Γονική Αποξένωση Και Ψευδείς Κατηγορίες Στην Ελλάδα.

«Γονική Αποξένωση Και Ψευδείς Κατηγορίες»: διάλεξη της κ. Μαρίας Καπερώνη -κλινικής ψυχολόγου παιδιών και εφήβων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Ελλάδα. Τα Ευρήματα Των Επιστημόνων Είναι Συγκλονιστικά. Τα Παιδιά Των Διαζυγίων Κακοποιούνται. Αποκαλύψεις Για Δικαστική Εγκληματική Αδιαφορία.

Το δράμα και η κακοποίηση των παιδιών των διαζυγιών, που γνωρίζουν οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί στην Ελλάδα και συνεχίζουν και το κρύβουν και εξακολουθούν να εκδίδουν αποφάσεις αποκλειστικής επιμέλειας.

Δείτε το βίντεο της επιστήμονα που αναλύει με πραγματικά γεγονότα και αποτελέσματα ερευνών στην Ελλάδα ότι τα παιδιά εργαλειοποιούνται και κακοποιούνται από την γονέα που ενας δικαστής της έχει αναθέση την αποκλειστική επιμέλεια για να καταστρέψει τον άλλο γονέα, συνήθως τον πατέρα. Και οι δικαστες και οι εισαγγελείς το γνωρίζουν και δεν κάνουν τίποτα!!!

Κύριε Κοντονή, σας καθιστώ υπεύθυνο για το θάνατο των γονέων της Γονικής Αποξένωσης

Σας καθιστω υπευθυνο για τον Θανατο Των Πατεραδων οι οποιοι ηρθαν σε αδιεξοδο και ενεργησαν με Αυτοχειρια, επειδη Σεις θεωρειτε Περριτο τον Γονεα που Δεν Μπορει να εχει Κοινη Επιμελεια ..!!!!

κ. Κοντονη εισαστε προφανως Αυτος που Αποποινικοποιει την Γονεϊκη Αποξενωση θεωροντας το φυσικο αποτελεσμα ενος διαζυγιου. Μαζι απενοχοποιειτε ολες εκεινες τις δικαστικες αποφασεις οι οποιες Νομιμοποιουν την Γονε'ι'κη Αποξενωση, οι οποιες Νομιμοποιουν την Ψυχικη Βια αμφωτερων Παιδιων - Πατεραδων απο τον ασκων την Επιμελεια , ως επι των πληστων τις Μητερες που τους εχει ανατεθει η Επιμελεια. 

Θεωρειτε Φυσιολογικη Απωλεια την καταργηση του ενος απο τους δυο γονεις, διχως να αναλογιζεστε τις οποιες ψυχολογικες συνεπειες που θα προκληθουν απο κοινου, στο Παιδι αλλα και τον Κατηργημενο απο την ζωη του παιδιου του Πατερα. 

κ. Κοντονη εισαστε Αυτος που θεωρει οτι οι Αυτοκτονιες οι οποιες εχουν προκληθει απο το Συνδρομο Γονεϊκης Αποξενωσης οτι ειναι Φυσιολογικα Αποτελεσματα (πρωτου απαντησετε στην οποια ερωτηση του οποιου Βουλευτη θα επρεπε να εισαστε το λιγοτερο αρτια ενημερωμενος οπως και οταν αναφερεστε σε ζητηματα οικογενειακου περιεχομενου θα επρεπε να φαινεστε αλλα και να εισαστε ενας Ταπεινος Υπηρετης, ειδικα οταν αναφερεστε στο συνολο των πολιτων.) 

Αποποινικοποιειτε και δινετε συγχρονως Ευσημα σε ολους τους Δικαστικους Λειτουργους οι οποιοι, ενω θα επρεπε να συνεργαζονται με την Προνοια αλλα και να ενεργοποιουν τις κρατικες υπηρεσιες Αυτοματως (Προνοια, Κοινωνικούς Λειτουργους κλπ.) για την Αποφυγη οποιασδηποτε Αναρμοστης Συμπεριφορας απο τον Γονεα που ασκει την Επιμελεια, ουτως ωστε και σαν αποτελεσμα να λειτουργουν οι Δικαστικες Αιθουσες με βαση το Δικαιο αλλα και την Ανιδιοτελεια για να εχουμε το θεμιτο αποτελεσμα της Υγειης Ανατροφης του Παιδιου. 

Εισαστε αυτος που συνεχιζει τον Σκοταδισμο και την Μισαλοδοξια σε ενα συστημα το οποιο αποδεδειγμενα εχει εμφανιστει επιεικως Ελλειπη με αποτελεσμα να Εμψυχωνετε αλλα και να αφηνετε στο Απυροβλητο και στην μη Επιβολη Ευθυνων ολων εκεινων των Κρατικων Λειτουργων που το Απαρτιζουν (Δικαστες, Εισαγγελεις, Εισαγγελεις Ανηλικων κλπ.) 

Εισαστε αυτος που δινει Αλλοθι αλλα και Κινητρο στην Γονεϊκη Αποξενωση και τα Αποτελεσματα της. Εισαστε Αυτος που Εξυμνει την Ανισοτητα, τον Σεξισμο και τον Ρατσισμο, Αποποινικοποιωντας τις οποιες Δικαστικες Αποφασεις οι οποιες θεωρουν "Αποτελεσμα Κοινης Λογικης" την Αποξενωση Παιδιου , διχως αστικες ευθυνες απο τον Αποξενωτη. 

Εισαστε Αυτος που Ισοπεδωνει τα Ανθρωπινα Δικαιωματα. Αυτος που θεωρει Περριτο εναν εκ των Γονεων. Αυτον που Λειτουργει Αντιθετα με τον Θεσμο του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου αλλα και τις Συμβασεις τις οποιες εχει συνυπογραψει η Χωρα μας με την Ευρωπαϊκη Ενωση, οσον αφορα το Καλο του Παιδιου, την υπερασπιση των Δικαιωματων του Ατομου, του Ανηλικου οπως και το Δικαιωμα της Προασπισης Των Δικαιωματων του Παιδιου, τις οποιες θα επρεπε να θεωρειτε Αναφαιρετες και Υποχρεωτικα Ενεργες. 

Θα ημουν τουλαχιστον ικανοποιημενος εαν ζητουσατε μια πληρη εκθεση για να σας δοθουν Παραδειγματα Κοινης Επιμελειας ως προς την εκπληρωση της και Οχι τον Αποκλεισμο μιας προτασης προτου καν εξεταστει, προτου καν δοθει η οποια 5λεπτη αρνητικη και γεματη Υπεροψια απαντηση σας. 

Η απαντηση σας αυτη σας καθιστα Υπευθυνο για ολα τα σφαλματα και τις παραληψεις του Αστικοιυ Κωδικα, του Οικογενειακου Δικαιου και την Απαξιωποιηση των Ανθρωπινων Δικαιωματων απο τους Κοινωνικους Φορεις αλλα και τους παραγοντες που τους Απαρτιζουν. Δηλωνω δημοσια πως ειμαι ετοιμος να απαντησω σε ολα τα οσα ανεφερα με Αποδειξεις και Ονοματα και πως αναλαμβανω την πληρη ευθυνη των γραπτων μου. 

Η Γονεϊκη Αποξενωση ειναι Βια και Κακοποιηση κατα των Παιδιων, απο οποιον και να Ασκειται, Δικαστες , Κοινωνικες Υπηρεσιες - Λειτουργοι , Εισαγγελεις και Γονεις , που Εγκρινουν την Παταξη των Ανθρωπινων Δικαιωματων αλλα και την υποβολη ημιμετρων, με Εσας Ηθικο Αυτουργο για την Συνεχεια αυτων. 

Τελος σας καθιστω υπευθυνο για τον Θανατο Των Πατεραδων οι οποιοι ηρθαν αντιμετωποι με τα οσα προανεφερα και ετυχαν λειψης μεταχειρισης, με αποτελεσμα να βρεθουν σε αδιεξοδο και να ενεργησουν με Αυτοχειρια, επειδη Σεις θεωρειτε Περριτο τον Γονεα που Δεν Μπορει να εχει Κοινη Επιμελεια ..!!!!

Μήπως κάλεσε ο μπαμπάς; ΟΧΙ!

Υπάρχουν πολλές ώριμες διαζευγμένες γυναίκες που, παρά τη σχέση τους με τον πατέρα του παιδιού, υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν μια υγιή σχέση ανάμεσα στο παιδί και τον πατέρα του.

Ένας τεράστιος αριθμός όμως διαζευγμένων γυναικών, τυφλωμένες από τον πόνο τους, την εκδικητικότητα τους και την ζήλια τους, λειτουργούν καταστροφικά ως παιδαγωγοί.

Όλοι μας έχουμε ακούσει τις ιστορίες τέτοιων διαζευγμένων γυναικών που στρατηγικά χρησιμοποιούν τα ίδια τα παιδιά τους ως πιόνια για να προκαλέσουν πόνο ή  για να αποσπάσουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τον πατέρα του παιδιού τους.

