχισμένα, ἤ ὄχι, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.
• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ εἶναι σκεπτόμενοι Ἄνθρωποι, καὶ τελικῶς ἐλεύθεροι, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.
• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ παραμένουν μιμητές μας, ἀλλὰ καὶ μιμητὲς ἄλλων, δίχως κριτικὴ σκέψιν κι ἀντίληψιν, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.

Τί θέλουμε ἀλήθεια γιά τά παιδιά μας; (Ἡ φράσις εἶναι …«κλεμμένος» τίτλος ἀπὸ βιβλίο τοῦ Γουέην Ντῦρ.)

Θέλουμε νά εἶναι χαρούμενα; Δημιουργικά;;; Ἤ τά θέλουμε ὑποχείρια ἄλλων;

Θέλουμε νά γίνουν εὐτυχισμένοι ἄνθρωποι; Ἤ θέλουμε νά πνίγονται στήν δυστυχία;

Θέλουμε νά γίνουν ὑπεύθυνα ἄτομα ἤ θέλουμε νά κρέμονται ἀπό ἄλλων τίς ἀποφάσεις;

Θέλουμε νά βγοῦν στήν ζωή σάν ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι ἤ σάν φοβισμένα κουτάβια, πού θά τά ποδοπατοῦν οἱ γύρω τους;

Θέλουμε νά ὀνειρεύονται ἤ θέλουμε νά διαβιοῦν ὑπό τό κράτος τοῦ φόβου καί τοῦ πανικοῦ;;;

Θέλουμε νά γίνουν ὁ ἑαυτός τους ἤ θέλουμε μέσα ἀπό αὐτά νά ἐπιβεβαιωθοῦμε ἐμεῖς; 

Θέλουμε μήπως νά τά μάθουμε νά σηκώνονται, μετά ἀπό ὁποιοδήποτε κτύπημα, ἤ θέλουμε νά ἰσοπεδώνονται ἀκόμη κι ἀπό τό φύσημα τοῦ ἀνέμου; 

Θέλουμε νά τά χρησιμοποιοῦμε γιά νά καλύψουμε τά κενά μας; Ἤ μήπως νά τά διδάξουμε μέ τό παράδειγμά μας νά γίνουν ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι;

Θέλουμε νά τά χρησιμοποιοῦμε γιά νά καταστρέψουμε ἄλλους; Ἤ μήπως νά διδαχθοῦμε μέσα ἀπό αὐτά;;;

Ἡ ἀφορμὴ τοῦ σημερινοῦ σημειώματος μία συνομιλία μεταξὺ παιδιοῦ καὶ μητέρας.

Μίας μητέρας ποὺ μισεῖ καὶ θέλει, χρησιμοποιῶντας τὰ παιδιά της, τὰ δικά της παιδιά, νὰ καταστρέψῃ τὸν πατέρα.

Ἀδυνατεῖ νὰ συνειδητοποιήσῃ ὅμως πὼς κατηγορῶντας διαρκῶς τὸν πατέρα στὸ παιδί, ὑποχρεώνει τὸ παιδί της νὰ κτίσῃ ἄμυνες. Ἄμυνες ποὺ οὔτε κἄν φιλτράρουν τὶς πληροφορίες, διότι ἐκ τῶν προτέρων τὸ παιδὶ ἀμφισβητεῖ τὴν μητέρα. Τὴν ἀμφισβητεῖ διότι ἡ μητέρα ΔΕΝ ἀντιλαμβάνεται πὼς ὁ πατέρας γιὰ τὸ παιδὶ εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικὸς μὲ τὴν μάννα του.

Τὰ παιδιὰ ΔΕΝ ἀνήκουν στὴν μάννα. Τὰ παιδιὰ ἀνήκουν στοὺς ἑαυτούς τους. Τὸ δικαίωμά τους, τὸ ἀνθρώπινο δικαίωμα, τῆς ἐπικοινωνίας καὶ τῆς ἐπαφῆς, καὶ στὴν μάννα καὶ στὸν πατέρα, δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς τὸ ἀνακόψῃ κάποιος. Ἐὰν μάλιστα αὐτὸς ὁ κάποιος εἶναι ἕνας ἐκ τῶν δύο γονέων, τὰ παιδιὰ δυστυχοῦν, ἀπελπίζονται, αἰσθάνονται ἐγκλωβισμένα, διότι πρέπει νὰ ἐπιλέγουν διαρκῶς «στρατόπεδον» καὶ τελικῶς καταστρέφονται. 

Πόσο πολύ λοιπόν πρέπει νά μισῇ κάποια μάννα (ἤ κάποιος πατέρας) τό παιδί του, γιά νά τό ὁδηγῇ σέ τέτοια ἀδιέξοδα;;;

Καί γιατί κάποιο δικό μας, προσωπικὸ πρόβλημα, νά μετακυλᾷ σέ τρίτους, καί κυρίως στά παιδιά μας;;;;

Πόσο πιό ἀνεύθυνοι θά μπορούσαμε νά γίνουμε ὡς ἄνθρωποι;;;

Ἀκόμη καί τά παιδιά μας ἀδυνατοῦμε νά τά προστατεύσουμε πιά;;;

Ἡ παρακάτω συνομιλία εἶναι ἀληθής. Δὲν κόψαμε κάτι, δὲν προσθέσαμε κάτι. Ἀφαιρέθησαν μόνον τὰ ὀνόματα, γιὰ λόγους εὐνοήτους. Ἐὰν γνωρίζετε κάποιον ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀνάλογα προβλήματα, νὰ τοῦ τὴν παρουσιάσετε. 

