Ο Θάνος Τζήμερος συζητάει για την Συνεπιμέλεια στην Ελλάδα, μαζί με εκπροσώπους του ΓΟΝ.ΙΣ και ΕΝΕΡΓΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ.

Κύριε Κοντονή, σας καθιστώ υπεύθυνο για το θάνατο των γονέων της Γονικής Αποξένωσης

Σας καθιστω υπευθυνο για τον Θανατο Των Πατεραδων οι οποιοι ηρθαν σε αδιεξοδο και ενεργησαν με Αυτοχειρια, επειδη Σεις θεωρειτε Περριτο τον Γονεα που Δεν Μπορει να εχει Κοινη Επιμελεια ..!!!!

κ. Κοντονη εισαστε προφανως Αυτος που Αποποινικοποιει την Γονεϊκη Αποξενωση θεωροντας το φυσικο αποτελεσμα ενος διαζυγιου. Μαζι απενοχοποιειτε ολες εκεινες τις δικαστικες αποφασεις οι οποιες Νομιμοποιουν την Γονε'ι'κη Αποξενωση, οι οποιες Νομιμοποιουν την Ψυχικη Βια αμφωτερων Παιδιων - Πατεραδων απο τον ασκων την Επιμελεια , ως επι των πληστων τις Μητερες που τους εχει ανατεθει η Επιμελεια. 

Θεωρειτε Φυσιολογικη Απωλεια την καταργηση του ενος απο τους δυο γονεις, διχως να αναλογιζεστε τις οποιες ψυχολογικες συνεπειες που θα προκληθουν απο κοινου, στο Παιδι αλλα και τον Κατηργημενο απο την ζωη του παιδιου του Πατερα. 

κ. Κοντονη εισαστε Αυτος που θεωρει οτι οι Αυτοκτονιες οι οποιες εχουν προκληθει απο το Συνδρομο Γονεϊκης Αποξενωσης οτι ειναι Φυσιολογικα Αποτελεσματα (πρωτου απαντησετε στην οποια ερωτηση του οποιου Βουλευτη θα επρεπε να εισαστε το λιγοτερο αρτια ενημερωμενος οπως και οταν αναφερεστε σε ζητηματα οικογενειακου περιεχομενου θα επρεπε να φαινεστε αλλα και να εισαστε ενας Ταπεινος Υπηρετης, ειδικα οταν αναφερεστε στο συνολο των πολιτων.) 

Αποποινικοποιειτε και δινετε συγχρονως Ευσημα σε ολους τους Δικαστικους Λειτουργους οι οποιοι, ενω θα επρεπε να συνεργαζονται με την Προνοια αλλα και να ενεργοποιουν τις κρατικες υπηρεσιες Αυτοματως (Προνοια, Κοινωνικούς Λειτουργους κλπ.) για την Αποφυγη οποιασδηποτε Αναρμοστης Συμπεριφορας απο τον Γονεα που ασκει την Επιμελεια, ουτως ωστε και σαν αποτελεσμα να λειτουργουν οι Δικαστικες Αιθουσες με βαση το Δικαιο αλλα και την Ανιδιοτελεια για να εχουμε το θεμιτο αποτελεσμα της Υγειης Ανατροφης του Παιδιου. 

Εισαστε αυτος που συνεχιζει τον Σκοταδισμο και την Μισαλοδοξια σε ενα συστημα το οποιο αποδεδειγμενα εχει εμφανιστει επιεικως Ελλειπη με αποτελεσμα να Εμψυχωνετε αλλα και να αφηνετε στο Απυροβλητο και στην μη Επιβολη Ευθυνων ολων εκεινων των Κρατικων Λειτουργων που το Απαρτιζουν (Δικαστες, Εισαγγελεις, Εισαγγελεις Ανηλικων κλπ.) 

Εισαστε αυτος που δινει Αλλοθι αλλα και Κινητρο στην Γονεϊκη Αποξενωση και τα Αποτελεσματα της. Εισαστε Αυτος που Εξυμνει την Ανισοτητα, τον Σεξισμο και τον Ρατσισμο, Αποποινικοποιωντας τις οποιες Δικαστικες Αποφασεις οι οποιες θεωρουν "Αποτελεσμα Κοινης Λογικης" την Αποξενωση Παιδιου , διχως αστικες ευθυνες απο τον Αποξενωτη. 

Εισαστε Αυτος που Ισοπεδωνει τα Ανθρωπινα Δικαιωματα. Αυτος που θεωρει Περριτο εναν εκ των Γονεων. Αυτον που Λειτουργει Αντιθετα με τον Θεσμο του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου αλλα και τις Συμβασεις τις οποιες εχει συνυπογραψει η Χωρα μας με την Ευρωπαϊκη Ενωση, οσον αφορα το Καλο του Παιδιου, την υπερασπιση των Δικαιωματων του Ατομου, του Ανηλικου οπως και το Δικαιωμα της Προασπισης Των Δικαιωματων του Παιδιου, τις οποιες θα επρεπε να θεωρειτε Αναφαιρετες και Υποχρεωτικα Ενεργες. 

Θα ημουν τουλαχιστον ικανοποιημενος εαν ζητουσατε μια πληρη εκθεση για να σας δοθουν Παραδειγματα Κοινης Επιμελειας ως προς την εκπληρωση της και Οχι τον Αποκλεισμο μιας προτασης προτου καν εξεταστει, προτου καν δοθει η οποια 5λεπτη αρνητικη και γεματη Υπεροψια απαντηση σας. 

Η απαντηση σας αυτη σας καθιστα Υπευθυνο για ολα τα σφαλματα και τις παραληψεις του Αστικοιυ Κωδικα, του Οικογενειακου Δικαιου και την Απαξιωποιηση των Ανθρωπινων Δικαιωματων απο τους Κοινωνικους Φορεις αλλα και τους παραγοντες που τους Απαρτιζουν. Δηλωνω δημοσια πως ειμαι ετοιμος να απαντησω σε ολα τα οσα ανεφερα με Αποδειξεις και Ονοματα και πως αναλαμβανω την πληρη ευθυνη των γραπτων μου. 

Η Γονεϊκη Αποξενωση ειναι Βια και Κακοποιηση κατα των Παιδιων, απο οποιον και να Ασκειται, Δικαστες , Κοινωνικες Υπηρεσιες - Λειτουργοι , Εισαγγελεις και Γονεις , που Εγκρινουν την Παταξη των Ανθρωπινων Δικαιωματων αλλα και την υποβολη ημιμετρων, με Εσας Ηθικο Αυτουργο για την Συνεχεια αυτων. 

Τελος σας καθιστω υπευθυνο για τον Θανατο Των Πατεραδων οι οποιοι ηρθαν αντιμετωποι με τα οσα προανεφερα και ετυχαν λειψης μεταχειρισης, με αποτελεσμα να βρεθουν σε αδιεξοδο και να ενεργησουν με Αυτοχειρια, επειδη Σεις θεωρειτε Περριτο τον Γονεα που Δεν Μπορει να εχει Κοινη Επιμελεια ..!!!!

Έμφυλες Ταυτότητες. Το μάθημα ισχύει και για τους μουσουλμάνους μαθητές;

Η εβδομάδα για τις έμφυλες ταυτότητες ισχύει και για τους μουσουλμάνους μαθητές; Ή μήπως εκεί, λόγω multi-kulti, θα σεβαστούμε τις θρησκευτικές ιδιαιτερότητες, που απαγορεύουν ρητά τέτοιες διδασκαλίες, αντίθετες στο Κοράνι;

Η νέα ιδεολογική τάξη στην εκπαίδευση

του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΚΟΤΟΒΟΥ Καθηγητή Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Πιεζόμενος, υποθέτω, ο νέος υπουργός της Παιδείας από «ειδικούς», που ελέω κομματικής ταυτότητας στελεχώνουν πλέον συμβουλευτικούς θεσμούς στον τομέα της εκπαίδευσης και ταυτόχρονα αποτελούν speakers ομάδων που αντλούν την ιδεολογία τους για τη σεξουαλικότητα και την ερωτική εν γένει ζωή του ανθρώπου κατευθείαν από παγκόσμιους φορείς της πολιτικής ορθότητας ή της νέας ιδεολογικής τάξης που προωθείται στον λεγόμενο δυτικό κόσμο για να τις μετακενώσουν πειθαρχημένα στο ελληνικό γίγνεσθαι με φενακισμένη συνείδηση κοινωνικού επαναστάτη, υπέγραψε εγκύκλιο για την αφιέρωση μιας διδακτικής εβδομάδας σε θέματα διατροφής, εθισμού και -εδώ είναι το ριζοσπαστικό- στα κοινωνικά φύλα και τις… έμφυλες ταυτότητες. 