Αυτές οι μητέρες δεν γνωρίζουν ή και αν γνωρίζουν, δεν τις ενδιαφέρει η ζημιά που προκαλεί στο παιδί τους, η κοφτερή γεμάτη δηλητήριο γλώσσα τους, μιλώντας αρρωστημένα για τον πατέρα του παιδιού ή όταν λένε στο παιδί ότι ο πατέρας του δεν θέλει να το δει.

Το παιδί μεγαλώνει με το αίσθημα ότι είναι ανεπιθύμητο και παραμελημένο χωρίς λόγο, παρόλο που ο μπαμπάς είναι πρόθυμος να είναι εκεί για αυτό το παιδί φυσικά, συναισθηματικά, πνευματικά, ψυχολογικά και οικονομικά.

Οι γυναίκες που συμμετέχουν σε τέτοιου είδους αρρωστημένες ενέργειες, πιστεύουν ότι ο πατέρας δεν είναι απαραίτητος.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιες γυναίκες που μεγάλωσαν χωρίς τον πατέρα τους, αισθάνονται ότι είναι εντάξει, να μεταφέρουν στα δικά τους παιδιά, τις δικές τους ανασφάλειες, τα ψυχολογικά και συναισθηματικά τους ζητήματα που προέκυψαν από τη μη παραλαβή της προσοχής, της αγάπης, ή της επικύρωσης από τον πατέρα τους.

Αυτό μπορεί να ακούγεται σαδιστικό αλλά είναι αλήθεια -πολλές γυναίκες ζηλεύουν την αγάπη και την φροντίδα που ο πατέρας δίνει στο δικό τους παιδί. Ανεξάρτητα από το λόγο για τις πράξεις τους, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ για το παιδί και τον πατέρα.

Για λόγους σκοπιμότητας η προσοχή των μέσων ενημέρωσης επικεντρώνεται στο μικρό ποσοστό των ανδρών που έχουν αποκηρύξει τα παιδιά τους, ενώ δεν λένε απολύτως τίποτα για την πλειοψηφία των ανδρών που λαχταρούν να είναι μαζί με τα παιδιά τους, αλλά τα στερούνται από μια εκδικητική πρώην σύζυγο και το προκατειλημμένο δικαστικό σύστημα.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο καταστροφικό από το να απαγορεύουν σε ένα γονιό, στην πλειοψηφία τους μπαμπάδες, την πρόσβαση στο παιδί του και στην καθημερινή συμμετοχή στην ζωή του.

Πάρα πολλοί μπαμπάδες έχουν βιώσει τις αναπάντητες κλήσεις, με μια σκοτεινή απάντηση από την μητέρα του παιδιού μέσω κειμένου ή e-mail: "το παιδί είναι απασχολημένο" ή "το παιδί δεν θέλει να σου μιλήσει", ή γενικά τη σιωπή. Ειδικά την ημέρα των γενεθλίων του παιδιού, τις ημέρες των εορτών ή τις ημέρες των διακοπών (καμία απάντηση).

Κανείς δεν θέλει να μιλήσει για την τραυματική εμπειρία των μπαμπάδων που μάχονται να είναι κοντά στα παιδιά τους και αποτέλεσμα της που οδηγεί στην ενοχή, στο θυμό και στην ανησυχία.

Κανείς δεν θέλει να μιλήσει για την πλειοψηφία των μπαμπάδων που ίσως έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν χρήματα στη μητέρα του παιδιού τους (χρηματική διατροφή παιδιού) χωρίς όμως να έχουν πρόσβαση στο παιδί τους, ούτε μιλούν για τους μπαμπάδες που καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να διατηρήσουν τη σχέση τους με το παιδί τους, ενώ αυτή η σχέση σαμποτάρεται για να τερματιστεί μέσω δόλιων ενεργειών της μητέρας.

Η μειοψηφία των δειλών που φεύγουν από την ευθύνη της πατρότητας πρέπει να καταδικαστεί. Αυτοί έχουν καταστήσει πολύ δύσκολο για τους πρόθυμους μπαμπάδες να έχουν μια σχέση με τα παιδιά τους.

Οι μπαμπάδες, πρέπει να είμαστε δυναμικοί και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να είμαστε μαζί με τα παιδιά μας. Όσοι από εμάς έχουν αυτές τις εμπειρίες πρέπει να μιλήσουμε για την επόμενη γενιά, προειδοποιώντας τους για τη σκληρή πραγματικότητα  που θα αντιμετωπίσουν κι αυτοί ως μελλοντικοί γονείς. Ας ελπίσουμε ότι τέτοιες προειδοποιήσεις θα οδηγήσουν περισσότερα παιδιά που θα μεγαλώνουν σε μια στερεά δομή της οικογένειας, χωρίς δικαστήρια, προγραμματισμένες επισκέψεις, και μηνιαίες πληρωμές.

Για εκείνους τους άνδρες που υποφέρουν στη σιωπή, θα θέλαμε να συστήσουμε να μιλήσουν σε κάποιον για το μαρτύριο που βιώνουν, να δημοσιοποιήσουν τις εμπειρίες τους και την κατάστασή τους, έτσι ώστε η κοινή γνώμη να καταλάβει ότι τα παιδιά βιώνουν τον πόνο και τα συναισθήματα εγκατάλειψης, χωρίς να γνωρίζουν ότι η πραγματική αιτία της απουσίας του πατέρα τους είναι ενορχηστρωμένη από ένα πρόσωπο που δήθεν τα αγαπά, όπως είναι η μητέρα τους.

Η πλειοψηφία των μητέρων έχουν καταστήσει το διαζύγιο και την επιμέλεια του παιδιού σε ένα εύκολο τρόπο αύξησης του εισοδήματός τους. Δεν είναι ο ρόλος σας αυτός να μιλάτε άσχημα για τον πατέρα του παιδιού. Αφήστε το παιδί να μεγαλώσει έχοντας γονική σχέση με τον πατέρα του χωρίς την αρνητική επιρροή σας.

Για να μεγαλώσει ένα παιδί σωστά κι αν νοιάζεστε για την ψυχή του, συνεργαστείτε. Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και σεβασμό ισότιμα κι από τους δυο γονείς τους κι αυτό είναι το παράδειγμα που θα ακολουθήσουν.  

Συνομιλία μεταξύ παιδιού και μητέρας

Τελικά, τα παιδιά μπορεί να τα σώσει κάποιος λειτουργός της Δικαιοσύνης ή μόνον ο Θεός;;;

Τὰ παιδιά μας… Τὸ μεγαλύτερον ὅπλον ποὺ διαθέτουμε γιὰ νὰ πληγώσουμε, νὰ καταστρέψουμε ἤ νὰ μοιράσουμε εὐτυχία καὶ χαρὰ στοὺς γύρω μας…

Τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ προέκτασίς μας στὸ αὔριο ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπογραφή μας…

Αὐτὰ εἶναι ποὺ θὰ δομήσουν τὶς αὐριανὲς κοινωνίες… Τὸ πῶς θὰ εἶναι λοιπὸν αὐτὲς οἱ κοινωνίες ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐμᾶς, ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ θὰ «κτίσουμε» αὐτὰ τὰ παιδιά.

• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ εἶναι εὐτυχισμένα, ἤ ὄχι, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.
• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ εἶναι σκεπτόμενοι Ἄνθρωποι, καὶ τελικῶς ἐλεύθεροι, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.
• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ παραμένουν μιμητές μας, ἀλλὰ καὶ μιμητὲς ἄλλων, δίχως κριτικὴ σκέψιν κι ἀντίληψιν, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.

Τί θέλουμε ἀλήθεια γιά τά παιδιά μας; (Ἡ φράσις εἶναι …«κλεμμένος» τίτλος ἀπὸ βιβλίο τοῦ Γουέην Ντῦρ.)