Εἶναι τόσο μεγάλος ὁ εὐτελισμὸς αὐτῆς τῆς μάννας, ποὺ εἶναι νὰ λυπᾶσαι τὴν δυστυχία τῶν παιδιῶν της. 

Πιστεύω βαθύτατα πὼς ἤδη τὰ ἔχει καταστρέψει…

Καὶ δυστυχῶς ΔΕΝ θὰ τὸ καταλάβη ποτὲ τὶς μεγάλες εὐθύνες της!!!

Μιὰ ἱστορία ἀπὸ δύο παιδιά, ποὺ βασανίζονται ………

Μητέρα μιλάει τηλεφωνικὼς μὲ τὸν ὀκτάχρονο γιό της:

Τὸ ὀκτάχρονο παιδὶ παίρνει τηλέφωνο τὴν μητέρα του…
ντριν, ντριν, ντριν…
Μητέρα (ὀκταχρόνου παιδιοῦ): Ναί..
Παιδὶ : Καλὰ εἶσαι μαμά;
Μητέρα: Καλὰ εἶμαι. Ἐσύ; Γιατὶ ἔφυγες;
Παιδὶ : Ἔλα. Τί;
Μητέρα: Τίποτα δὲν θὰ σοῦ πῷ. Θέλεις κάτι πού πῆρες ἢ σὲ ἔβαλε αὐτός νά πάρῃς; Ἐὰν σὲ βάζει νὰ πάρῃς νὰ μὴν μὲ παίρνεις. Νὰ παίρνῃς μόνο ὅταν θέλῃς ἐσύ, Ἄκους;
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα:  Ὅταν σὲ ξαναβάλῃ αὐτός, νὰ μὴν μὲ ξαναπάρῃς.. Μόνον ὅταν θέλεις ἐσύ. Ἔτσι;… Ὡραία.
Παιδὶ : Ἔλα…
Μητέρα: Δὲν θέλω νὰ ἀκούγομαι ἐκεῖ πέρα.
Παιδὶ : Μὰ δεν ἔχω ἀνοιχτὴ ἀκροάση. Ἔλα… 
Μητέρα: Τί; Δεν θέλω νὰ πῷ κάτι. Τί θέλεις νά σοῦ πῷ;
Παιδὶ : Τίποτα..
Μητέρα: Αὐτό, ἀκριβῶς.
Παιδὶ : Ἀκούω…
Μητέρα: Τί, ἀφοῦ δεν μπορεὶς να μιλήσεις.
Παιδὶ : Γράφω ἀντιγραφή…
Μητέρα: Θὰ σὲ μάθει πολλὰ αὐτός… Ἐκεῖ ποὺ εἶσαι μαζύ του.. (ἐννοεῖ τὸν πατέρα τοῦ ὀκταχρόνου παιδιοῦ). Κακὰ πράγματα ὅμως, γιὰ ἐσένα. Ἀντιγραφή ,ἐ; Τέλος πάντων.., Πές μου τί θέλεις νά πῇς;
Παιδὶ : Τίποτα. Τί νά σοῦ πῷ;
Μητέρα: Τὸ ξέρω. Ἐσὺ ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκοῦς ἐκεῖνον (ἐννοεῖ τὸν πατέρα τοῦ ὀκταχρόνου παιδιοῦ), γιατὶ ἐκεῖνος δὲν σὲ μεγάλωσε, δὲν σὲ πόνεσε, δὲν σὲ πονάει, οὔτε σὲ ἀγαπάει…
Σὲ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ φέρεσαι ἐσὺ σὲ μένα ἔτσι. Στὸ λέω νὰ τὸ ξέρῃς , γιατὶ πάντα στὴν ζωή μου, εἶμαι εἰλικρινής. Μοῦ ἀρέσει νὰ λέῳ τὴν ἀλήθεια, ἄκομα καὶ σὲ ἐσένα, ποὺ εἶσαι παιδί μου, μᾶλλον, προπάντων σὲ ἐσένα ποὺ  εἶσαι παιδί μου. Δὲν εἶσαι μωρὸ παιδάκι Δ*****, πλησιάζεις τὰ Ὀκτώ…
Τὸ ξέρω ὅτι στήνει αὐτὶ δίπλα καὶ δὲν μπορεῖς νὰ μιλήσῃς. Τώρα δὲν θὰ σοῦ πῶ κάτι ἄλλο. Νὰ ξέρεις  ὅτι ἑγὼ σὲ ἀγαπάω, ἀλλὰ δυστυχῶς…. τέλος πάντων, δὲν θέλω νὰ σοῦ πῷ κάτι ἄλλο…