Να μάθουν, λέει το υπουργείο, τα παιδιά στην προεφηβική ηλικία ότι δεν υπάρχουν κανονικότητες και αποκλίσεις στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα, ότι το φύλο είναι κοινωνική κατασκευή, ότι η ερωτική έλξη προς το ίδιο φύλο και οι ομόλογες σεξουαλικές πρακτικές είναι τόσο κανονικές όσο και οι παραδοσιακές μεταξύ των δύο φύλων, ότι το βιολογικό φύλο είναι κάτι που έρχεται σε δεύτερη μοίρα και μπορεί να «μανιπουλάρεται» από τον φορέα του κοινωνικού φύλου, δηλαδή το πρόσωπο που επιθυμεί την αλλαγή του, ώστε αυτό να είναι συμβατό με το κοινωνικό φύλο, όπως το αισθάνεται ο καθένας. 

Με άλλα λόγια, anything goes, που λένε και κάποιοι φίλοι μας από τη φιλοσοφία του μεθοδολογικού αναρχισμού, και κάτι ακόμη περισσότερο: Το φύλο, όπως μου το έδωσε η φύση, ή ο Θεός για τους πιστούς, είναι μια μη δεσμευτική προϋπόθεση ζωής, την οποία εμείς, ως μικροί θεοί, μπορούμε να μεταβάλουμε γιατί έτσι μας αρέσει. Ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα, σου λέει.

Απορώ τι θα πουν όχι τόσο οι χριστιανοί γονείς για όλες αυτές τις δήθεν προοδευτικές ασυναρτησίες, αλλά οι μουσουλμάνοι γονείς των προσφυγόπουλων που θέλουν να φοιτήσουν τα παιδιά τους στα ελληνικά σχολεία, χωρίς να υποψιάζονται ότι θα μάθουν και τον «δυτικό τρόπο». 

Η εβδομάδα διαφωτισμού για τα σεξουαλικά ισχύει και για τους μουσουλμάνους μαθητές; Ή μήπως εκεί, λόγω multi-kulti, θα σεβαστούμε τις θρησκευτικές ιδιαιτερότητες, που απαγορεύουν ρητά τέτοιες διδασκαλίες, αντίθετες στο Κοράνι; 

Έτσι, μέσα σε σαράντα χρόνια περάσαμε αισίως από τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη στα δημοκρατικά ιδεώδη και από εκεί στα νέα σεξουαλικά ιδεώδη, η προώθηση των οποίων είναι και ιδιαίτερα ανέξοδη και ειρηνική. Τι να την κάνεις τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την ισότητα στα κοινωνικοοικονομικά, όταν σου δίνεται απλόχερα και χωρίς κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό στα σεξουαλικά; 

Εδώ, ακόμη και ο Σόιμπλε, που παρατηρεί με προσοχή και φροντίζει σχολαστικά να μη ζουν οι Έλληνες πέρα από τις δυνατότητές τους, υποκλίνεται στον βαθμό προσαρμογής της χώρας στις νέες ιδέες και δεν μπορεί παρά να εγκρίνει σιωπώντας. Ενώ οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του τόπου ασκούν δριμεία κριτική λέγοντας ότι εκείνοι θα τα έκαναν καλύτερα, αφιερώνοντας δύο εβδομάδες για το ίδιο θέμα και όχι μόνο μία…

Καλωσόρισες, νέα Παιδαγωγική, στα ελληνικά σχολεία, αλλά το μέλλον σου δεν θα είναι και τόσο ρόδινο…

Πηγή

Έμφυλες ταυτότητες. Ρεσιταλ αριστερίστικης αρλουμπολογίας.

Έμφυλες ταυτότητες, "Βιολογικό και κοινωνικό φύλο", "Αποδομώντας τα έμφυλα στερότυπα", βρωμάνε "gender theory" από μακριά.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να βάλει hardcore "πολιτισμικό μαρξισμό" στα σχολεία και να διδάξει στα παιδιά Γυμνάσιου πώς να αποδομούν τα ....έμφυλα στερεότυπα. Όλο αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή με την ομοφυλοφιλία, όπως εσφαλμένα αναφέρθηκε. 

Οι θεματικές ενότητες, που θα διδαχθούν οι μαθητές, με τίτλους όπως "Έμφυλες ταυτότητες" "Βιολογικό και κοινωνικό φύλο", "Αποδομώντας τα έμφυλα στερότυπα", βρωμάνε "gender theory" από μακριά. Πρόκειται για την κομπογιαννίτικη θεωρία, που μας λέει πως το φύλο δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια κοινωνική κατασκευή. 

Σύμφωνα με τους θιασώτες της, οι διαφορές στον τρόπο που σκέπτονται, φέρονται και δρουν τα δύο φύλα δεν έχουν καμιά σχέση με την βιολογία αλλά οφείλονται στην κακούργα την πατριαρχική κοινωνία, αυτό που έχεις ανάμεσα στα πόδια σου είναι απλά μια ασήμαντη λεπτομέρεια, αφού ο καθένας μπορεί να επιλέξει το φύλο του, ανάλογα με το πώς νιώθει και, αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι, δεν υπάρχουν δύο φύλα, αλλά εξήντα τρία! (και όμως, ναι!). 

Και αυτές οι θολοκουλτουριάρικες, αριστερίστικες αρλουμπολογίες που φλερτάρουν με τη γελοιότητα και αγνοούν όχι μόνο τα ευρήματα της επιστήμης αλλά και την ίδια την γαμημένη πραγματικότητα, ετοιμάζονται να μπουν στα ελληνικά σχολεία.

Μα τί κακό έχει μια θεωρία που επιδιώκει την ελευθερία της έκφρασης και της επιλογής, θα αναρωτηθούν πολλοί. Όμως δεν είναι καθόλου έτσι. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια ασφυκτική, αυταρχική, πατερναλιστική και μισαλλόδοξη ιδεολογία. 

Οι πιστοί της έχουν τον ζήλο και τον φανατισμό Ιεροεξεταστών. Όσοι νιώθουν άνετα με τους λεγόμενους "στερεοτυπικούς" ρόλους των φύλων (δηλαδή το 99% των ανθρώπων) αντιμετωπίζονται, περίπου, σαν άρρωστοι που πρέπει να γιατρευτούν, σαν αδαή θύματα της πατριαρχικής κοινωνίας που αγνοούν ποιό είναι το πραγματικό φύλο τους αλλά, ευτυχώς, που βρίσκονται εδώ οι ειδικοί της gender theory για να τους ανοίξουν τα μάτια. 

Στους θιασώτες αυτής της παλαβής ιδεολογίας δεν τους αρκεί να μπορέσει το 1%, που δεν νιώθει άνετα με το φύλο του, να εκφραστεί ελεύθερα, πράγμα απολύτως θεμιτό. Αντίθετα, θέλουν να καταπιέσουν το 99% και να του επιβάλλουν τις ιδιαιτερότητες του 1%. 

Το ιδανικό σχολείο γι' αυτούς, είναι εκείνο το οργουελικό νηπιαγωγείο στην Σουηδία, όπου οι δάσκαλοι αποφεύγουν να χρησιμοποιούν λέξεις όπως «αυτός» και «αυτή» όταν απευθύνονται στα παιδιά, τα κλασσικά παραμύθια, όπως η "Σταχτοπούτα" και η "Χιονάτη" απαγορεύονται, δια ροπάλου, γιατί "βρίθουν ανδρικών και γυναικείων στερεότυπων", τα κορίτσια αποθαρρύνονται από το να παίζουν με κουζινικά, ενώ τα αγόρια ενθαρρύνονται να παίζουν με κούκλες.