Θέλουμε νά εἶναι χαρούμενα; Δημιουργικά;;; Ἤ τά θέλουμε ὑποχείρια ἄλλων;

Θέλουμε νά γίνουν εὐτυχισμένοι ἄνθρωποι; Ἤ θέλουμε νά πνίγονται στήν δυστυχία;

Θέλουμε νά γίνουν ὑπεύθυνα ἄτομα ἤ θέλουμε νά κρέμονται ἀπό ἄλλων τίς ἀποφάσεις;

Θέλουμε νά βγοῦν στήν ζωή σάν ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι ἤ σάν φοβισμένα κουτάβια, πού θά τά ποδοπατοῦν οἱ γύρω τους;

Θέλουμε νά ὀνειρεύονται ἤ θέλουμε νά διαβιοῦν ὑπό τό κράτος τοῦ φόβου καί τοῦ πανικοῦ;;;

Θέλουμε νά γίνουν ὁ ἑαυτός τους ἤ θέλουμε μέσα ἀπό αὐτά νά ἐπιβεβαιωθοῦμε ἐμεῖς; 

Θέλουμε μήπως νά τά μάθουμε νά σηκώνονται, μετά ἀπό ὁποιοδήποτε κτύπημα, ἤ θέλουμε νά ἰσοπεδώνονται ἀκόμη κι ἀπό τό φύσημα τοῦ ἀνέμου; 

Θέλουμε νά τά χρησιμοποιοῦμε γιά νά καλύψουμε τά κενά μας; Ἤ μήπως νά τά διδάξουμε μέ τό παράδειγμά μας νά γίνουν ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι;

Θέλουμε νά τά χρησιμοποιοῦμε γιά νά καταστρέψουμε ἄλλους; Ἤ μήπως νά διδαχθοῦμε μέσα ἀπό αὐτά;;;

Ἡ ἀφορμὴ τοῦ σημερινοῦ σημειώματος μία συνομιλία μεταξὺ παιδιοῦ καὶ μητέρας.

Μίας μητέρας ποὺ μισεῖ καὶ θέλει, χρησιμοποιῶντας τὰ παιδιά της, τὰ δικά της παιδιά, νὰ καταστρέψῃ τὸν πατέρα.

Ἀδυνατεῖ νὰ συνειδητοποιήσῃ ὅμως πὼς κατηγορῶντας διαρκῶς τὸν πατέρα στὸ παιδί, ὑποχρεώνει τὸ παιδί της νὰ κτίσῃ ἄμυνες. Ἄμυνες ποὺ οὔτε κἄν φιλτράρουν τὶς πληροφορίες, διότι ἐκ τῶν προτέρων τὸ παιδὶ ἀμφισβητεῖ τὴν μητέρα. Τὴν ἀμφισβητεῖ διότι ἡ μητέρα ΔΕΝ ἀντιλαμβάνεται πὼς ὁ πατέρας γιὰ τὸ παιδὶ εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικὸς μὲ τὴν μάννα του.

Τὰ παιδιὰ ΔΕΝ ἀνήκουν στὴν μάννα. Τὰ παιδιὰ ἀνήκουν στοὺς ἑαυτούς τους. Τὸ δικαίωμά τους, τὸ ἀνθρώπινο δικαίωμα, τῆς ἐπικοινωνίας καὶ τῆς ἐπαφῆς, καὶ στὴν μάννα καὶ στὸν πατέρα, δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς τὸ ἀνακόψῃ κάποιος. Ἐὰν μάλιστα αὐτὸς ὁ κάποιος εἶναι ἕνας ἐκ τῶν δύο γονέων, τὰ παιδιὰ δυστυχοῦν, ἀπελπίζονται, αἰσθάνονται ἐγκλωβισμένα, διότι πρέπει νὰ ἐπιλέγουν διαρκῶς «στρατόπεδον» καὶ τελικῶς καταστρέφονται. 

Πόσο πολύ λοιπόν πρέπει νά μισῇ κάποια μάννα (ἤ κάποιος πατέρας) τό παιδί του, γιά νά τό ὁδηγῇ σέ τέτοια ἀδιέξοδα;;;

Καί γιατί κάποιο δικό μας, προσωπικὸ πρόβλημα, νά μετακυλᾷ σέ τρίτους, καί κυρίως στά παιδιά μας;;;;

Πόσο πιό ἀνεύθυνοι θά μπορούσαμε νά γίνουμε ὡς ἄνθρωποι;;;

Ἀκόμη καί τά παιδιά μας ἀδυνατοῦμε νά τά προστατεύσουμε πιά;;;

Ἡ παρακάτω συνομιλία εἶναι ἀληθής. Δὲν κόψαμε κάτι, δὲν προσθέσαμε κάτι. Ἀφαιρέθησαν μόνον τὰ ὀνόματα, γιὰ λόγους εὐνοήτους. Ἐὰν γνωρίζετε κάποιον ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀνάλογα προβλήματα, νὰ τοῦ τὴν παρουσιάσετε. 

Εἶναι τόσο μεγάλος ὁ εὐτελισμὸς αὐτῆς τῆς μάννας, ποὺ εἶναι νὰ λυπᾶσαι τὴν δυστυχία τῶν παιδιῶν της. 

Πιστεύω βαθύτατα πὼς ἤδη τὰ ἔχει καταστρέψει…

Καὶ δυστυχῶς ΔΕΝ θὰ τὸ καταλάβη ποτὲ τὶς μεγάλες εὐθύνες της!!!

Μιὰ ἱστορία ἀπὸ δύο παιδιά, ποὺ βασανίζονται ………

Μητέρα μιλάει τηλεφωνικὼς μὲ τὸν ὀκτάχρονο γιό της:

Τὸ ὀκτάχρονο παιδὶ παίρνει τηλέφωνο τὴν μητέρα του…
ντριν, ντριν, ντριν…
Μητέρα (ὀκταχρόνου παιδιοῦ): Ναί..
Παιδὶ : Καλὰ εἶσαι μαμά;
Μητέρα: Καλὰ εἶμαι. Ἐσύ; Γιατὶ ἔφυγες;
Παιδὶ : Ἔλα. Τί;
Μητέρα: Τίποτα δὲν θὰ σοῦ πῷ. Θέλεις κάτι πού πῆρες ἢ σὲ ἔβαλε αὐτός νά πάρῃς; Ἐὰν σὲ βάζει νὰ πάρῃς νὰ μὴν μὲ παίρνεις. Νὰ παίρνῃς μόνο ὅταν θέλῃς ἐσύ, Ἄκους;
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα:  Ὅταν σὲ ξαναβάλῃ αὐτός, νὰ μὴν μὲ ξαναπάρῃς.. Μόνον ὅταν θέλεις ἐσύ. Ἔτσι;… Ὡραία.
Παιδὶ : Ἔλα…
Μητέρα: Δὲν θέλω νὰ ἀκούγομαι ἐκεῖ πέρα.
Παιδὶ : Μὰ δεν ἔχω ἀνοιχτὴ ἀκροάση. Ἔλα… 
Μητέρα: Τί; Δεν θέλω νὰ πῷ κάτι. Τί θέλεις νά σοῦ πῷ;
Παιδὶ : Τίποτα..
Μητέρα: Αὐτό, ἀκριβῶς.
Παιδὶ : Ἀκούω…
Μητέρα: Τί, ἀφοῦ δεν μπορεὶς να μιλήσεις.
Παιδὶ : Γράφω ἀντιγραφή…
Μητέρα: Θὰ σὲ μάθει πολλὰ αὐτός… Ἐκεῖ ποὺ εἶσαι μαζύ του.. (ἐννοεῖ τὸν πατέρα τοῦ ὀκταχρόνου παιδιοῦ). Κακὰ πράγματα ὅμως, γιὰ ἐσένα. Ἀντιγραφή ,ἐ; Τέλος πάντων.., Πές μου τί θέλεις νά πῇς;
Παιδὶ : Τίποτα. Τί νά σοῦ πῷ;
Μητέρα: Τὸ ξέρω. Ἐσὺ ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκοῦς ἐκεῖνον (ἐννοεῖ τὸν πατέρα τοῦ ὀκταχρόνου παιδιοῦ), γιατὶ ἐκεῖνος δὲν σὲ μεγάλωσε, δὲν σὲ πόνεσε, δὲν σὲ πονάει, οὔτε σὲ ἀγαπάει…
Σὲ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ φέρεσαι ἐσὺ σὲ μένα ἔτσι. Στὸ λέω νὰ τὸ ξέρῃς , γιατὶ πάντα στὴν ζωή μου, εἶμαι εἰλικρινής. Μοῦ ἀρέσει νὰ λέῳ τὴν ἀλήθεια, ἄκομα καὶ σὲ ἐσένα, ποὺ εἶσαι παιδί μου, μᾶλλον, προπάντων σὲ ἐσένα ποὺ  εἶσαι παιδί μου. Δὲν εἶσαι μωρὸ παιδάκι Δ*****, πλησιάζεις τὰ Ὀκτώ…
Τὸ ξέρω ὅτι στήνει αὐτὶ δίπλα καὶ δὲν μπορεῖς νὰ μιλήσῃς. Τώρα δὲν θὰ σοῦ πῶ κάτι ἄλλο. Νὰ ξέρεις  ὅτι ἑγὼ σὲ ἀγαπάω, ἀλλὰ δυστυχῶς…. τέλος πάντων, δὲν θέλω νὰ σοῦ πῷ κάτι ἄλλο…
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα: Εἶδες, ἀκόμα καὶ στὴν γιορτή σού τὶ ἔκανε. Ἦρθε μέσα στὸν κόσμο, βγάζοντας ἀφρούς, νὰ σὲ πάρῃ ἀπὸ τὴν μάννα σου. Ἀπό ποιά;, ἀπὸ ἐμένα ποὺ σὲ εἴχα πάντα μόνον ἐγὼ καὶ ποὺ δὲν νοιάστηκε γιὰ ἐσένα ποτέ. Πάντα κύττταζε πῶς θὰ σὲ ξεφορτωθῆ. ‘Όταν ἐγὼ ἤταν νὰ πάῳ σὲ ἕναν γιατρὸ ἢ ἔνα κομμωτήριο καὶ ὄχι μόνο αὐτά, ὅταν ἤθελα νὰ λουστῷ,  ἐδῶ στὸ σπίτι καὶ δεν μποροῦσα ποὺ εῖχα ἐσᾶς (τὰ παιδιά) καὶ ἐσένα ἔλεγε, πὲς στὴν μάννα σου νὰ ἔρθῃι καὶ ἐρχόταν. Ἡ μάννα μου, μεγάλη γυναῖκα, ποὺ τὴν λὲς τώρα γριά…
Γιατὶ οἱ ἄλλοι (παπποῦδες) δὲν ἤταν πουθενά, ποτέ. Ἐρχόταν ἡ μάννα μου, ποὺ ἤταν μεγάλη γυναῖκα καὶ ὁ ἀδερφός μου, γιὰ νὰ σᾶς κρατήσουν καὶ γιὰ νὰ σᾶς ἀπασχολήσουν, γιὰ νὰ λουστῷ ἐγώ, ποὺ ἤσασταν μικρά. Δὲν νοιάστηκε ποτέ, ἔπινε μπύρες μὲ τοὺς φίλους του, ἔπινε μὲ διάφορες, ἔκανε ὅ,τι γούσταρε καὶ ἐμένα μὲ βοηθοῦσαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ τώρα ἐσὺ ἀντιμετωπίζεις ἔτσι.
Παιδὶ : Ἐντάξει, Ἐντάξει…
Παιδὶ : Ἐντάξει, Ἐντάξει ἀφοῦ θέλεις νὰ λὲς ψέμματα, νὰ τὰ λές…
Μητέρα: Ἐγώ λέω ψέμματα; Ποιός νομίζεις ὅτι μὲ βοήθησε ἐμένα, αὐτός;; (ὁ πατέρας τοῦ παιδίου καὶ ἐν διαστάσει σύζυγος).
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα: Αὐτός πού ἔρχεται καί σέ βουτάει ἀπό τό χέρι, τώρα πού μεγάλωσες, καί φεύγει; Ποῦ ἤταν ὅταν ἑγώ ἤθελα νά λουστῷ;; 
Παιδὶ : ἑέ, τί;;
Μητέρα: ἐεε. Φώναζα τὴν μάννα μου καὶ τὸν ἀδερφό μου γιὰ νὰ λουστῷ, γιατὶ αὐτὸς γύριζε ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ.
Παιδὶ : Δούλευε.
Μητέρα: Σέ πρόσεξε ποτέ; 
Παιδὶ : Γιατὶ δούλευε, γι’ αὐτὸ δὲν μποροῦσε…
Μητέρα: Κάνεις μεγάλο λάθος, ὄχι, γύριζε, δὲν δούλευε. Μοῦ ἔλεγε ὅτι δούλευε, τοῦ ἐφτιαχνα τὸν σᾶκο του, μὲ τὰ ῥούχα του τὰ καλὰ καὶ πήγαινε στὴν γκόμενα κι ἐμένα μὲ κορόιδευε ὅτι πήγαινε στὴν δουλειά καὶ ἔχω στοιχεῖα καὶ τὸ ἔχει παραδεχτεῖ καὶ ὁ ἴδιος… 
Παιδὶ : Ναί, Ναί…
Μητέρα: Τί «Ναί, Ναί…»; Κάτσε νὰ σὲ κοροϊδεύῃ… Θέλεις τίποτα ἄλλο;
Παιδὶ : Ναί…
Μητέρα: Θὰ μὲ παρης μόνο ὅταν θέλῃς ἐσύ. Καὶ νὰ σοῦ πῇ νὰ πάρῃς, νὰ τοῦ πῇς «Δὲν θέλω νὰ πάρῳ». Ὅταν θέλῃς ἐσὺ θὰ παίρνης μόνον, ἀλλοιῶς δὲν θὰ τὸ σηκώνω, Δ*****. 
Παιδὶ : Ναί…
Μητέρα: Γιατὶ σὲ χρησιμοποιεῖ… Τώρα θέλει νὰ μὲ παρακολουθῇ ἐμένα, νὰ βάζῃ τοὺς Ἀλβανοὺς νὰ μὲ παρακολουθοῦν ἐμένα… Ποιός;;.. Ὁ ὑπόκοσμος. Ὁ ὑπόκοσμος θὰ παρακολουθήση ἐμένα..!!
Παιδὶ : Αὐτὰ ποὺ λὲς δὲν εἶναι ἀλήθεια καὶ τὸ ξέρεις.

Ἡ συνέχεια εἶναι βαρειὰ για ὅλους… Φανταστεῖτε πόσο, για μιᾷ παιδικῇ ψυχή….

Ἡ ἐν λόγῳ μάννα, τὰ παραπάνω ποὺ ἔλεγε στὸ ὀκτάχρονο παιδὶ γιὰ τὸν πατέρα του, ἀκριβῶς τὰ ἴδια ἀνέφερε καὶ δήλωνε στοὺς ὑπαλλήλους τῆς Κοινωνικῆς Ὑπηρεσίας, οἱ ὁποῖοι τὴν ἔκριναν ὑγιὴ καὶ μὲ καλὴ ψυχολογικὴ καταστάσῃ, ἱκανὴ νὰ ἔχῃ τὴν ἐπιμέλεια τῶν δύο τέκνων…

Τὸ ἴδιο ἔκριναν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπ. Δικαιοσύνης … Καὶ μάλιστα ἀπεφάνθησαν νὰ μὴν βλέπῃ ὁ πατέρας τὰ παιδιά του.

Ἄραγε, ὑπάρχει κάτι περίεργο πίσω ἀπὸ αὐτές τις ἀποφάσεις;; 

Τελικά, τὰ παιδιὰ μπορεῖ νά τά σώσῃ κάποιος λειτουργός τῆς Δικαιοσύνης ἢ μόνον ὁ Θεός;;;

Πηγή

Θέλουμε να βλέπουμε κι εμείς το εγγονάκι μας, όπως το βλέπει και η άλλη γιαγιά.

Σε μια περίπτωση, η μητέρα έλεγε στο μωρό της, πέντε χρονών τότε, ότι πέθανε ο παπάς του, γι’ αυτό δεν τον βλέπει. Ενώ ο άνθρωπος ήταν μια χαρά, απλώς τον αποξένωσε από το παιδί.

Ο Χάρης και η Έλλη Παναγιώτου… πενήντα χρόνια μαζί! Τους συνάντησα την Κυριακή (14 Φεβρουαρίου 2016), σε ένα μικρό πάρκο, κοντά στο σπίτι τους στη Λευκωσία - ήταν η μέρα των γενεθλίων του εγγονού τους. Έγινε δύο χρονών. Ήταν και η μέρα των ερωτευμένων.

Μαζί τους, στο πάρκο, ήταν ναι, ο ώριμος έρωτάς τους. Απουσίαζε όμως το εγγονάκι τους. Η μικρή γιορτή γενεθλίων που οργάνωσε ο γιος τους, ο πατέρας του παιδιού, έγινε χωρίς την παρουσία του εορτάζοντος.

Έλλη: «Δεν χαρήκαμε ούτε τα πρώτα του γενέθλια. Δεν τον είδαμε για 22 μήνες... Και το σπίτι μας είναι λίγα μέτρα πιο κάτω από το δικό τους... Ναι, υπάρχουν διαφορές που χωρίζουν τα ζευγάρια… και δυστυχώς πάει μέσα και η γιαγιά και ο παππούς. Κάποιοι αποξενώνουν από τα παιδιά όχι μόνο τον πατέρα ή τη μητέρα, αλλά και όλη την οικογένεια του αποξενωμένου γονιού. Τι θα λέει για όλα αυτά, αυτό το μωρό, όταν μεγαλώσει;»...

Χάρης: «Η γυναίκα μου ανάγιωσε δύο χιλιάδες παιδιά, ήταν σαράντα χρόνια νηπιαγωγός».

Έλλη: «Δεν είναι τραγική ειρωνεία να ασχολούμαι για τόσα χρόνια με παιδιά και να μην μπορώ τώρα να χαρώ τον εγγονό μου; Για είκοσι χρόνια είχα δικό μου νηπιαγωγείο και για άλλα τόσα εργάστηκα σε νηπιαγωγεία άλλων. Αυτό που θέλουμε, είναι να βλέπουμε κι εμείς το μωρό μας, όπως το βλέπει και η άλλη γιαγιά. Θέλω να καλμάρει η ψυχή της και να καταλάβει ότι το μωρό της έχει έναν πατέρα και ακόμα ένα παππού και μια γιαγιά».