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα: Εἶδες, ἀκόμα καὶ στὴν γιορτή σού τὶ ἔκανε. Ἦρθε μέσα στὸν κόσμο, βγάζοντας ἀφρούς, νὰ σὲ πάρῃ ἀπὸ τὴν μάννα σου. Ἀπό ποιά;, ἀπὸ ἐμένα ποὺ σὲ εἴχα πάντα μόνον ἐγὼ καὶ ποὺ δὲν νοιάστηκε γιὰ ἐσένα ποτέ. Πάντα κύττταζε πῶς θὰ σὲ ξεφορτωθῆ. ‘Όταν ἐγὼ ἤταν νὰ πάῳ σὲ ἕναν γιατρὸ ἢ ἔνα κομμωτήριο καὶ ὄχι μόνο αὐτά, ὅταν ἤθελα νὰ λουστῷ,  ἐδῶ στὸ σπίτι καὶ δεν μποροῦσα ποὺ εῖχα ἐσᾶς (τὰ παιδιά) καὶ ἐσένα ἔλεγε, πὲς στὴν μάννα σου νὰ ἔρθῃι καὶ ἐρχόταν. Ἡ μάννα μου, μεγάλη γυναῖκα, ποὺ τὴν λὲς τώρα γριά…
Γιατὶ οἱ ἄλλοι (παπποῦδες) δὲν ἤταν πουθενά, ποτέ. Ἐρχόταν ἡ μάννα μου, ποὺ ἤταν μεγάλη γυναῖκα καὶ ὁ ἀδερφός μου, γιὰ νὰ σᾶς κρατήσουν καὶ γιὰ νὰ σᾶς ἀπασχολήσουν, γιὰ νὰ λουστῷ ἐγώ, ποὺ ἤσασταν μικρά. Δὲν νοιάστηκε ποτέ, ἔπινε μπύρες μὲ τοὺς φίλους του, ἔπινε μὲ διάφορες, ἔκανε ὅ,τι γούσταρε καὶ ἐμένα μὲ βοηθοῦσαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ τώρα ἐσὺ ἀντιμετωπίζεις ἔτσι.
Παιδὶ : Ἐντάξει, Ἐντάξει…
Παιδὶ : Ἐντάξει, Ἐντάξει ἀφοῦ θέλεις νὰ λὲς ψέμματα, νὰ τὰ λές…
Μητέρα: Ἐγώ λέω ψέμματα; Ποιός νομίζεις ὅτι μὲ βοήθησε ἐμένα, αὐτός;; (ὁ πατέρας τοῦ παιδίου καὶ ἐν διαστάσει σύζυγος).
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα: Αὐτός πού ἔρχεται καί σέ βουτάει ἀπό τό χέρι, τώρα πού μεγάλωσες, καί φεύγει; Ποῦ ἤταν ὅταν ἑγώ ἤθελα νά λουστῷ;; 
Παιδὶ : ἑέ, τί;;
Μητέρα: ἐεε. Φώναζα τὴν μάννα μου καὶ τὸν ἀδερφό μου γιὰ νὰ λουστῷ, γιατὶ αὐτὸς γύριζε ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ.
Παιδὶ : Δούλευε.
Μητέρα: Σέ πρόσεξε ποτέ; 
Παιδὶ : Γιατὶ δούλευε, γι’ αὐτὸ δὲν μποροῦσε…
Μητέρα: Κάνεις μεγάλο λάθος, ὄχι, γύριζε, δὲν δούλευε. Μοῦ ἔλεγε ὅτι δούλευε, τοῦ ἐφτιαχνα τὸν σᾶκο του, μὲ τὰ ῥούχα του τὰ καλὰ καὶ πήγαινε στὴν γκόμενα κι ἐμένα μὲ κορόιδευε ὅτι πήγαινε στὴν δουλειά καὶ ἔχω στοιχεῖα καὶ τὸ ἔχει παραδεχτεῖ καὶ ὁ ἴδιος… 
Παιδὶ : Ναί, Ναί…
Μητέρα: Τί «Ναί, Ναί…»; Κάτσε νὰ σὲ κοροϊδεύῃ… Θέλεις τίποτα ἄλλο;
Παιδὶ : Ναί…
Μητέρα: Θὰ μὲ παρης μόνο ὅταν θέλῃς ἐσύ. Καὶ νὰ σοῦ πῇ νὰ πάρῃς, νὰ τοῦ πῇς «Δὲν θέλω νὰ πάρῳ». Ὅταν θέλῃς ἐσὺ θὰ παίρνης μόνον, ἀλλοιῶς δὲν θὰ τὸ σηκώνω, Δ*****. 
Παιδὶ : Ναί…
Μητέρα: Γιατὶ σὲ χρησιμοποιεῖ… Τώρα θέλει νὰ μὲ παρακολουθῇ ἐμένα, νὰ βάζῃ τοὺς Ἀλβανοὺς νὰ μὲ παρακολουθοῦν ἐμένα… Ποιός;;.. Ὁ ὑπόκοσμος. Ὁ ὑπόκοσμος θὰ παρακολουθήση ἐμένα..!!
Παιδὶ : Αὐτὰ ποὺ λὲς δὲν εἶναι ἀλήθεια καὶ τὸ ξέρεις.

Ἡ συνέχεια εἶναι βαρειὰ για ὅλους… Φανταστεῖτε πόσο, για μιᾷ παιδικῇ ψυχή….