Ρεσιταλ αριστερίστικης αρλουμπολογίας

Όλα αυτά θα κινούνταν στα όρια της γελοιότητας, αν δεν είχαμε να κάνουμε με παιδιά. Μια εισβολή αυτής της επικίνδυνης θεωρίας στα σχολεία, το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να καταπιέσει την φύση της συντριπτικής πλειοψηφίας των παιδιών, να τα κάνει δυστυχισμένα και να εμποδίσει την ομαλή εξέλιξη τους. Σήμερα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κάνει το πρώτο βήμα σε αυτόν τον κατήφορο. 

Προσωπικά, αν ημουν γονιός δεν θα δεχόμουν να στείλω τα παιδιά μου σε αυτό το ρεσιταλ "πολιτικά ορθής" προπαγάνδας, με κρατική βούλα. Εσείς;

"Μονογονεϊκή Οικογένεια, παρά φύσει, παρανοϊκό δημιούργημα..." 

Ο νεοεισαχθείς όρος Μονογονεϊκή Οικογένεια αναφορικά με τους ανθρώπους είναι ένας παρανοϊκός όρος, διότι προσπαθεί να προσδώσει ιδιότητες άλλου πράγματος σε άλλο, και είναι παραπλανητικός, και εσφαλμένα έχει γίνει δεκτός.

• Χιλιάδες διαζύγια.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς πατέρα.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς τον φυσικό τους πατέρα.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς την ασφάλεια του φυσικού τους πατέρα.... 

• Χιλιάδες παιδιά χωρίς την προστασία του φυσικού τους πατέρα.... 

• Χιλιάδες πατέρες χωρίς τα παιδιά τους.... ....μετά από την γέννησή του το παιδί συνδέεται με τους δύο γονείς με τρεις βασικούς ομφάλιους λώρους οι οποίοι το κάνουν να ανατρέφεται και να ανάγεται μεγαλώνοντας σε πολιτισμένο άνθρωπο.... 

• Πρώτος ομφάλιος λώρος είναι ο διανοητικός.... 

• Δεύτερος ομφάλιος λώρος είναι ο συναισθηματικός.... 

• Τρίτος ομφάλιος λώρος είναι σωματικός.... ....και μπορούν να δώσουν πλήρως μόνο και οι δύο γονείς ταυτόχρονα.... 

Μονογονεϊκή...! Οικογένεια...! παρά φύσει, παρανοϊκό δημιούργημα... ...ενός διαστροφικού μηχανισμού, που αυτοαποκαλείται δυτικός πολιτισμός ...στο "βασίλειο" των ζώων, μονογονεϊκές οικογένειες φτιάχνουν οι αρκούδες, τα τσακάλια... οι γάτες... 

Σύμφωνα με τους κανόνες της φύσεως και της λογικής, οικογένεια για τους ανθρώπους νοείται κάθε ομάδα ανθρώπων που προέρχεται από την ένωση τουλάχιστον ενός ανδρός και μιας γυναικός λόγω της αμοιβαίας και φυσικής έλξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία ενός τρίτου τουλάχιστον ανθρώπου που ονομάζεται τέκνο. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται τεκνογονία και λόγω της συμμετοχής των δύο γονέων αμφιγονία. 

Στην συνέχεια τα τρία αυτά ''''μέλη'''', αποτελούν μια ομάδα, την οικογένεια, που έχει τέτοια ψυχoσωματική σύνδεση, ώστε δεν γίνεται να αποχωριστούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα αναμεταξύ τους, είτε εξ ανάγκης, είτε βίαια, χωρίς να πάθουν ψυχική βλάβη. 

Με λίγα λόγια, ο νεοεισαχθείς όρος Μονογονεϊκή Οικογένεια αναφορικά με τους ανθρώπους είναι ένας παρανοϊκός όρος, διότι προσπαθεί να προσδώσει ιδιότητες άλλου πράγματος σε άλλο, και είναι παραπλανητικός, και εσφαλμένα έχει γίνει δεκτός χωρίς πολύ σκέψη από τους κατοίκους της χώρας μας, ώστε έχει διασαλεύσει τον νου όλων όσων τον αποδέχονται ως σωστό, με τραγικές συνέπειες για την διανοητική υγεία όλων των πολιτών. 

Μονογονεϊκές οικογένειες συναντάμε στην φύση συνήθως σε άγρια ζώα, όπως οι αρκούδες και τα τσακάλια καθώς και σε μερικά ήμερα όπως οι γάτες. Εκεί μόνο το θηλυκό παραμένει με τα μικρά και το αρσενικό είναι μόνο επιβήτορας και μερικές φορές επιτίθεται και στα μικρά στην προσπάθειά του να διεκδικήσει το θηλυκό. Η πλειονότητα όμως των θηλαστικών καθώς και των πτηνών, δημιουργούν οικογένεια τουλάχιστον των δύο γονέων και δείχνουν αυτοθυσιαστική στοργή και αφοσίωση στα γεννήματά τους, με κορυφαία παραδείγματα τα δελφίνια τα οποία θεωρούνται και τα πιο νοήμονα όντα μετά τον άνθρωπο. 

Και ενώ στο βασίλειο των ζώων καθορίζει η φύση από μόνη της, στο "βασίλειο" των ανθρώπων καθορίζει παρά φύσει η εκάστοτε η εκάστοτε εξουσία. Έτσι στο σημερινό νεοελληνικό κράτος εισηγητές και υποστηριχτές αυτού του παρανοϊκού κατασκευάσματος, φαίνεται ότι είναι ύποπτοι πολιτικοί και νομοθετικοί κύκλοι ενώ ως "θεματοφύλακας" φαίνεται έχει τοποθετηθεί το Υπουργείο Εσωτερικών με "αιχμή του δόρατος" την Γενική Γραμματεία Ισότητας. 

Τέλος επικουρεί με την ταυτόχρονη συμμετοχή του , όλος ο υπόλοιπος κρατικός μηχανισμός, με τελικό διακανονιστή την Δικαστική Εξουσία. 

Αυτό σε συνάρτηση με άλλους μηχανισμούς, γνωστούς ή και αγνώστους διαλύει σταδιακό την Ελληνική Οικογένεια και έχουμε αυτό το προαναφερόμενο εκτρωματικό αποτέλεσμα της μονογονεϊκής οικογένειας, το οποίο τελικά κοντεύει να γίνει θεσμός ανώτερος του γόμου. Από όποια μεριά και εάν εξετάσουμε το θέμα, εξαντλώντας τους κανόνες της λογικής, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για ομαδική παράνοια και παραφροσύνη η οποία εξαπλώνεται με ταχύτατο ρυθμό και επιβάλλεται μέσω της προπαγάνδας που εξασκείται από την τηλεόραση και την διαφήμιση. 

Ειδικότερα εάν το εξετάσουμε από την πλευρό του δημιουργήματος που λέγεται τέκνο, τα αποτελέσματα είναι τραγικό, διότι ένα παιδί είναι υγιές μόνο όταν βρίσκονται και οι δύο του γονείς ταυτόχρονα μαζί του, και αυτό διότι μετά από την γέννησή του το παιδί συνδέεται με τους δύο γονείς, με τρεις βασικούς ομφάλιους λώρους, οι οποίοι το κάνουν να ανατρέφεται και να ανάγεται μεγαλώνοντας σε πολιτισμένο άνθρωπο που παράγει και αυτό στην συνέχεια τέκνα, τέχνες και πολιτισμό. 

Πρώτος ομφάλιος λώρος, είναι ο διανοητικός, που έχει να κάνει με την αγωγή και η μόρφωση του τέκνου και το διατρέφει με διανοητική διατροφή. Είναι δε εξωσχολική και δίδεται μόνο και από τους δύο γονείς. 

Δεύτερος ομφάλιος λώρος είναι ο συναισθηματικός, που έχει να κάνει με την συναισθηματική κάλυψη του παιδιού και είναι πλήρης μόνο όταν δίδεται και από τους δύο γονείς. 