Χάρης: «Η Έλλη δεν κοιμάται τη νύχτα. Ρώτα με εμένα, που είμαι δίπλα της. Εγώ ξέρω τι τραβώ»…

Έλλη: «Σαν νηπιαγωγός, έζησα και χωρισμένους γονείς στο νηπιαγωγείο… Έζησα τα παιδιά τους, παιδιά χωρίς τον πατέρα ή χωρίς τη μητέρα τους... Σε μια περίπτωση, η μητέρα έλεγε στο μωρό της, πέντε χρονών τότε, ότι πέθανε ο παπάς του, γι’ αυτό δεν τον βλέπει. Ενώ ο άνθρωπος ήταν μια χαρά, απλώς τον αποξένωσε από το παιδί. 

Μια μέρα που παρουσιάζαμε στο νηπιαγωγείο ένα θέμα σχετικό με την οικογένεια, πήρε τον λόγο αυτό το μωρό και είπε, “εμένα πέθανε ο παπάς μου και η μαμά μου μου είπε ότι πήγε στον ουρανό”.

Και σε ένα μήνα περίπου, ήρθε ο πατέρας στο νηπιαγωγείο και ήθελε να δει το μωρό. Βρεθήκαμε σε δύσκολη θέση... Είπαμε του πατέρα να μην παρουσιαστεί στο παιδί, πριν το προετοιμάσουμε λίγο… Έτσι έγινε… Είπαμε στο μωρό ότι μπορεί να μην κατάλαβε καλά και ότι ο Θεούλης δεν ήθελε να πάρει τον πατέρα του, ήθελε να τον αφήσει εδώ στη γη, μαζί του… Του είπαμε ότι ο παπάς του είναι εδώ και ότι αν θέλει, να του πούμε να έρθει να τον δει. Τηλεφωνήσαμε στον πατέρα και ήρθε… Δεν ξεχνώ αυτή τη σκηνή ποτέ… το κλάμα που έκανε ο πατέρας αγκαλιάζοντας εκείνο το μωρό...».

Πηγή

Πόσο αληθεύει ότι ένας μπαμπάς στην Ελλάδα μετά το διαζύγιο ΔΕΝ ενδιαφέρεται για τα παιδιά του;

Αποδεικνύεται ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΨΕΜΑ αυτό που ισχυρίζονται ορισμένες γυναίκες ότι "οι μπαμπάδες μετά το διαζύγιο ΔΕΝ ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους"!

Αυτό που ισχυρίζονται ορισμένες εκδικητικές διαζευγμένες μητέρες ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΤΑΙ απο τα ΕΠΙΣΗΜΑ έγγραφα της ΓΑΔΑ στο ερώτημα του συλλόγου ΓΟΝ.ΙΣ. που αφορά την ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ του τέκνου με τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια (συνήθως του πατέρα). 

ΥΠΟΨΙΝ ότι οι παρακάτω Καταγραφές αφορούν ΜΟΝΟ τις τηλεφωνικές Καταγραφές (τηλ. κλήση στην Άμεσο Δράση) του λεκανοπεδίου Αττικής! 

Υπολογίζεται ότι Πανελλαδικά ΜΟΝΟ αυτού του είδους οι Καταγραφές φθάνουν ή και ξεπερνούν τις 15.000 Ετησίως!

Αν γίνει Πανελλαδική Έρευνα και σχετικά με τις καταγραφές, μηνύσεις σε ΟΛΑ τα Α.Τ. ή τις Εισαγγελίες της χώρας, ο αριθμός αυτός θα είναι κατά πολλές φορές ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟΣ! 

Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι, ΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ μετά το διαζύγιο, αλλά ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ στην Ελλάδα ΒΑΖΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ, χρησιμοποιούν τα παιδιά ως όπλα ενάντια στον άλλο γονέας και κάνουν ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ της δικαστικής απόφασης που της έχει αναθέσει την επιμέλεια του παιδιού!

ΤΙΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ, ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΟΥΝ ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ!

ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, 

ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ! 

ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΟΝΕΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΤΕΘΕΙ Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ (ως είθισται στις μητέρες) ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΓΟΝΕΑ (ως είθισται στους μπαμπάδες)!

Τηλεφωνικές καταγραφές 2014

Για το έτος 2015 παρατηρείται ΑΥΞΗΣΗ των ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΕΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ τέκνου με τον γονέα που ΔΕΝ έχει την επιμέλεια, (ως είθισται του πατέρα).

Τηλεφωνικές καταγραφές 2015

ΜΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ! ΝΑ ΤΙΣ ΚΡΙΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.

Γράφει η Μαμά Kelly

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ που ΑΠΟΞΕΝΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ από ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ επειδή ΑΠΛΑ...ΜΠΟΡΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΝΕΣ!

Είναι απλά θηλαστικά ζώα που γέννησαν!

ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΔΕΝ μπορεί να ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ ΤΟΣΟ ΑΚΡΑΙΑ το ΠΑΙΔΙ της ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ.... ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ τον ΆΝΘΡΩΠΟ που κάποτε ισχυριζόταν ότι ....ΑΓΑΠΟΥΣΕ .

(ΚΑΙ ΑΦΟΎ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ να ΑΓΑΠΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΗΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ...ΑΣ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ να ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕ και τα συναισθήματα ΠΟΥ ΕΤΡΕΦΕ προς τον ΤΟΤΕ ΣΥΝΤΡΟΦΟ-ΘΥΜΑ-ΣΤΟΧΟ-ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ.)

ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ οτι το..."μητρικο" ένστικτο πλημμυρίζει την καρδιά μιας γυναίκας με ΑΓΝΗ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ και είναι ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ & ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ.

Από την άλλη όμως.... ΑΣ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΛΟΓΙΚΑ και ΜΕ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ:

ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ όοοολα αυτά τα εκατομμύρια γυναικών που γέννησαν ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΑΝ, ΑΥΤΟΜΑΤΑ, ΣΕ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΕΠΙ ΓΗΣ?

Δηλαδή μια γυναίκα που υπήρξε πάντα ζηλόφθονη,

ή μνησίκακη,

ή υστερική,

ή τεμπέλα,

με ψυχολογικά ,

κουτσομπόλα, 

μανιοκαταθλιπτική,

κλέφτρα, 

αλανιάρα, 

κακιά,

υποκρίτρια, 

ανταγωνιστική,

ύπουλη, 

διπρόσωπη,

ΕΝΑΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ οτι...ΞΑΦΝΙΚΑ -μαζι με τον πλακουντα- φεύγει από μεσα της ο...ΠΑΛΙΟΣ της ΠΑΛΙΟΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ?????

Έ, μα τοτε θα έπρεπε να έχουμε πάνω στον πλανήτη ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΛΟΣΥΝΑΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...και δεν το βλεπω αυτό να ισχύει!!!

Ο ΚΑΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ θα γινει ΚΑΚΟΣ ΓΟΝΕΑΣ!

ΧΩΝΕΨΤΕ ΤΟ! 

ΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΕΣΠΕΙΡΕ κάποιος ή ΟΤΙ ΤΟ ΚΥΟΦΟΡΗΣΕ κάποια δεν λέει τίποτε!

Και οι δύο πράξεις μπορεί να ήταν από Κουραστικές, έως Τυχαίες, μέχρι και ευχάριστες!!!

ΑΡΑ ΜΗΝ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ και ΜΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!

ΝΑ ΤΙΣ ΚΡΙΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ (όχι αν το ντύνουν ακριβά, αλλά ΑΝ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ έμπρακτα ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΤΟΥ ΥΓΕΙΑ) ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ.(παππούδες, τυχόν παιδιά που θα έρθουν από επόμενο γάμο κλπ κλπ).

Πηγή: Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

Μπαμπάς έψαχνε 16 χρόνια να βρει την κόρη του μετά το διαζύγιο από την πρώην γυναικά του.

Όταν η κόρη του είπε στον μπαμπά της, τι της είχε κάνει η μαμά της, η ιστορία έγινε ακόμη πιο σοκαριστική.

Ο Dean Harper χώρισε από την γυναίκα του, όταν η κόρη του ήταν μόλις 2 ετών.

Η μητέρα αρνιόταν συστηματικά να αφήσει τον μπαμπά να δει το κοριτσάκι του. Λίγο μετά, η μητέρα και η κόρη εξαφανίστηκαν.

Ο πατέρας πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του προσπαθώντας να εντοπίσει την κόρη του, την Αθηνά.

Αν και είναι πολύ απίθανο, ένα αποξενωμένο μέλος της οικογένειας να βρει τον άλλον.

"Μετακόμισαν και δεν μπορούσα να τη βρω πια", είπε ο Χάρπερ. 

"Απλά δεν ήξερα πού ήταν, και έψαχνα για 16 χρόνια."