Ἡ ἐν λόγῳ μάννα, τὰ παραπάνω ποὺ ἔλεγε στὸ ὀκτάχρονο παιδὶ γιὰ τὸν πατέρα του, ἀκριβῶς τὰ ἴδια ἀνέφερε καὶ δήλωνε στοὺς ὑπαλλήλους τῆς Κοινωνικῆς Ὑπηρεσίας, οἱ ὁποῖοι τὴν ἔκριναν ὑγιὴ καὶ μὲ καλὴ ψυχολογικὴ καταστάσῃ, ἱκανὴ νὰ ἔχῃ τὴν ἐπιμέλεια τῶν δύο τέκνων…

Τὸ ἴδιο ἔκριναν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπ. Δικαιοσύνης … Καὶ μάλιστα ἀπεφάνθησαν νὰ μὴν βλέπῃ ὁ πατέρας τὰ παιδιά του.

Ἄραγε, ὑπάρχει κάτι περίεργο πίσω ἀπὸ αὐτές τις ἀποφάσεις;; 

Τελικά, τὰ παιδιὰ μπορεῖ νά τά σώσῃ κάποιος λειτουργός τῆς Δικαιοσύνης ἢ μόνον ὁ Θεός;;;

Πηγή

Θέλουμε να βλέπουμε κι εμείς το εγγονάκι μας, όπως το βλέπει και η άλλη γιαγιά.

Σε μια περίπτωση, η μητέρα έλεγε στο μωρό της, πέντε χρονών τότε, ότι πέθανε ο παπάς του, γι’ αυτό δεν τον βλέπει. Ενώ ο άνθρωπος ήταν μια χαρά, απλώς τον αποξένωσε από το παιδί.

Ο Χάρης και η Έλλη Παναγιώτου… πενήντα χρόνια μαζί! Τους συνάντησα την Κυριακή (14 Φεβρουαρίου 2016), σε ένα μικρό πάρκο, κοντά στο σπίτι τους στη Λευκωσία - ήταν η μέρα των γενεθλίων του εγγονού τους. Έγινε δύο χρονών. Ήταν και η μέρα των ερωτευμένων.

Μαζί τους, στο πάρκο, ήταν ναι, ο ώριμος έρωτάς τους. Απουσίαζε όμως το εγγονάκι τους. Η μικρή γιορτή γενεθλίων που οργάνωσε ο γιος τους, ο πατέρας του παιδιού, έγινε χωρίς την παρουσία του εορτάζοντος.

Έλλη: «Δεν χαρήκαμε ούτε τα πρώτα του γενέθλια. Δεν τον είδαμε για 22 μήνες... Και το σπίτι μας είναι λίγα μέτρα πιο κάτω από το δικό τους... Ναι, υπάρχουν διαφορές που χωρίζουν τα ζευγάρια… και δυστυχώς πάει μέσα και η γιαγιά και ο παππούς. Κάποιοι αποξενώνουν από τα παιδιά όχι μόνο τον πατέρα ή τη μητέρα, αλλά και όλη την οικογένεια του αποξενωμένου γονιού. Τι θα λέει για όλα αυτά, αυτό το μωρό, όταν μεγαλώσει;»...

Χάρης: «Η γυναίκα μου ανάγιωσε δύο χιλιάδες παιδιά, ήταν σαράντα χρόνια νηπιαγωγός».

Έλλη: «Δεν είναι τραγική ειρωνεία να ασχολούμαι για τόσα χρόνια με παιδιά και να μην μπορώ τώρα να χαρώ τον εγγονό μου; Για είκοσι χρόνια είχα δικό μου νηπιαγωγείο και για άλλα τόσα εργάστηκα σε νηπιαγωγεία άλλων. Αυτό που θέλουμε, είναι να βλέπουμε κι εμείς το μωρό μας, όπως το βλέπει και η άλλη γιαγιά. Θέλω να καλμάρει η ψυχή της και να καταλάβει ότι το μωρό της έχει έναν πατέρα και ακόμα ένα παππού και μια γιαγιά».

Χάρης: «Η Έλλη δεν κοιμάται τη νύχτα. Ρώτα με εμένα, που είμαι δίπλα της. Εγώ ξέρω τι τραβώ»…

Έλλη: «Σαν νηπιαγωγός, έζησα και χωρισμένους γονείς στο νηπιαγωγείο… Έζησα τα παιδιά τους, παιδιά χωρίς τον πατέρα ή χωρίς τη μητέρα τους... Σε μια περίπτωση, η μητέρα έλεγε στο μωρό της, πέντε χρονών τότε, ότι πέθανε ο παπάς του, γι’ αυτό δεν τον βλέπει. Ενώ ο άνθρωπος ήταν μια χαρά, απλώς τον αποξένωσε από το παιδί. 

Μια μέρα που παρουσιάζαμε στο νηπιαγωγείο ένα θέμα σχετικό με την οικογένεια, πήρε τον λόγο αυτό το μωρό και είπε, “εμένα πέθανε ο παπάς μου και η μαμά μου μου είπε ότι πήγε στον ουρανό”.

Και σε ένα μήνα περίπου, ήρθε ο πατέρας στο νηπιαγωγείο και ήθελε να δει το μωρό. Βρεθήκαμε σε δύσκολη θέση... Είπαμε του πατέρα να μην παρουσιαστεί στο παιδί, πριν το προετοιμάσουμε λίγο… Έτσι έγινε… Είπαμε στο μωρό ότι μπορεί να μην κατάλαβε καλά και ότι ο Θεούλης δεν ήθελε να πάρει τον πατέρα του, ήθελε να τον αφήσει εδώ στη γη, μαζί του… Του είπαμε ότι ο παπάς του είναι εδώ και ότι αν θέλει, να του πούμε να έρθει να τον δει. Τηλεφωνήσαμε στον πατέρα και ήρθε… Δεν ξεχνώ αυτή τη σκηνή ποτέ… το κλάμα που έκανε ο πατέρας αγκαλιάζοντας εκείνο το μωρό...».