Τρίτος ομφάλιος λώρος, είναι ο σωματικός και αφορά την κάλυψη των υλικών αναγκών του παιδιού και μπορούν να δώσουν πλήρως, μόνο και οι δύο γονείς. Έτσι τα τέκνα, έχουν την ανάγκη της ταυτόχρονης υπάρξεως των δύο γονέων τους και οποιαδήποτε άλλη κατάσταση, όπως η διάστασή τους δημιουργεί αναπηρία στο τέκνο σε αυτό τα τρία βασικό επίπεδα σχεδόν ισοδύναμη με τον φυσικό θάνατο του ενός εκ των δυο. 

Το πρώτο και βασικό στάδιο εκδηλώσεως αυτής της καταστροφής, είναι το ό,τι "θεσμοθετήθηκε" η διάλυση της οικογένειας, αφού όποιος από τους δύο γονείς το επιθυμεί μπορεί ανά πόσα στιγμή και χωρίς πολύ σκέψη, να χωρίσει, παίρνοντας θάρρος από την ισχύουσα νομοθεσία, αφού ουσιαστικό δεν υφίσταται καμία συνέπεια. 

Έτσι την τεράστια διάδοση και διαφήμιση του χωρισμού ή της διάστασης των γονέων, για οποιονδήποτε λόγο, σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό, έρχεται να ολοκληρώσει αμετάκλητα, το δικαστικό σύστημα της χώρας μας, το οποίο έχει θεσμοθετηθεί για να "αποφασίζει" για την τύχη των παιδιών, επιβάλλοντάς τους δια της βίας, να απομακρυνθούν κυρίως από τον πατέρα τους. Τότε δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα και αξεπέραστο κενό σε αυτό, από την στέρηση του γονέα-προστάτη πατέρα, με αποτέλεσμα να καταλήγουν αργότερα κατά την γνώμη πολλών ειδικών, με τεράστιο ψυχολογικό προβλήματα, εύκολη λεία στα ναρκωτικό, στην πορνεία, στο έγκλημα και να είναι ανίκανα να εργασθούν και να κάνουν οικογένεια. 

Το όλο σκηνικό δυστυχώς όπως προαναφέρθηκε το δημιουργούν, το υποθάλπουν και το συντηρούν, αρκετό "πρόσωπα" της εξουσίας, τα οποία συνειδητό ή ασυνείδητα συμβάλουν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Εάν λοιπόν οι Ελληνικές κυβερνήσεις και οι Έλληνες βουλευτές, οι Έλληνες δικαστικοί οι Έλληνες δικηγόροι και οι Έλληνες αστυνομικοί θέλουν να τροφοδοτούν με παιδιά τοξικομανείς και εγκληματίες και να συμβάλλουν στην διάλυση της Ελληνικής κοινωνίας, δεν έχουν παρά να "συνεργάζονται" στην έκδοση διαζυγίων μεταξύ Ελλήνων γονέων, χωρίς πολύ σκέψη, και να προτείνουν αβίαστα την παραμονή των παιδιών με την μητέρα, για να "κλείσει" ο φάκελος, και να εξετάσουν την επόμενη υπόθεση. 

Εάν οι πάρα πάνω συναισθανθούν ότι έχουν συνεργήσει με "ελαφριά καρδιά" στην διάλυση Ελληνικών Οικογενειών και στην παραγωγή παιδιών τοξικομανών εγκληματιών, καλούνται να πράξουν τα αντίθετα και στο μέλλον να ενώνουν αντί να διαλύουν τις Ελληνικές οικογένειες.

Πηγή: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ" ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2006 ΤΕΥΧΟΣ 7 ΕΡΕΥΝΑ 

Διαβάστε επίσης

ΜΟΝΟΓΟΝΕΙΣ. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Ποιος σας είπε ότι οι Ελληνίδες χωρίζουν από διαφορές;;; 

Είναι τυχαίο ότι οι ελληνίδες όταν απειλούν λένε ''θα πάρω το παιδί και θα φύγω''- δε λένε ποτέ ''θα πάρω το σκύλο και θα φύγω''.

Οι Ελληνίδες χωρίζουν (στην πλειοψηφία των διαζυγίων) για να έχουν αποκλειστικά δικό τους αυτό που δεν μπορούν να έχουν από μόνες τους. 

ΤΙ;; 

Τα χρήματα; Δε νομίζω. 

Το σπίτι; Δε νομίζω. 

Το αμάξι; Δε νομίζω. 

ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Μόνο αυτό δεν μπορούν να αποκτήσουν από μόνες τους. 

Τα διαζύγια αυξήθηκαν κατακόρυφα από το 1983 όταν δημιουργήθηκαν τα δεδικασμένα της επιμέλειας του παιδιού από τη μάνα (πάνω από το 95% των περιπτώσεων). Με αυτό τον τρόπο η γυναίκα έχει το παιδί ολόδικό της και ξενοπ****αι και με όποιον θέλει. Ας σπάσει αυτό το δεδικασμένο, και τότε θα δείτε πόσο ή αν θα το σκέφτεται καν μια γυναίκα πριν τραγουδήσει του Τερζή ''χωρίζω''... 

Είναι τυχαίο ότι οι γυναίκες όταν απειλούν λένε ''θα πάρω το παιδί και θα φύγω''- δε λένε ποτέ ''θα πάρω το σκύλο και θα φύγω''... 

Φίλοι μου, είναι γνωστό ότι οι Ελληνίδες δασκαλεύονται από μικρή ηλικία να βρουν γαλαζοαίματο για να αναβαθμιστεί παράλληλα και το όνομα της οικογένειας τους (δεν ενδιαφέρει τη μάνα αν ο γαμπρός είναι drug dealer - αρκεί που έχει τσερόκι). 

Ότι κόμπλεξ μπορεί να έχει ο άνθρωπος, το συγκεντρώνει μια Ελληνίδα. Δεν κοιτά να περιποιηθεί τον εαυτό της, αλλά να γίνει πιο όμορφη από την κολλητή της ρίχνοντας περισσότερο στόκο πάνω της... 

Η συνήθης έκφραση ''δεν υπάρχουν άντρες πια'' σημαίνει μέσα τους ότι αφού δεν μπορώ να βρω άντρα, έχω αποτύχει σαν γυναίκα... Όσα δεν φτάνει η αλεπού... 

Για όσες λένε ''Πάρε όλους αυτούς που έχουν τέτοια εντύπωση για τις Ελληνίδες και μεταναστεύστε, χάρη θα μας κάνετε...'' 

Ελάτε τώρα! Αντέχει η Σύγχρονη Ελληνίδα να έχει οικοδόμο άντρα; Να κυκλοφορεί με Lada; 

Να μπαίνει ο άντρας σπίτι και να μυρίζει μπογιά; Να κάνει διακοπές στα Τίρανα; Τσκ..τσκ.. ...

Για αυτές που λένε "οι γυναίκες δεν βρίσκουν τα ''περιουσιακά τους προσόντα'' από το μπαμπά τους". 

Φίλτατοι, έχετε δει γυναίκα στον κόσμο που να είναι αυτοδημιούργητη; Να έχει κάνει περιουσία από το μηδέν; Όχι.

Κι αυτές που εμφανίζονται δήθεν αφεντικά με μεγάλη περιουσία, είτε τα κληρονόμησαν από τον άντρα τους, είτε του τα φάγανε, είτε τα απαιτήσανε εκβιαστικά για να ''μην πάρουν τα παιδιά και φύγουν''... 

Ο εγκέφαλος της Ελληνίδας δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ επιταγής και εκπτωτικού κουπονιού... Στο κάτω-κάτω τι ζόρι έχουν οι γυναίκες από που προέρχονται τα λεφτά του άντρα;

Αντε, σας αφήνω... πήρε φωτιά το keyboard μου...

Υιοθεσία παιδιών από Ομόφυλα ζευγάρια. Αρκεί η Αγάπη για να μεγαλώσει Σωστά ένα Παιδί;

θα ήταν ποτέ δυνατόν ένα παιδί να θέλει να υιοθετηθεί από δύο μπαμπάδες η δύο μαμάδες; Εκτός αν δίνονται στα ομόφυλα ζευγάρια σκόπιμα προς υιοθεσία βρέφη, που δεν μπορούν να μιλήσουν!

Με την πρόσφατη υπερψήφιση από την Ελληνική Βουλή του περιβόητου νόμου περί συμφώνου συμβίωσης, αναγνωρίστηκαν θεσμικά για πρώτη φορά στην Ελλάδα οι σχέσεις μεταξύ ομοφύλων! 