Η διαδικασία ήταν επίπονη, αλλά ο μπαμπάς δεν κουράστηκε να ψάχνει. Τότε, μια μέρα, βρήκε μια σελίδα στο Facebook ενός πρώην μέλους της οικογένειας. Εκεί είδε την κόρη του: η Αθηνά ήταν σε ένα βίντεο μπροστά σε ένα σπίτι. Ο πατέρας εξέτασε προσεκτικά το βίντεο και είδε ότι υπήρχε ένα σπίτι στο φόντο. Ο αποξενωμένος μπαμπάς χρησιμοποίησε το Google Maps για να εντοπίσει την τοποθεσία του σπιτιού που φαινόταν στο βίντεο.

Τρία χρόνια μετά που ο πατέρας βρήκε το βίντεο, είχε τελικά αρκετά στοιχεία για να εντοπίσει την κόρη του, την Αθηνά στο χώρο εργασίας της.

Όταν ο μπαμπάς είδε για πρώτη φορά την κόρη του μετά από 16 χρόνια, ήταν συγκλονισμένος.

"Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο πολύ που δεν θα το πιστέψετε. Σκέφτηκα ότι η Αθηνά θα μπορούσε να ακούσει την καρδιά μου να χτυπάει", είπε. "Και είπα, 'Το όνομά μου είναι Dean Harper ... Είμαι ο πατέρας σου."

Η Αθηνά δεν τον αναγνώρισε στην αρχή, αλλά όταν το συνειδητοποίησε, όλα τα κομμάτια του παζλ μπήκαν στην σειρά.

Ωστόσο, όταν η Αθηνά είπε στον μπαμπά της, τι της είχε κάνει η μαμά της, η ιστορία έγινε ακόμη πιο σοκαριστική.

Η μητέρα της Αθηνάς την έδωσε για υιοθεσία στην ηλικία των 12 ετών και οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν ειδοποίησαν τον πατέρα όπως ορίζει η νομοθεσία στον Καναδά. Το κοριτσάκι ζούσε με παρένθετη οικογένεια και μολονότι ήξεραν τα στοιχεία του πατέρα, δεν τον ειδοποίησαν!

Μετά την επανένωση του πατέρα με την κόρη του, οι κοινωνικές υπηρεσίες έστειλαν στον πατέρα και τον λογαριασμό των 7.800 δολαρίων που πρέπει να πληρώσει για τα γονικά του δικαιώματα!

Ο ταλαιπωρημένος πατέρας σκέφτεται να κινηθεί δικαστικά εναντίον των κοινωνικών υπηρεσιών του Καναδά. 

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί το τι πέρασε αυτός ο μπαμπάς που δεν έπαψε στιγμή να αναζητά την κόρη του.

Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης. Ο συναισθηματικός βιασμός του παιδιού.

Κακοί γονείς που χρησιμοποιούν τα παιδιά ως όπλο στο διαζύγιο.

Ο κλινικός ψυχολόγος Darnall κατηγοριοποιεί τους γονείς που μετά το διαζύγιο συγκρούονται ο ένας με τον άλλο σε τρεις κατηγορίες. 

Η πρώτη κατηγορία είναι οι αφελείς γονείς οι οποίοι κάνουν αρνητικά σχόλια ο ένας για τον άλλο κυρίως για να ενδυναμώσουν το δικό τους δεσμό με το παιδί. 

Στη δεύτερη κατηγορία είναι οι ενεργοί γονείς οι οποίοι φέρονται επικριτικά και υπονομευτικά προς τον άλλο γονέα τον οποίο στοχοθετούν σταθερά. Όμως αντιλαμβάνονται ότι η συμπεριφορά που υιοθετούν έχει αρνητική επίπτωση στο παιδί τους. 

Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν οι γονείς με έντονες εμμονές οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να καταστρέψουν τον δεσμό του ανήλικου με τον άλλο γονέα και καταφεύγουν στην υιοθέτηση ακραίων μορφών συμπεριφοράς. Οι γονείς που ανήκουν στην τρίτη κατηγορία στην ουσία μεταθέτουν την επιθετικότητα τους στα παιδιά τους.

Σύνδρομο Γονική Αποξένωσης...

Το σύνδρομο της γονικής αποξένωσης λοιπόν, αποδίδεται στην μετάθεση της επιθετικότητας, που συνεπάγεται ένα συγκρουσιακό διαζύγιο, στα παιδιά και σε έναν συνδυασμό του «Συνδρόμου της Στοκχόλμης» (το παιδί αισθάνεται όμηρος της/του μητέρας/πατέρα και υιοθετεί τις συμπεριφορές που του υπαγορεύει, για να μην αντιμετωπίσει την οργή της/του) και του φαινομένου των «Ψευδών Αναμνήσεων» (σύμφωνα με το οποίο η εικόνα του απόντος πατέρα/μητέρας σταδιακά αλλοιώνεται και αντικαθίσταται από μνήμες, που σπάνια αντιστοιχούν στην πραγματικότητα). 

Μητέρες ή πατέρες που μισούν τον/την πρώην σύζυγο και χρησιμοποιούν τα παιδιά ως όπλο εναντίον του/της, που προσπαθούν να του/της αποσπάσουν περιουσιακά στοιχεία, που είναι κτητικές/οι και διεκδικούν όλη την αγάπη των παιδιών, που θέλουν να διαγράψουν την προηγούμενη ζωή τους, για να κάνουν μια ανεμπόδιστη νέα αρχή,που εξακολουθούν να τον/την ζηλεύουν, που βρίσκουν νέο/α σύντροφο, ενδεχομένως να υιοθετούν συμπεριφορές, που οδηγούν στο σύνδρομο αυτό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το σύνδρομο αυτό αποτελεί συναισθηματικό βιασμό για το παιδί και οι γονείς, που το υποκινούν πρέπει να παρακολουθήσουν οικογενειακή θεραπεία.

Πως αναγνωρίζουμε το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης.

Το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης αναγνωρίζεται από συμπεριφορές, όπως: Ξαφνικές δικαιολογίες των παιδιών, ώστε να ακυρώσουν τη συνάντηση με τον/την πατέρα/μητέρα, άρνηση να λάβουν δώρα ή χρήματα από αυτόν/αυτήν, απροθυμία να δουν πρόσωπα της οικογένειας του πατέρα ή της μητέρας, επισκέψεις της μητέρας ή του πατέρα σε μέρη που συχνάζουν τα παιδιά και απαγόρευση στους υπευθύνους να επιτρέπουν την πρόσβαση του πατέρα ή της μητέρας σε αυτά, απομάκρυνση της μητέρας ή του πατέρα από τον τόπο εργασίας και διαμονής του πατέρα ή της μητέρας κλπ. Συμπτώματα όπως άγχος, νευρικότητα, κατάθλιψη, αδιαφορία προς τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια, εχθρότητα, απέχθεια, άρνηση για τηλεφωνική ή άλλη επαφή, φόβο να εκδηλώσει τα συναισθήματά του μπροστά στον γονέα από τον οποίο εξαρτάται με δικαστική απόφαση. 

Ο Dr. Douglass διαχωρίζει την Γονική Αποξένωση που επικεντρώνεται στη συμπεριφορά των γονέων από το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης το οποίο εστιάζεται στην κατάσταση και συμπεριφορά του παιδιού από την αδικαιολόγητη εκστρατεία συκοφάντησης-δυσφήμισης του άλλου γονέα. 

Σε κάθε περίπτωση η απώλεια του παιδιού από το γονέα που χάνει την κηδεμονία αποτελεί περίοδο πένθους και συναισθηματικά μπορεί να αντιστοιχεί στο συμβολικό θάνατο του παιδιού. 

Το να στρέφει ένας γονέας το παιδί εναντίον του άλλου γονέα είναι σαν να το στρέφει κατά του ίδιου του εαυτού. Τα παιδιά που εκτίθενται σε τέτοιες τοξικές γονεϊκές συμπεριφορές παρουσιάζουν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σχέση με εκείνα του γενικού πληθυσμού.

Τα αποτελέσματα της Γονικής Αποξένωσης.

Τα αποτελέσματα κλινικών ερευνών δείχνουν ότι οι ανήλικοι που βιώνουν εμπειρίες γονεϊκής αποξένωσης υποφέρουν από χαμηλή αυτοεκτίμηση και ψυχοσωματικές διαταραχές. Φαίνεται να εμφανίζουν σημαντικές δυσκολίες στην έκφραση του συναισθήματος, αλλά και πολλές ιδιαιτερότητες στον τρόπο πρόσληψης και ανάλυσης των πληροφοριών. Επίσης παρουσιάζουν προβλήματα στην σύναψη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, καθώς χαρακτηρίζονται από επιθετικότητα, έλλειψη ενσυναίσθησης και ανοχής απέναντι στους άλλους, από τους οποίους όμως έχουν υπέρμετρες προσδοκίες. 