Πηγή

Πότε επιτέλους θα ΣΗΚΩΣΕΙ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΕΝΑΣ ή ΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΣ και θα ΚΡΙΝΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ;;;

ΜΕ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΕΝΑΣ ή ΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΣ και να ΚΡΙΝΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ με βλέμμα ΘΕΟΥ, και όχι μύωπα.

Γράφει η Μαμά Kelly

ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ με ΚΟΥΖΙΝΟΜΑΧΑΙΡΟ στους ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ!!! ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΤΙ ΕΚΑΝΕ στον ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΠΡΙΝ την ΧΩΡΙΣΕΙ! (Βόλος: της αφαίρεσαν την επιμέλεια των παιδιών της και τους επιτέθηκε με κουζινομάχαιρο)

ΚΑΙ τι θα εκανε ακολούθως στα ....ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ!!!!!!!!! ΔΙΚΑΙΩΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ να της στερήσουν ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ της ΜΕ ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ!

Όμως, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνο ΤΟ ΚΟΥΖΙΝΟΜΑΧΑΙΡΟ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΟΥΝ όλες αυτές οι υστερικές, παράφρονες,επιθετικές κατίνες! ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ!

Τα οποία ΊΣΩΣ δεν ΣΑΣ φαίνονται τόσο ΑΞΙΟΠΟΙΝΑ, επειδή δεν περιλαμβάνουν ΑΙΧΜΗΡΌ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, έτσι δεν είναι?

Και οι αιχμηρές ειρωνίες και προσβολές εναντίον του πατέρα και των παππούδων?

Τα αιχμηρά σχόλια και οι συκοφαντίες εις βάρος του πατέρα σε όλη τη γειτονιά, στην δουλειά του και ΦΥΣΙΚΑ στα ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΑ παιδιά?

Το αιχμηρό χαιρέκακο γέλιο τους στο τηλέφωνο όταν δεν του δίνουν το παιδί ?

Η αιχμή του δόρατος ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ, είναι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΞΩΦΘΑΛΜΑ . 

ΤΟ ΔΟΡΥ όμως ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ και είναι και......ΜΑΚΡΥ!!! 

Περιλαμβάνει ΌΧΙ ΜΟΝΟ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, αλλά και ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ βία ΣΕ ΑΝΗΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΕ ΓΟΝΕΑ,

απειλή κατά της κοινωνικής υπόστασης του πατέρα ,

απειλή κατά της υγείας του, 

καθώς η δυστυχία και το στρες που του προκαλούν σωματοποιείται και βγαίνουν αυτοάνοσα νοσήματα & αυτοκτονίες,

απειλή κατά της αξιοπρεπούς του διαβίωσης,

και ΌΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΕΡΝΑΕΙ επειδή ΈΚΑΝΕ, ΚΑΠΟΤΕ, ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ:

ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ την ΛΑΘΟΣ ΓΥΝΑΙΚΑ.......(και το επανόρθωσε, ο καημενούλης, με το διαζύγιο) ...που ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΡΓΗΣΑΤΕ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΕΚΔΩΣΕΤΕ, επειδή ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΕ τον θεσμό του...ΓΑΜΟΥ, παραβλέποντας ότι μερικοί γάμοι είναι ΠΑΡΩΔΙΑ, για να μην πω ΤΡΑΓΩΔΙΑ!

ΚΑΙ όχι μόνον έκανε την λάθος επιλογή ΣΥΖΥΓΟΥ , αλλά ακολούθησε και δεύτερο λάθος:

ΝΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΑΝΑ.

Και αντί ΑΥΤΗ να πει ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ...ΚΑΤΑΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΙ την πήρε...και την ΑΞΙΩΣΕ να αποκτήσει το παιδί που πολλές δεν μπόρεσαν, ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ για προσωπική της ευχαρίστηση, επιβίωση και εκμετάλλευση.

Μόνον αν ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟ ....ΚΟΥΖΙΝΟΜΑΧΑΙΡΟ αντιλαμβάνεται η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ οτι ηταν ΠΛΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΦΕΙ ΠΑΙΔΙΑ.....????

Την ΑΛΗΘΕΙΑ που την ξέρει όλη η γειτονιά, (από τους ανελέητους καβγάδες της και τα ουρλιαχτά της που θυμίζουν ΖΩΟ, μέχρι τις πόρτες που βαράει) δεν μπορεί ένα κοτζάμ δικαστήριο να τα ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΕΙ????... και πείθεται από .....τους ψευδομάρτυρες της??

ΔΗΛΆΔΗ ΕΝΑΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ -με το συμπάθιο κιόλα- ΠΙΆΝΕΤΑΙ ΚΟΤΣΟΣ από την τελευταία ΑΣΤΟΙΧΕΙΩΤΗ ΚΑΤΙΝΑ???

ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ, Το κουζινομάχαιρο ΕΊΝΑΙ ΥΨΩΜΕΝΟ ήδη ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ του ΥΠΕΡΗΧΟΥ, ..............κι αν ο ΥΠΕΡΗΧΟΣ -εκτός από το ΑΤΥΧΟ ΈΜΒΡΥΟ- έδειχνε και τις σκέψεις της σκέψης, θα εγραφε : 

ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΠΑΤΗΣΩ ΚΑΤΩ!!!!!!!!!!!

ΤΩΡΑ ΘΑ ΚΑΝΩ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ.

ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΕΔΕΣΑ ΤΟΝ ΓΑΙΔΑΡΟ ΜΟΥ.

ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ.

Κι αυτό το δικαίωμα σ'αυτήν την ΠΟΤΑΠΗ και ΘΕΟΠΑΛΑΒΗ σκέψη ΤΟ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ!!!!!!!!!!!!!!!

ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ, πάντα, ΚΑΙ ΜΕ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΕΝΑΣ ή ΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΣ

και να ΚΡΙΝΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ με βλέμμα ΘΕΟΥ, και όχι μύωπα.

Ξέρω όμως πολλούς μπαμπάδες που είναι καλύτεροι από μαμάδες. Και δη από μαμάδες που παίρνουν τα παιδιά λόγω του Νόμου.

Ο Νίκος Συρίγος γράφει για το 100-0 (υπέρ των γυναικών) του Νόμου, για τη ζωή των παιδιών έπειτα από διαζύγιο.

Μακάρι ο Θεός, ποιος Θεός δηλαδή, οι... Θεοί που κάνουν μια οικογένεια, ο μπαμπάς και η μαμά , να μην χωρίζουν ποτέ. Όχι γιατί ένα διαζύγιο είναι καταστροφή αλλά γιατί όσο βελούδινο κι αν είναι προκαλεί πάντα προβληματισμό στα παιδιά. Και ναι, γύρω μου δεν έχω δει κανένα ζευγάρι που η ζωή του να είναι γάργαρο νερό από την αρχή μέχρι το τέλος αλλά έχω δει πολλά ζευγάρια να μην τα βροντάνε στην πρώτη διαφωνία, στην πρώτη φουρτούνα, στα πρώτα ζόρια, να αντέχουν, να συνεχίζουν και να ξαναβρίσκουν τις ισορροπίες και την ευτυχία τους. Πολλοί, προτάσσοντας αυτό που λέμε «για τα παιδιά μου»... Για τη φαμίλια θα έλεγα εγώ...

Κι αυτή η λέξη, αυτή η αξία, οι στιγμές που ζεις σε ένα σπιτικό αξίζουν κάθε θυσία και υποχώρηση. Οι παλιοί έλεγαν δύσκολα χτίζεις, εύκολα γκρεμίζεις. Και στην εποχή της ευκολίας τα διαζύγια πέφτουν βροχή...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Είναι η ζωή μετά το διαζύγιο. Και αυτή η μεγάλη, η τεράστια αδικία που υπάρχει στο Νόμο η μαμά να παίρνει τα παιδιά κατά 99,9%. Σε μια ιστορία δηλαδή που ξεκίνησαν δύο, όταν αυτή τελειώνει ο ένας να είναι χαμένος από χέρι, ακόμη κι όταν δεν έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για το κακό τέλος... Πόσο μάλλον δε, αν έχει πέσει και στην περίπτωση, να βλέπει τα παιδιά του αυστηρά με το... δελτίο και αν αργήσει μια ώρα να τον τραβάνε και στο τμήμα για συστάσεις.

Δεν ξέρω αν και ποτέ θα αλλάξει ο Νόμος και οι δύο πλευρές θα πηγαίνουν στο δικαστήριο με ποσοστά 50-50. Είπαμε. Μακάρι να μην φτάνουν ποτέ σε αυτό το σημείο δυο άνθρωποι που αγαπήθηκαν. Ξέρω όμως πολλούς μπαμπάδες που είναι καλύτεροι από μαμάδες. Και δη από μαμάδες που παίρνουν τα παιδιά λόγω του Νόμου. 

Όπως ξέρω και μαμάδες που πίνουν το αίμα των πρώην συζύγων τους μετά το διαζύγιο παίρνοντας εκδίκηση... Κι αυτό είναι έγκλημα που δεν συγχωρείται...

Μαμάδες, γυναίκες, αν βλέπετε έστω ίχνος του εαυτού σας σε αυτές τις τελευταίες γραμμές, κοιταχτείτε στον καθρέφτη και αλλάξτε! Δεν το αξίζει κανείς. Ούτε εσείς, ούτε τα παιδιά σας, ούτε ο άντρας που κάποτε αγαπήσατε...

Νίκος Συρίγος

Δημοσιογράφος-Διευθυντής onsports.gr

Πηγή

Με το που γέννησε η εν διαστάσει σύζυγος μετατράπηκε σε ένα ψυχωτικό εκβιαστή.

εγώ είμαι η μάνα, εγώ παίρνω το παιδί και θα με πληρώνεις για μια ζωή

Επιστολή ενός διαζευγμένου πατέρα στο Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

Καλημέρα,

Ονομάζομαι ............. και ανήκω πλέον στους δυστυχισμένους πατέρες.