Τα ομόφυλα ζευγάρια που εις το εξής θα συνάπτουν Σύμφωνο συμβίωσης, θα αποκτούν καθεστώς παρόμοιο με αυτό των συζύγων και πρόσβαση στα περισσότερα συζυγικά δικαιώματα. Δεν θα έχουν όμως, προς το παρόν, δικαίωμα υιοθεσίας τέκνων.

Ο νόμος περί του συμφώνου δεν περιλαμβάνει διάταξη σχετική με την υιοθεσία. Διατηρείται επομένως σε ισχύ το άρθρο 1545 του Αστικού Κώδικα ( στο εξής ΑΚ), που ορίζει, ότι δεν επιτρέπεται να υιοθετηθεί το ίδιο πρόσωπο ταυτόχρονα από περισσότερους, εκτός αν αυτοί είναι σύζυγοι. Σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του ίδιου άρθρου, το ήδη υιοθετημένο τέκνο δεν μπορεί να υιοθετηθεί από άλλον, όσο διαρκεί η υιοθεσία. Μόνη εξαίρεση είναι η περίπτωση όπου ο/η σύζυγος υιοθετεί το θετό τέκνο του άλλου συζύγου.

Ήδη όμως με σχετικά δημοσιεύματα και τηλεοπτικές εκπομπές προλειαίνεται το έδαφος, ώστε να πεισθούμε οι Έλληνες πολίτες, ότι για να υιοθετηθεί το ίδιο πρόσωπο ταυτόχρονα η διαδοχικά από περισσότερους, δεν χρειάζεται να είναι οι υιοθετούντες σύζυγοι. Αρκεί να είναι ζευγάρι και να έχουν συνάψει Σύμφωνο –δηλαδή ένα συμβόλαιο– συμβίωσης. Και μάλιστα, δεν χρειάζεται να πρόκειται για ετερόφυλο ζευγάρι, μπορεί κάλλιστα ένα ζευγάρι ομοφύλων να υιοθετήσει παιδί.

Από ο,τι φαίνεται οι υποστηρικτές των απόψεων αυτών, ιδίως δε οι υποστηρικτές της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, δεν γνωρίζουν το Ελληνικό δίκαιο το σχετικό με τη σύσταση υιοθεσίας η δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τις ρυθμίσεις του. Για αυτό, δημοσιεύουμε στο περιοδικό μας το παρόν άρθρο, όπου θα παρουσιάσουμε σε αδρές γραμμές τις ρυθμίσεις αυτές, ώστε να τις γνωρίσουν οι αναγνώστες. 

Θα επικεντρωθούμε στην υιοθεσία ανηλίκων, καθώς η υιοθεσία ενηλίκων, από το 1996 και μετά μόνο κατ’ εξαίρεση είναι δυνατή. Επιτρέπεται μόνο, όταν ο υιοθετούμενος ενήλικος είναι συγγενής εξ αίματος η εξ αγχιστείας με αυτόν που υιοθετεί μέχρι και τον τέταρτο βαθμό – είναι δηλαδή αδελφός, εγγονός, ανηψιός ή πρώτος εξάδελφος του υιοθετούνος ή του συζύγου του.

Η υιοθεσία τελείται με δικαστική απόφαση, με βάση τις συναινέσεις των ενδιαφερομένων προσώπων, οι οποίες δεν είναι γενικές και αόριστες αλλά δίνονται για τη συγκεκριμένη κάθε φορά υιοθεσία.

Βεβαίως αυτός που θέλει να υιοθετήσει κάνει αίτηση και συναινεί αυτοπροσώπως ενώπιον του δικαστηρίου (ΑΚ 1549). Επίσης, ρητά ορίζει το άρθρο 1546 ΑΚ ότι «ο έγγαμος δεν μπορεί να υιοθετήσει χωρίς τη συναίνεση του συζύγου του»

Δεν αρκούν όμως αυτές οι συναινέσεις, προκειμένου να τελεσθεί η υιοθεσία. Για να υιοθετηθεί ένας ανήλικος χρειάζεται να συναινέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου οι γονείς του. Σε περίπτωση που οι γονείς είναι άγνωστοι, η συναίνεσή τους δεν παρακάμπτεται, αλλά αναπληρώνεται από το Δικαστήριο, με δικαστική απόφαση. Σε αυτή την τελευταία περίπτωση, το Δικαστήριο οφείλει να ακούσει τους πλησιέστερους συγγενείς του προς υιοθεσία τέκνου.

Θα πρέπει να είναι πολύ «προοδευτικός» και «απελευθερωμένος» ένας γονιός (αλλά κι ένας παππούς, θείος και γενικά συγγενής, όταν ζητείται η γνώμη του), για να επιτρέψει την υιοθεσία του παιδιού του από ένα ζευγάρι ομοφύλων, τη στιγμή μάλιστα που με την υιοθεσία διακόπτεται κάθε δεσμός του θετού τέκνου με τη φυσική του οικογένεια - με εξαίρεση τα κωλύματα γάμου, τα οποία διατηρούνται. Υπάρχει βέβαια η πιθανότητα κάποιοι γονείς ευρισκόμενοι σε οικονομική ένδεια και υπό ψυχολογική πίεση να συναινούσαν σε υιοθεσία του παιδιού τους από ζευ- γάρι ομοφύλων λαμβάνοντας οικονομικά ωφελήματα. 

Τέτοιες ανήθικες και απάνθρωπες υιοθεσίες θέλει να θεσμοθετήσει η Πολιτεία;

Είναι σημαντικό επίσης να σημειωθεί και τούτο: Το Δικαστήριο οφείλει, να ακούει και τη γνώμη του υιοθετούμενου παιδιού και να τη συνεκτιμά, λαμβάνοντας υπόψιν την ωριμότητά του. Αν μάλιστα το παιδί έχει συμπληρώσει το δωδέκατο έτος της ηλικίας του, δεν μπορεί να γίνει υιοθεσία, χωρίς την αυτοπρόσωπη ενώπιον του Δικαστηρίου συναίνεσή του. 

Δεν μπορώ να φανταστώ, ότι θα ήταν ποτέ δυνατόν ένα παιδί να θέλει να υιοθετηθεί από δύο μπαμπάδες η δύο μαμάδες! Εκτός αν δίνονται στα ομόφυλα ζευγάρια σκόπιμα προς υιοθεσία βρέφη, που δεν μπορούν να μιλήσουν! Γιατί αλλιώς, όπως λέει κι ένα τραγούδι, «πως να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;»

Τον πρώτο λόγο για την υιοθεσία δεν τον έχουν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, αλλά το Δικαστήριο, το οποίο ελέγχει τη νομιμότητά της, δηλαδή το κατά πόσον συντρέχουν οι τυπικές προϋποθέσεις της. Αυτές είναι επιγραμματικά: η αίτηση του υιοθετούντος (ο οποίος πρέπει να έχει συμπληρώσει το τριακοστό έτος της ηλικίας του, να μην έχει υπερβεί το εξηκοστό και να έχει την ικανότητα να ρυθμίζει ο ίδιος τις έννομες σχέσεις του), οι έγκυρες συναινέσεις που προαναφέρθηκαν και η διαφορά ηλικίας μεταξύ υιοθετούντος και υιοθετούμενου. Ειδικότερα, υιοθετών πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τον υιοθετούμενο ανήλικο τουλάχιστον κατά δεκαοκτώ και το πολύ κατά πενήντα χρόνια.

Ιδίως όμως προβαίνει το Δικαστήριο σε έλεγχο σκοπιμότητας της υιοθεσίας, ελέγχει δηλαδή το κατά πόσον η εκάστοτε συγκεκριμένη υιοθεσία συμφέρει τον υιοθετούμενο, είτε αυτός είναι ανήλικος, είτε ενήλικος. Σύμφωνα με ρητή νομοθετική επιταγή, που περιλαμβάνεται μάλιστα στο πρώτο άρθρο του περί υιοθεσίας κεφαλαίου, «η υιοθεσία πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του υιοθετουμένου» (ΑΚ 1542).