Μακροχρόνια υποφέρουν από κατάθλιψη καθώς δεν είχαν την δυνατότητα να θρηνήσουν για την «απώλεια» του αποξενωμένου γονέα, από τα συναισθήματα τύψεων και ενοχών για τη συμπεριφορά τους καθώς και από τα προβλήματα στην ανάπτυξη της αίσθησης της ταυτότητας. Συνειδητοποιωντας την αλήθεια και την άδικη στάση τους, συχνά στρέφονται κατά του άλλου γονέα τον οποίο και κατηγορούν ως υπεύθυνο της απώλειας. 

Όπως ισχυρίζονται οι ερευνητές Johnston, Walters and Friedlander, (2001) κάποια παιδιά που βίωσαν την αποξένωση από τον ένα γονέα προσπαθούν στην ενήλικη ζωή τους να αποκαταστήσουν τη σχέση και να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο. Σε πανελλήνια έρευνα των Παπάνης, Ρουμελιώτου, Νάτσου (2006) διαπιστώθηκε ότι το 'σύνδρομο' αυτό έχει κάνει αισθητή την παρουσία του και στην Ελλάδα, δεδομένου ότι ο νόμος πριμοδοτεί τη μητέρα στην ανάληψη της κηδεμονίας των παιδιών. 

Η συχνότητά του μάλιστα αυξάνεται, όσο τα δικαστήρια λαμβάνουν ολοένα και περισσότερο υπόψη τη γνώμη των παιδιών κατά την εκδίκαση της επιμέλειας. Δεν λείπουν ωστόσο και οι περιπτώσεις που ο πατέρας αποξενώνει τα παιδιά από τη μητέρα ή που ο νόμος πριμοδοτεί τον πατέρα για την ανάληψη της κηδεμονίας των παιδιών. 

Πολλά από τα παιδιά των χωρισμένων γονιών θεωρούν ότι η απόφαση να αποπέμψουν συναισθηματικά τον πατέρα ή την μητέρα είναι απόρροια της δικής τους αυτόνομης βούλησης, ανεπηρέαστης από την επίδραση της/του μητέρας/πατέρα. Μάλιστα μερικές/οι μητέρες/πατέρες διατρανώνουν σθεναρά ότι οι ίδιες/οι προτρέπουν τα παιδιά τους να διατηρήσουν επικοινωνία με τον πατέρα/μητέρα. Κι όμως, οι πράξεις τους επιβεβαιώνουν το αντίθετο, με αποτέλεσμα να δίνουν σχιζοειδή μηνύματα στα υπό την κηδεμονία τέκνα τους. 

Το παιδί που διατείνεται ότι έχει εν πλήρει συνειδήσει αρνηθεί τον πατέρα/μητέρα, συνήθως αγνοεί την ασυνείδητη του επιθυμία να απαλλάξει τη μητέρα/πατέρα από κάθε ευθύνη, να την/τον προφυλάξει από την αρνητική κοινωνική κριτική και ενδεχομένως, μέσω μιας περίεργης υπερ-αναπλήρωσης, να μετουσιώσει σε προστατευτικότητα την οργή που αισθάνεται γι' αυτήν/ον, εξαιτίας της απόφασής της να χωρίσει τον/την πατέρα/μητέρα του.

Το 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε το Σύνδρομο Γονεϊκής Αποξένωσης (Parental Alienation Syndrome * P.A.S.) σε μια Διεθνή Διάσκεψη. 

Η Banotti η οποία είναι διαμεσολαβητής για τις διεθνείς απαγωγές παιδιών γράφει στην έκθεσή της ότι αυτό το φαινόμενο αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο ως πρόβλημα των παιδιών στα οποία δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στον ένα ή στον άλλο γονέα. Ο γονέας που έχει την επιμέλεια φροντίζει να αποξενώσει τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια από τα παιδιά του και αυτή η πρακτική είναι δυστυχώς πολύ συνηθισμένη και έχει καταστροφικές συνέπειες για το παιδί. Είναι σημαντικό οι δικαστικές αρχές και οι κοινωνικοί λειτουργοί που αναλαμβάνουν παιδιά σε αυτή την κατάσταση να γνωρίζουν ότι υπάρχουν τέτοιες συμπεριφορές και δεν πρέπει να κάνουν διακρίσεις κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την πρόσβαση και τα δικαιώματα επίσκεψης. 

Σε πέντε πολιτείες των Η.Π.Α., αναγνωρίσθηκε η 24η Απριλίου κάθε έτους ως ημέρα γονικής αποξένωσης (parental alienation). Πλείστα άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες την διετία 2005-2007 αναφέρονται στο σύνδρομο αυτό και στην Ελλάδα. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των αποξενωμένων παιδιών στην Ελλάδα ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες και είναι ο υψηλότερος τόσο σε ποσοστά όσο και σε απόλυτους αριθμούς σε όλο τον κόσμο. Στην Κύπρο απουσιάζουν παρεμφερείς έρευνες. Σε τέσσερις Πολιτείες των ΗΠΑ καθώς και σε άλλες χώρες, έχει αναγνωριστεί επίσημα και μάλιστα αναφέρεται σε δικαστικές αποφάσεις της Γαλλίας, Καναδά, Ολλανδίας, κτλ για να εξηγηθεί η άρνηση του παιδιού να συναναστραφεί με τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια.

Επίλογος.

Θεωρώ ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα και στην Κύπρο. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις παιδιών που βιώνουν το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης. Είναι επιβεβλημένη η ανάγκη να γίνουν έρευνες για το σύνδρομο αυτό. Να αναπτυχθούν ψυχομετρικά εργαλεία για τη μέτρηση του. Ακόμη να αναγνωριστεί ως σύνδρομο και να λαμβάνεται υπόψη στις δικαστικές αποφάσεις επιμέλειας και κηδεμονίας παιδιών μετά από το διαζύγιο. Να παρθούν μέτρα που να αναγκάζουν τους δύο γονείς σε υποχρεωτική ψυχολογική/ψυχιατρική εξέταση από κρατικούς λειτουργούς ψυχικής υγείας προτού δοθεί η επιμέλεια/κηδεμονία. Κανένα παιδί δεν αξίζει να βιώνει την γονική αποξένωση. Οφείλουμε σαν κοινωνία να ευαισθητοποιηθούμε.

Η Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου, MA, Msc, MAAT, PgP είναι Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης.

Πηγή

Προσωρινή ρύθμιση επικοινωνίας ανιόντων με ανήλικο από το Εφετείο (Επείγουσα περίπτωση επικοινωνίας παππούδων με εγγονό)

Χρησιμοποιήστε οι παππούδες και οι γιαγιάδες την παρακάτω δικαστική απόφαση ως Υπόδειγμα! Απαιτήστε τα Δικαιώματα σας! 

Παρατίθεται κατωτέρω απόσπασμα της υπ.αρ. 64/2013 απόφασης του Εφετείου Λάρισας, δημοσιευμένης στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών του ΔΣΑ 

"... Με την υπό κρίση αίτηση οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι έπειτα από την αριθμ. εκθ. κατάθεσης ..../17-2-2012 αγωγή τους που άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας κατά της εναγομένης και εδώ καθής η αίτηση, ζήτησαν να ρυθμιστεί το δικαίωμα της επικοινωνίας τους με το ανήλικο τέκνο του γιου τους …., το οποίο αυτός απέκτησε από το γάμο του με την εναγομένη, καθής η αίτηση, η οποία έχει την επιμέλεια αυτού μετά τη λύση του εν λόγω γάμου με την απειλή χρηματικής ποινής και την επιβολή προσωπικής κράτησης σε βάρος της, για κάθε παράβαση της απόφασης που θα εκδοθεί. 

Ότι το ως άνω Δικαστήριο με την αριθμ. …/2013 οριστική απόφασή του δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την αγωγή τους και καθόρισε το δικαίωμα επικοινωνίας τους με τον άνω εγγονό τους από την πατρική γραμμή, με τον αναφερόμενο τρόπο, χωρίς η απόφαση αυτή να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή, ελλείψει από παραδρομή τους σχετικού αιτήματος και ότι η καθής-εναγομένη άσκησε την αριθμ. εκθ. κατάθεσης 59/4-4-2013 έφεση κατά της απόφασης αυτής, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, η συζήτηση της οποίας έχει ορισθεί για τη δικάσιμο της 19-9-2014. Ζητούν δε, επικαλούμενοι επείγουσα περίπτωση, να ρυθμιστεί προσωρινά το δικαίωμα επικοινωνίας τους με τον ως άνω εγγονό τους, το οποίο παρεμποδίζει η καθής, με τον εκτιθέμενο στην αίτηση τρόπο, με την απειλή χρηματικής ποινής και την επιβολή προσωπικής κράτησης σε βάρος της τελευταίας (καθής) η αίτηση για κάθε παράβαση της απόφασης που θα εκδοθεί και να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή. 