Με το που γέννησε η εν διαστάσει σύζυγος μετατράπηκε σε ένα ψυχωτικό εκβιαστή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα επί 11 μήνες να δέχομαι καθημερινά έναν εκβιασμό για τα πάντα και μόνιμη αναφορά στο ‘‘εγώ είμαι η μάνα, εγώ παίρνω το παιδί και θα με πληρώνεις για μια ζωή’’, στον 9ο μήνα κατάφερα να πείσω τους δικούς της να την πάω σε ψυχολόγο. 

Η ψυχολόγος αφού την εξέτασε διαπίστωσε ότι πάσχει από επιλόχειο κατάθλιψη και ότι πρέπει να την δει ψυχίατρος. Οι γονείς της και η ίδια προσπάθησαν να μου το αποκρύψουν όπως και η ψυχολόγος ίσος είχε σκοπό να μου το αποκρύψει αν δεν την πίεζα αρκετά επειδή στον 10ο μήνα βρέθηκα με κρούσμα εγκεφαλικού. 

Με το που την πήγα σε ψυχίατρο διαπιστώθηκε ένα άλλο ψυχιατρικό πρόβλημα. Η μητέρας της κατέστησε αδύνατο να προχωρήσουμε σε κάποια θεραπεία ώστε να γίνει καλά με πρόφαση προς την ίδια ότι πάω να την βγάλω τρελή και να της πάρω το παιδί. (η μητέρα της είχε νοσηλευτεί στο ψυχιατρικό τμήμα του ........ νοσοκομείου το 2013 και είναι άγνωστο το πραγματικό πρόβλημα. Ισχυρίζονται για κατάθλιψη). 

Στης 23/12/2015 έκανε τα πάντα για να φέρει στην επιφάνεια ένα νέο καυγά. Με το που το κατάφερε, μου ζήτησε διαζύγιο. Πέρασα πλέον ένα νέο Γολγοθά με ανελέητο εκβιασμό πάνω στην αγάπη που τρέφω για το παιδί μας. 

Καταφέραμε και συμφωνήσαμε σε συναινετικό διαζύγιο στις 11/1/2016 με την επιμέλεια σε αυτήν και διατροφή 200€ με μισθό 740€ που παίρνω. Έχουν μπει οι υπογραφές αλλά έχουμε κολλήσει στην απεργία των δικηγόρων και δεν έχει σφραγίδα από το δικαστήριο.

Από της 12/1/2016 έβαλα μία τελεία σε όλο αυτό που πέρασα, επικεντρώθηκα σε νέες φιλίες και παρέες ώστε να μην μου θυμίζει τίποτα το παρελθόν και να είμαι χαρούμενος ώστε να μπορώ να προσφέρω τα πάντα στο παιδί μου της μέρες που έχω επικοινωνία. 

Ενώ στην διατροφή ήμουν κύριος, αυτό το Παρασκευοσαβατοκύριακο που ήταν να παραλάβω το τέκνο δέχτηκα έναν ΕΚΒΙΑΣΜΟ να της παραδώσω περαιτέρω χρήματα (450€ από δωρεές στα βαφτίσια του παιδιού τα οποία έχουν ξοδευτεί όσο ήμασταν μαζί για το παιδί και για τους γιατρούς, όπως απαιτούσε και διάφορα άλλα αντικείμενα). 

Οι τηλεφωνικές κλήσεις είναι καταγεγραμμένες με γνωστοποίηση προς την ιδία ότι καταγράφετε η συνομιλία, όπως και 2 ώρες πριν την παραλαβή του τέκνου έχει στείλει mail με το τι απαιτεί.

Σηκώθηκα και έφυγα από την εργασία μου γιατί δεν ήμουν καλά ψυχολογικά και πήγα στην αστυνομία να το αναφέρω. 

Αυτοί με έστειλαν να πάρω χαρτί για συστάσεις από την εισαγγελία. Πρόλαβα και το πήρα. Την ώρα που πήγα να πάρω το παιδί η πρώτη ψευδή πρόφαση ήταν ότι κοιμάται και μετά αν της έχω πάει αυτά που μου είχε ζητήσει αλλιώς δεν βλέπω το παιδί. Δεν μου το έδωσε και πήγα να καταθέσω παράπονα στην αστυνομία. Κατόπιν συνεννόησης με τον δικηγόρο μου δεν το τραβήξαμε για εκβιασμό αλλά για απλές συστάσεις. 

Αυτή όταν δέχτηκε το πρώτο τηλεφώνημα ισχυρίστηκε ότι το παιδί είναι άρρωστο και δεν το διακινδυνεύει. (Γνωμάτευση γιατρού βέβαια δεν υπήρχε) ακόμη δεν έχει εμφανιστεί στο τμήμα όπως και χτες που την έπαιρνε το ανακριτικό όργανο δεν απαντούσε στα τηλέφωνα.

Θα ήθελα τι περαιτέρω κινήσεις μπορώ να κάνω ή σε τι φορείς μπορώ να απευθυνθώ και τι δικαιώματα μπορώ να αιτηθώ.

Απαντάει η Μαμά Kelly

1) Να καταγράφεις τα περιστατικά που ΔΕΝ σου δίνει το παιδί στην αστυνομία και 

2) Nα παίρνεις αντίγραφο από το Βιβλίο Συμβάντων της αστυνομίας, Υπογεγραμμένο.