Σκοπός δηλαδή της υιοθεσίας δεν είναι να παρέχει στα άτεκνα ζευγάρια τη δυνατότητα να αποκτήσουν παιδί, αλλά να παρέχει στο παιδί τη δυνατότητα να αναπτυχθεί πνευματικά μέσα σε ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον. 

Ειδικότερα το Δικαστήριο εξετάζει αν, «εν όψει της προσωπικότητας, της υγείας και της οικογενειακής κατάστασης εκείνου που υιοθετεί και του υιοθετούμενου, καθώς και της αμοιβαίας ικανότητάς τους προσαρμογής, η υιοθεσία συμφέρει τον υιοθετούμενο» (ΑΚ 1558). Ως συμφέρον του υιοθετούμενου τέκνου νοείται όχι μόνο το περιουσιακό, αλλά ιδίως η ορθή ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Ειδικότερα, η υιοθεσία θα πρέπει όχι απλώς να μη δημιουργεί προβλήματα στο παιδί, αλλά και να βελτιώνει τις συνθήκες ζωής του.

Ξεκάθαρα ορίζεται στην παραπάνω νομοθετική διάταξη, ότι το Δικαστήριο, προκειμένου να διακριβώσει αν η υιοθεσία εξυπηρετεί το συμφέρον του παιδιού συνεκτιμά την οικογενειακή κατάσταση εκείνου που υιοθετεί. Δεν μπορεί επομένως να εξομοιωθεί ένα ζευγάρι που έχει συνάψει Σύμφωνο συμβίωσης (πολύ περισσότερο αν είναι ομόφυλο), με ένα παντρεμένο ζευγάρι! Επίσης συνεκτιμά το Δικαστήριο την αμοιβαία ικανότητα προσαρμογής υιοθετούντος και υιοθετούμενου. 

Είναι ποτέ δυνατόν να γίνει δεκτό, ότι ένα παιδί θα προσαρμοστεί ομαλά σε μια οικογένεια με δύο μαμάδες η δύο μπαμπάδες;

Κυρίως όμως εκτιμά το Δικαστήριο την προσωπκότητα και την υγεία (σωματική, ψυχική και διανοητκή) του υποψήφιου θετού γονέα. Ο ίδιος ο Έλληνας Νομοθέτης με τη θέσπιση του αντιρατσιστικού νόμου ανήγαγε το γενετήσιο προσανατολισμό σε στοιχείο προσδιοριστικό του προσώπου, συρρικνώνοντας έτσι την προσωπικότητα των ομοφυλοφίλων. 

Ποιος μπορεί τώρα να ισχυριστεί, ότι δε θα ασκεί επιρροή στην εκτίμηση της προσωπικότητας του υποψήφιου θετού γονέα το γεγονός ότι είναι αυτός ομοφυλόφιλος;

Εξ άλλου, μπορεί από το 1973 η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία να μην περιλαμβάνει πλέον την ομοφυλοφυλία μεταξύ των ψυχικών νόσων, η αλλαγή αυτή όμως δεν έγινε μετά από εμπεριστατωμένη ψυχιατρική έρευνα, αλλά μετά από διαμαρτυρίες των ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. 

Ποιος μπορεί με βεβαιότητα να πεί, ότι η ομοφυλοφυλία δεν είναι ψυχική διαταραχή; 

Τα αίτια μάλιστα πρόκλησης της ομοφυλοφιλίας μέχρι σήμερα δεν είναι απολύτως γνωστά στην ψυχιατρική επιστήμη. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί, ότι ζώντας ένα παιδί μαζί με δύο ομοφυλόφιλους θα εκδηλώσει σωστά το ερωτικό στοιχείο της ψυχής του και δε θα γίνει και το ίδιο ομοφυλόφιλο; Η μήπως αυτό δε μας ενδιαφέρει ως κοινωνία;

Μιλώντας για εμπεριστατωμένη επιστημονική έρευνα θα πρέπει να τονίσουμε, ότι σύμφωνα με το άρθρο 1557 ΑΚ πριν από την τέλεση της υιοθεσίας ανηλίκου (όχι ενηλίκου) διεξάγεται από την κοινωνική υπηρεσία επισταμένη κοινωνική έρευνα και κατατίθεται στο Δικαστήριο έκθεση για το αν, με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν, η εκάστοτε συγκριμένη υιοθεσία συμφέρει η όχι τον υιοθετούμενο. Η συγκεκριμένη έκθεση δεν είναι δεσμευτική για το Δικαστήριο, αλλά συνεκτιμάται από αυτό για το σχηματισμό της κρίσης του. Ποιος ευσυνείδητος κοινωνικός λειτουργός και με ποια κριτήρια θα βεβαιώσει, ότι ένα ζευγάρι ομοφύλων μπορεί να παρέχει στο παιδί το υγιές οικογενειακό περιβάλλον που του χρειάζεται για να αναπτυχθεί η προσωπικότητά του;

Από όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό, πως η υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ομοφύλων είναι κάθε άλλο παρά αυτονόητη. 

Είναι αντίθετη προς όλο το Ελληνικό Δίκαιο περί υιοθεσίας και ιδίως είναι αντίθετη προς το θεμέλιο του. Θεμέλιο του Ελληνικού Δικαίου για την υιοθεσία είναι το συμφέρον του υιοθετούμενου, ιδίως μάλιστα το πνευματικό συμφέρον του. Δεν είναι το εγωκεντρικό, κοντόφθαλμο συμφέρον κάποιων να αποκτήσουν ένα παιδί, περίπου όπως θα αποκτούσαν ένα σπίτι, ένα σκυλί η ένα αυτοκίνητο! Και το να γίνει ένας άνθρωπος γονιός δεν είναι δικαίωμα, όπως παρουσιάζεται από τα Μέσα Μαζικής Αποβλακώσεως, αλλά λειτούργημα με τεράστια ευθύνη, που πρέπει να μπορεί αυτός να αντέξει.

Έχει υποστηριχθεί και η άποψη, ότι η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια είναι οπωσδήποτε συμφέρουσα για τα ορφανά παιδιά. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, είναι καλύτερα για ένα παιδί να μεγαλώνει με αγάπη στο περιβάλλον ενός ομόφυλου ζευγαριού, παρά να παραμένει στα «αζήτητα»(!), μεγαλώνοντας σε ίδρυμα, όπου είναι πιθανό να αναπτύξει εξάρτηση και αδυναμία προσαρμογής στον «έξω» κόσμο. Τον ισχυρισμό αυτό διατύπωσε ο κ. Ηλίας Μαγκλίνης σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή» της 19ης Δεκεμβρίου 2015, με τίτλο «Περί υιοθεσίας», αλλά εκφράζει κι άλλους συμπολίτες μας. Δεν είναι όμως αληθής.

Πρώτον, από όσα παραπάνω αναπτύξαμε γίνεται σαφές, ότι δεν αρκεί η αγάπη για να μεγαλώσει σωστά ένα παιδί, ούτε λαμβάνεται μόνο αυτή υπόψιν από το Δικαστήριο, όταν καλείται να απαγγείλει μία υιοθεσία. 

Δεύτερον, πολλά άτεκνα ζευγάρια ετεροφύλων που θέλουν και μπορούν να μεγαλώσουν ένα παιδί υιοθετούν παιδιά από χώρες του εξωτερικού. Ας λύσει η Ελληνική Πολιτεία αυτό το πρόβλημα, αν θέλει να μην παραμένουν τα ορφανά παιδιά της «στα αζήτητα». Το να υιοθετούνται τα παιδιά από το νέο «μοντέρνο» θεσμό της ομοφυλοφιλικής «οικογένειας» θα είναι αν μη τι άλλο ριψοκίνδυνο για την πνευματική, ηθική, κοινωνική ανάπτυξή τους. Με τα παιδιά δεν επιτρέπεται να κάνουμε πειράματα!

Και δε θα πρέπει να μας διαφεύγει, ότι πολλά από τα παιδιά που μεγάλωσαν σε ιδρύματα, όχι απλώς δεν είχαν ψυχολογικά προβλήματα και προσαρμόστηκαν στον «έξω» κόσμο, αλλά αναδείχθηκαν εξαίρετα μέλη της κοινωνίας.