Η αίτηση παραδεκτώς εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί κατ’ έφεση η κύρια υπόθεση (αριθμ. 684 ΚΠολΔ), κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρ. 686 επ. ΚΠολΔ), καθόσον κατά την ορθότερη γνώμη, αυτή μπορεί να υποβληθεί και αυτοτελώς ενώπιον του Εφετείου και πριν από τη συζήτηση της έφεσης, όπως στην προκειμένη περίπτωση, και πριν από τη συζήτηση της έφεσης. Τούτο προκύπτει ιδίως, από την περιοριστική αναφορά της παραγράφου 5 του άρθρου 686 ΚΠολΔ, που ορίζει, ότι αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά τη συζήτηση της κύριας υπόθεσης, δικάζει αποκλειστικά μόνο το Πολυμελές Πρωτοδικείο και όχι άλλο δικαστήριο. Επομένως, το Εφετείο μπορεί να δικάσει αίτηση περί προσωρινής ρύθμισης του δικαιώματος επικοινωνίας με ανήλικο και αυτοτελώς, χωρίς να απαιτείται στάση της δίκης για την υποβολή της. Είναι δε και νόμιμη. Στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1520 ΑΚ, 947 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός από το αίτημα περί κηρύξεως της αποφάσεως προσωρινά εκτελεστής, που είναι άνευ αντικειμένου, καθόσον όπως συνάγεται από το συνδυασμό των άρθρων 695, 699, 700 παρ. 2 και 734 ΚΠολΔ, η δεχόμενη την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απόφαση είναι αφ’ εαυτής αμέσως και προσωρινώς εκτελεστή. Πρέπει επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν. 

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων τα οποία οι διάδικοι προσκομίζουν με επίκληση με το σημείωμά τους, καθώς και από την προσωπική επικοινωνία του Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου με τον ανήλικο ……, πιθανολογήθηκαν τα εξής: 

Η καθής η αίτηση και ο υιός των αιτούντων …..., τέλεσαν στις …..2005 νόμιμο θρησκευτικό γάμο από τον οποίο απέκτησαν στις ......-2006 ένα τέκνο, το ….. Ο γάμος τους λύθηκε συναινετικά με την αριθμ. …./2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας την επιμέλεια δε του ανηλίκου τέκνου έχει έκτοτε η καθής η αίτηση, με την οποία και διαμένει στην οικία της στη Λάρισα. 

Με την αριθμ. …./2012 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας που εκδόθηκε επί σχετικής αγωγής των εδώ αιτούντων κατά της εδώ καθής, ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας αυτών με τον άνω ανήλικο εγγονό τους. Κατά της απόφασης αυτής, η οποία δεν κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή, αν και θα μπορούσε (σχετ. Γεωργιάδη-Σταθόπουλου «Αστικός Κώδιξ» στα άρθρα 1520 αριθμ. 104 και 1518 αριθμ. 131) ελλείψει σχετικού αιτήματος, η καθής άσκησε την αριθμ. εκθ. κατάθεσης .../4-4-2013 έφεσή της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η συζήτηση της οποίας ορίσθηκε για τη δικάσιμο της 19-9-2014. 

Περαιτέρω πιθανολογήθηκε, ότι ο γιος των αιτούντων διαβιώνει μόνιμα στη Γερμανία, όπου εργάζεται. Η καθής η αίτηση προβάλλει εμπόδια στην επιδιωκόμενη από τους αιτούντες (παππού και γιαγιά) επικοινωνία με τον ανήλικο εγγονό τους, χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος. 

Οι αιτούντες ηλικίας 68 ετών ο παππούς και 72 η γιαγιά είναι ψυχικά υγιείς και με ηθικές αρχές, διαβιώνουν σε υγιές και ευχάριστο περιβάλλον στις οικίες τους, που βρίσκονται, στη …... και στη …… (κατά τους θερινούς μήνες), χαίρουν εκτίμησης, έχουν δημιουργήσει συγκροτημένη οικογένεια, υπεραγαπούν δε και ενδιαφέρονται για τον εγγονό τους. Μάλιστα πριν από τη λύση του γάμου του γιού τους με την καθής, για μεγάλα χρονικά διαστήματα φιλοξενούσαν τον άνω εγγονό τους στις οικίες τους στη …. και στη ….. 

Επομένως, επιβάλλεται για την ψυχική ισορροπία του ανηλίκου, ηλικίας σήμερα οκτώ (8) ετών, η προσωπική επικοινωνία με τους αιτούντες και τούτο, διότι ο βασικός σκοπός του δικαιώματος επικοινωνίας είναι η διατήρηση του ψυχικού δεσμού και της προσωπικής σχέσης μεταξύ των απώτερων ανιόντων και του ανηλίκου τέκνου, η αποτροπή της μεταξύ τους αποξένωσης, η ικανοποίηση των αισθημάτων αγάπης, στοργής και ενδιαφέροντος και η δυνατότητα των ανιόντων άμεσης γνώσης της ανάπτυξης και γενικά της παρακολούθησης όλης της πορείας του ανηλίκου τέκνου. 

Η διανυκτέρευση δε του τελευταίου στις οικίες των αιτούντων δεν πιθανολογήθηκε ότι θα δημιουργήσει σ’ αυτό οποιοδήποτε πρόβλημα, όπως αβασίμως η καθής ισχυρίζεται, αντίθετα θα συμβάλλει στη δημιουργία ψυχικού και συναισθηματικού δεσμού αυτού με τους αιτούντες. 

Κατ’’ ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον πιθανολογήθηκε και η ύπαρξη επείγουσας περίπτωσης, συνισταμένης στο ότι η προαναφερόμενη έφεση εκδικάζεται μετά από την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος (ενός και πλέον έτους) και υφίσταται ανάγκη, με γνώμονα το συμφέρον κυρίως του ανηλίκου, επικοινωνίας των αιτούντων με αυτό, πρέπει να γίνει μερικώς δεκτή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη η κρινόμενη αίτηση και να ρυθμιστεί προσωρινά το δικαίωμα επικοινωνίας αυτών με τον ανήλικο εγγονό τους, κατά τον ειδικότερα οριζόμενο στο διατακτικό τρόπο, με την απειλή των προβλεπομένων από το άρθρο 947 παρ. 1 ΚΠολΔ κυρώσεων σε βάρος της καθής για την περίπτωση παρεμπόδισης εκ μέρους της της επικοινωνίας, όπως στο διατακτικό. 

Τα δικαστικά έξοδα των αιτούντων βαρύνουν την καθής που ηττήθηκε, θα επιβληθούν όμως μειωμένα, εφόσον η αίτησή τους έγινε μερικώς δεκτή (άρθρ. 178 παρ. 1 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό…." 

Στεφανία Σουλή, Δικηγόρος

Πηγή

ΓΟΝ.ΙΣ - Δωρεάν βιωματικό σεμινάριο με θέμα «Διαζύγιο και Παιδί»

Ο μη κυβερνητικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός ΓΟΝ.ΙΣ. (Γονεϊκή Ισότητα για τα Δικαιώματα του Παιδιού) διοργανώνει δωρεάν σεμινάριο με θέμα «Διαζύγιο και Παιδί». 

Ο κύκλος των μαθημάτων ξεκινά την Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου. 

Η ειδική θεματολογία του σεμιναρίου διαμορφώνεται ως εξής:

- Μπορούμε να αποφύγουμε τις συγκρούσεις μπροστά στο παιδί;

- Τρόποι για να ανακοινώσουμε στο παιδί το διαζύγιο

- Προτάσεις για αποτελεσματική επικοινωνία με τον/την πρώην σύζυγο

- Αποξένωση γονέα-παιδιού και σύνδρομο γονεϊκής αποξένωσης

- Δικαιώματα του παιδιού

- Οι υποχρεώσεις των γονέων απέναντι στο παιδί κατά τη διάρκεια του διαζυγίου

- Τα συναισθήματα που βιώνει το παιδί στο διαζύγιο

- Τρόποι να βοηθήσουμε το παιδί μας να διαχειριστεί το διαζύγιο

- Γονεϊκός προγραμματισμός από κοινού για την ανατροφή του παιδιού και από τους δύο γονείς

Διάρκεια: 25 ώρες (13 δίωρες συναντήσεις ομάδας)

Χώρος διεξαγωγής: Γραφείο ΓΟΝ.ΙΣ. Αιόλου 102, 3ος όροφος, Ομόνοια

Κόστος: Δωρεάν

Με τη λήξη του προγράμματος χορηγείται βεβαίωση από το φορέα.

Αιτήσεις συμμετοχής έως 31 Ιανουαρίου.

Συντονίστρια προγράμματος: Μαίρη Γεωργιάδου, Εκπαιδευτικός, συντονίστρια του Κέντρου Στήριξης Οικογενειακών Σχέσεων ΓΟΝ.ΙΣ. 

Για να συμπληρώσετε την αίτηση συμμετοχής πατήστε εδώ.