3) Στην συνέχεια μπορείς -και επιβάλλεται- (ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΑΠΕΙΛΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ) να απευθυνθείς στην Εισαγγελια και να ζητήσεις ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ πραγματογνωμοσύνη. 

Θέλει χρήμα η ιστορία, ...ταλαιπωρία σωματική και ψυχική, οπότε προετοιμάσου ανάλογα στην περίπτωση που θες να το τραβήξεις...

Φυσικά όλα αυτά ΔΕΝ θα την πτοήσουν να πηγαίνει κόντρα στα δίκαια και νόμιμα όπλα που μπορείς να χρησιμοποιήσεις,εάν είναι Σάικο,...Ψυχικά Διαταραγμένη, ...Εκδικητική σε σημείο Μανίας,....Κομπλεξική,....Υστερική,...Κακιά,....Παλιοχαρακτήρας,....Ανέντιμη,....Εκμεταλλεύτρια....ή απλώς Αγ@μητη! 

Με την υψωμένη σημαία της "καταφρονεμένης πλην τίμιας μάνας" θα προσπαθεί να σου κάνει ψυχολογικό πόλεμο αφού θα βλέπεις όλες οι προσπάθειες σου να χτυπάνε σαν τσακισμένα καράβια επάνω σε βράχια ΕΝΩ ΑΥΤΗ ΘΑ ΓΕΛΑΕΙ ΧΑΙΡΕΚΑΚΑ πιστεύοντας ότι μέχρι να... ψοφήσει ΕΙΝΑΙ ....ΘΕΑΡΕΣΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ το ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ ΣΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΝΑ ΜΙΣΕΙ ΤΟΝ   Ι Δ Ι Ο   ΤΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ,.......ΞΕΧΝΏΝΤΑΣ ότι το ΜΊΣΟΣ που σπέρνεις θα το ΘΕΡΙΣΕΙΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ!

Μόνο λίγα πράματα έχω να σε συμβουλεύσω : Υπομονή - Επιμονή - Ηρεμία Εσωτερική -(αν αυτο δεν το πετυχαίνεις προσπάθησε να δείχνεις τουλάχιστον Ηρεμία Εξωτερική,...πιάνει πίστεψε με και δεν ανεβάζεις παλμούς με κίνδυνο να πάθεις καρδιά ή εγκεφαλικό, διότι ΕΣΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ, 

αυτή είναι ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΑΧΥΔΕΡΜΟ, ΔΕΝ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΤΙ-ΠΟ-ΤΕ, αντιθέτως τρέφεται ΜΕ ΚΑΒΓΑΔΕΣ ...και .....Κουράγιο !!!! Και να ξέρεις φίλε μου, έχει ο καιρός γυρίσματα !!!!!!!!!!!!!!!

και όχι.... το παιδί Δ Ε Ν ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑΡΙΑ, εκτός αν του δίνει ΥΠΝΩΤΙΚΑ!

Πόσο αληθεύει ότι ένας μπαμπάς στην Ελλάδα μετά το διαζύγιο ΔΕΝ ενδιαφέρεται για τα παιδιά του;

Αποδεικνύεται ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΨΕΜΑ αυτό που ισχυρίζονται ορισμένες γυναίκες ότι "οι μπαμπάδες μετά το διαζύγιο ΔΕΝ ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους"!

Αυτό που ισχυρίζονται ορισμένες εκδικητικές διαζευγμένες μητέρες ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΤΑΙ απο τα ΕΠΙΣΗΜΑ έγγραφα της ΓΑΔΑ στο ερώτημα του συλλόγου ΓΟΝ.ΙΣ. που αφορά την ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ του τέκνου με τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια (συνήθως του πατέρα). 

ΥΠΟΨΙΝ ότι οι παρακάτω Καταγραφές αφορούν ΜΟΝΟ τις τηλεφωνικές Καταγραφές (τηλ. κλήση στην Άμεσο Δράση) του λεκανοπεδίου Αττικής! 

Υπολογίζεται ότι Πανελλαδικά ΜΟΝΟ αυτού του είδους οι Καταγραφές φθάνουν ή και ξεπερνούν τις 15.000 Ετησίως!

Αν γίνει Πανελλαδική Έρευνα και σχετικά με τις καταγραφές, μηνύσεις σε ΟΛΑ τα Α.Τ. ή τις Εισαγγελίες της χώρας, ο αριθμός αυτός θα είναι κατά πολλές φορές ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟΣ! 

Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι, ΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ μετά το διαζύγιο, αλλά ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ στην Ελλάδα ΒΑΖΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ, χρησιμοποιούν τα παιδιά ως όπλα ενάντια στον άλλο γονέας και κάνουν ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ της δικαστικής απόφασης που της έχει αναθέσει την επιμέλεια του παιδιού!

ΤΙΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ, ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΟΥΝ ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ!

ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, 

ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ! 

ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΟΝΕΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΤΕΘΕΙ Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ (ως είθισται στις μητέρες) ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΓΟΝΕΑ (ως είθισται στους μπαμπάδες)!

Τηλεφωνικές καταγραφές 2014

Για το έτος 2015 παρατηρείται ΑΥΞΗΣΗ των ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΕΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ τέκνου με τον γονέα που ΔΕΝ έχει την επιμέλεια, (ως είθισται του πατέρα).

Τηλεφωνικές καταγραφές 2015