Αγγελική Ευθ. Ζώη, Νομικός

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Αρ. Τεύχους 162 Φεβρουάριος 2016

Πηγή

Οι νέες μητέρες που δεν θέλησαν ή δεν κατάφεραν να θηλάσουν το μωρό τους υφίστανται Bullying.

Οι μπαμπάδες αναλαμβάνουν πια πολλά, αλλά ευτυχώς όχι μερίδιο στην ενοχικότητα.

«Τ​​​​ο δείπνο σερβιρίστηκε! Οι κοτοκροκέτες είναι βιολογικές, από κοτόπουλα ελευθέρας βοσκής που τα ίδια μού είπαν ότι ήθελαν να πεθάνουν για να ταΐσουν τα παιδιά μου. Τα άλειψα με αλεύρι αμυγδάλου χωρίς γλουτένη και προβιοτικά πριν τα ψήσω σε ένα ταψάκι που είχα ψεκάσει ελαφρώς με λάδι καρύδας και πρωτόγαλα. Αυτές δεν είναι τηγανητές πατάτες, είναι μίσχοι γουλιών από τον κήπο μου, ελαφρώς τηγανισμένοι σε φιστικέλαιο από τις φιστικιές μου. Τα σέρβιρα σε δίσκο που κατασκευάσαμε με τα παιδιά μου το απόγευμα στο σαλόνι μας που δεν έχει τηλεόραση. Αυτά δεν είναι λεκέδες από λίπος, είναι τα δάκρυα χαράς του γιου μου. Είναι τόσο ευγνώμων για κάθε γεύμα. Μόλις τώρα μου είπε “μαμά, ευχαριστώ που μου χάρισες ζωή μέσω τοκετού στο σπίτι, όπως και γι’ αυτό το νόστιμο σπιτικό φαγητό. Σε αγαπώ, θεά”».

Βρήκα πολύ αστείο αυτό το ποστ της Αμερικανίδας συγγραφέως Bunmi Laditan, το οποίο συνόδευε τη φωτογραφία ενός εμφανώς λιπαρού, σαφέστατα ανθυγιεινού και, φυσικά, λαχταριστού έτοιμου παιδικού γεύματος με κοτοκροκέτες. 

«Ψέματα, γέννησες με καισαρική, τα παιδιά σου δεν θα σε αγαπήσουν ποτέ», της απάντησε επίσης χιουμοριστικά ένας σχολιαστής. Το ποστ έγινε viral, σαν ένα μαζικό «ουφ» των μαμάδων μπροστά στους άπειρους κανόνες που διέπουν σήμερα τη μητρότητα. Φίλη μου διηγούνταν πρόσφατα ένα περιστατικό που έζησε σε παιδικό πάρτι, όπου μία από τις μαμάδες ήταν έγκυος στον όγδοο.

«Πώς θα γεννήσεις;», τη ρώτησε μια άλλη μητέρα. «Μάλλον με καισαρική, το παιδί δεν έχει γυρίσει». «Ο γιατρός σου σε κοροϊδεύει», της επιτέθηκε με ύφος ειδήμονα η άλλη μπροστά σε όλο τον κόσμο. «Είναι απαράδεκτο», κατέληξε. Προφανώς το μεγάλο βιβλίο της καλής μαμάς δεν περιλαμβάνει κεφάλαιο για τη στοιχειώδη ευγένεια.

Ανάλογο bullying υφίστανται και οι νέες μητέρες που δεν θέλησαν ή δεν κατάφεραν να θηλάσουν το μωρό τους. 

«Δίνετε στο παιδί φόρμουλα; Από τώρα;», ρώτησαν με επικριτική διάθεση σε αντίστοιχη μάζωξη τον πατέρα μωρού τριών μηνών. «Ναι, είμαστε κακοί άνθρωποι», απάντησε εκείνος χωρίς να χύσει στάλα ιδρώτα. Οι μπαμπάδες αναλαμβάνουν πια πολλά, αλλά ευτυχώς όχι μερίδιο στην ενοχικότητα.

Για να μην παρεξηγηθούμε, η τάση του φυσικού τοκετού και η επανάκαμψη του θηλασμού είναι από τις πολύ θετικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, ειδικά στη χώρα μας, όπου οι καισαρικές είχαν γίνει καθεστώς.

Όμως από το ένα άκρο πηδήξαμε στο άλλο, φτάνοντας στο οξύμωρο να πλημμυρίζουμε με άγχος απόδοσης το «πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο».

Ίδιες υπερβολές και στο φαγητό. Είναι πράγματι φανταστικό ότι αρχίσαμε να ψωνίζουμε λαχανικά στην εποχή τους, ει δυνατόν βιολογικά, ότι περιορίσαμε τα περιττά λίπη και ελέγχουμε τα συντηρητικά των τροφίμων. Αλλά και πάλι περάσαμε από τα «α λα κρεμ» της κουζίνας των μαμάδων μας στο να κρύβουμε την κρέμα γάλακτος μέσα σε φύλλα λαχανίδας μην τυχόν μας πάρει κανένα μάτι.

Πηγή

Σχέση με μια χωρισμένη.

Οι κρίσιμες ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσεις πριν το μετανιώσεις. 

Αυτά έχει η σύγχρονη ζωή! Έρωτες, γάμους και δυστυχώς πολλά διαζύγια και χιλιάδες παιδιά που στερούνται τον έναν γονέα τους, όχι από επιλογή δική τους, αλλά από επιλογή της μητέρας τους.

Γυναίκες που βιάστηκαν να χορέψουν τον χορό του Ησαϊα, για να αποκτήσουν οικονομικά οφέλη.
Γυναίκες που Δεν σκόπευαν ποτέ τους να εργαστούν προ γάμου και φυσικά είχαν επενδύσει σ' αυτήν την ιδέα.
Χωρισμένες Γυναίκες που τώρα ο γάμος-σπόνσορας δεν υφίσταται και δεν προσπαθούν ΚΑΝ να βρούνε εργασία.
Χωρισμένες Γυναίκες που θεωρούν αυτονόητο ότι κάποιος άλλος θα πρέπει να τις τρέφει,....επειδή "έτσι"!
με αποτέλεσμα (πολλές φορές) να καταλήγουν στη διάλυση του γάμου τους και να ξαναπετάνε ελεύθερες εκεί έξω. Από κανάρα σε κανάρα...εξακολουθώντας όμως να επιβιώνουν από το πορτοφόλι των πρώην τους. Δυστυχώς, η Συντριπτική πλειοψηφία είναι έτσι!

Εσύ λοιπόν ελεύθερος κι ωραίος. Περπατάς με αυτοπεποίθηση. Έχεις όλο το μέλλον μπροστά σου. Σε γοητεύει η δήθεν ωριμότητά της, την φλερτάρεις, και στην κουβέντα ανακαλύπτεις ότι έχει ήδη έναν γάμο στο βιογραφικό της.  

Παντρεμένη, χωρισμένη, πιθανόν και με παιδιά -αν δεν στο έχει κρύψει-. Άρα, το έχει ζήσει το παραμύθι, το έχει δει το έργο. Και φυσικά υπάρχει περίπτωση να θέλει να σου κάνει τα ίδια και χειρότερα από αυτά που έκανε και στον πρώην της.
Εξαρτάται από την εμπειρία που είχε. Έχει ήδη έναν Πρώην και Πατέρα των Παιδιών της (με το π κεφαλαίο), ενώ εσύ είσαι “καθαρός”. Γεμάτος όνειρα, φιλοδοξίες και προσδοκίες. Τι κάνεις; 

ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ

Τα παρακάτω είναι αυτά που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου Πριν κάνεις το μοιραίο λάθος. 

1. Θα έκανες ποτέ συνεταιρισμό με κάποια η οποία έχει ήδη εξαπατήσει τον σύντροφό της ή έχει αποτύχει στην προηγούμενη επιχείρησή του; Σκέψου καλά...

2. Είσαι αρκετά ώριμος για να αντιμετωπίσεις ότι θα είσαι σπόνσορας σε αυτήν και τα παιδιά που απέκτησε με κάποιον άλλο;

3. Είσαι αρκετά δυνατός ώστε να αντέξεις ότι θα της είσαι χρήσιμος μόνο για να της δώσεις σπέρμα κι ότι σε βλέπει σαν χαρτονόμισμα;

4. Είσαι αρκετά ικανός για να αντέξεις ότι θα σου αρνηθεί ενδεχομένως την απόκτηση παιδιών μαζί σου, ή στην περίπτωση που αποκτήσει παιδιά μαζί σου θα πάθεις ότι έπαθε κι ο πρώην της;

5. Μήπως νομίζεις ότι είσαι ικανός να φιλήσεις τον διάβολο και να τον κάνεις άγγελο; Πρόσεχε γιατί αυτό δεν γίνεται. Μια γυναίκα η οποία έχει χωρίσει, για κάποιους λόγους έχει χωρίσει και έφταιγε οπωσδήποτε κι αυτή. Όλοι νομίζουμε ότι εμείς είμαστε σούπερ και λέμε “σε μένα θα κάτσει καλά και εγώ είμαι ικανός κλπ”, αλλά δεν είναι έτσι.

Σκέψου καλά, σκέψου με μοναδικό γνώμονα την προσωπική σου ευτυχία και ηρεμία και το πορτοφόλι σου. Γιατί μερικές φορές οι προσδοκίες, η ανυπομονησία και η έντονη ανάγκη για σχέση μας οδηγεί σε συμβιβασμούς, σε λάθος επιλογές ή σε οφθαλμαπάτες...

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Συνομιλία μεταξύ παιδιού και μητέρας

Τελικά, τα παιδιά μπορεί να τα σώσει κάποιος λειτουργός της Δικαιοσύνης ή μόνον ο Θεός;;;

Τὰ παιδιά μας… Τὸ μεγαλύτερον ὅπλον ποὺ διαθέτουμε γιὰ νὰ πληγώσουμε, νὰ καταστρέψουμε ἤ νὰ μοιράσουμε εὐτυχία καὶ χαρὰ στοὺς γύρω μας…

Τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ προέκτασίς μας στὸ αὔριο ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπογραφή μας…

Αὐτὰ εἶναι ποὺ θὰ δομήσουν τὶς αὐριανὲς κοινωνίες… Τὸ πῶς θὰ εἶναι λοιπὸν αὐτὲς οἱ κοινωνίες ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐμᾶς, ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ θὰ «κτίσουμε» αὐτὰ τὰ παιδιά.

• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ εἶναι εὐτυχισμένα, ἤ ὄχι, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.
• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ εἶναι σκεπτόμενοι Ἄνθρωποι, καὶ τελικῶς ἐλεύθεροι, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.
• Γιὰ τὸ ἐὰν τὰ παιδιά μας θὰ παραμένουν μιμητές μας, ἀλλὰ καὶ μιμητὲς ἄλλων, δίχως κριτικὴ σκέψιν κι ἀντίληψιν, εὐθυνόμεθα ἐμεῖς.

Τί θέλουμε ἀλήθεια γιά τά παιδιά μας; (Ἡ φράσις εἶναι …«κλεμμένος» τίτλος ἀπὸ βιβλίο τοῦ Γουέην Ντῦρ.)

Θέλουμε νά εἶναι χαρούμενα; Δημιουργικά;;; Ἤ τά θέλουμε ὑποχείρια ἄλλων;

Θέλουμε νά γίνουν εὐτυχισμένοι ἄνθρωποι; Ἤ θέλουμε νά πνίγονται στήν δυστυχία;

Θέλουμε νά γίνουν ὑπεύθυνα ἄτομα ἤ θέλουμε νά κρέμονται ἀπό ἄλλων τίς ἀποφάσεις;

Θέλουμε νά βγοῦν στήν ζωή σάν ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι ἤ σάν φοβισμένα κουτάβια, πού θά τά ποδοπατοῦν οἱ γύρω τους;

Θέλουμε νά ὀνειρεύονται ἤ θέλουμε νά διαβιοῦν ὑπό τό κράτος τοῦ φόβου καί τοῦ πανικοῦ;;;

Θέλουμε νά γίνουν ὁ ἑαυτός τους ἤ θέλουμε μέσα ἀπό αὐτά νά ἐπιβεβαιωθοῦμε ἐμεῖς; 

Θέλουμε μήπως νά τά μάθουμε νά σηκώνονται, μετά ἀπό ὁποιοδήποτε κτύπημα, ἤ θέλουμε νά ἰσοπεδώνονται ἀκόμη κι ἀπό τό φύσημα τοῦ ἀνέμου; 

Θέλουμε νά τά χρησιμοποιοῦμε γιά νά καλύψουμε τά κενά μας; Ἤ μήπως νά τά διδάξουμε μέ τό παράδειγμά μας νά γίνουν ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι;

Θέλουμε νά τά χρησιμοποιοῦμε γιά νά καταστρέψουμε ἄλλους; Ἤ μήπως νά διδαχθοῦμε μέσα ἀπό αὐτά;;;

Ἡ ἀφορμὴ τοῦ σημερινοῦ σημειώματος μία συνομιλία μεταξὺ παιδιοῦ καὶ μητέρας.

Μίας μητέρας ποὺ μισεῖ καὶ θέλει, χρησιμοποιῶντας τὰ παιδιά της, τὰ δικά της παιδιά, νὰ καταστρέψῃ τὸν πατέρα.

Ἀδυνατεῖ νὰ συνειδητοποιήσῃ ὅμως πὼς κατηγορῶντας διαρκῶς τὸν πατέρα στὸ παιδί, ὑποχρεώνει τὸ παιδί της νὰ κτίσῃ ἄμυνες. Ἄμυνες ποὺ οὔτε κἄν φιλτράρουν τὶς πληροφορίες, διότι ἐκ τῶν προτέρων τὸ παιδὶ ἀμφισβητεῖ τὴν μητέρα. Τὴν ἀμφισβητεῖ διότι ἡ μητέρα ΔΕΝ ἀντιλαμβάνεται πὼς ὁ πατέρας γιὰ τὸ παιδὶ εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικὸς μὲ τὴν μάννα του.

Τὰ παιδιὰ ΔΕΝ ἀνήκουν στὴν μάννα. Τὰ παιδιὰ ἀνήκουν στοὺς ἑαυτούς τους. Τὸ δικαίωμά τους, τὸ ἀνθρώπινο δικαίωμα, τῆς ἐπικοινωνίας καὶ τῆς ἐπαφῆς, καὶ στὴν μάννα καὶ στὸν πατέρα, δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς τὸ ἀνακόψῃ κάποιος. Ἐὰν μάλιστα αὐτὸς ὁ κάποιος εἶναι ἕνας ἐκ τῶν δύο γονέων, τὰ παιδιὰ δυστυχοῦν, ἀπελπίζονται, αἰσθάνονται ἐγκλωβισμένα, διότι πρέπει νὰ ἐπιλέγουν διαρκῶς «στρατόπεδον» καὶ τελικῶς καταστρέφονται. 

Πόσο πολύ λοιπόν πρέπει νά μισῇ κάποια μάννα (ἤ κάποιος πατέρας) τό παιδί του, γιά νά τό ὁδηγῇ σέ τέτοια ἀδιέξοδα;;;

Καί γιατί κάποιο δικό μας, προσωπικὸ πρόβλημα, νά μετακυλᾷ σέ τρίτους, καί κυρίως στά παιδιά μας;;;;

Πόσο πιό ἀνεύθυνοι θά μπορούσαμε νά γίνουμε ὡς ἄνθρωποι;;;

Ἀκόμη καί τά παιδιά μας ἀδυνατοῦμε νά τά προστατεύσουμε πιά;;;

Ἡ παρακάτω συνομιλία εἶναι ἀληθής. Δὲν κόψαμε κάτι, δὲν προσθέσαμε κάτι. Ἀφαιρέθησαν μόνον τὰ ὀνόματα, γιὰ λόγους εὐνοήτους. Ἐὰν γνωρίζετε κάποιον ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀνάλογα προβλήματα, νὰ τοῦ τὴν παρουσιάσετε. 

Εἶναι τόσο μεγάλος ὁ εὐτελισμὸς αὐτῆς τῆς μάννας, ποὺ εἶναι νὰ λυπᾶσαι τὴν δυστυχία τῶν παιδιῶν της. 

Πιστεύω βαθύτατα πὼς ἤδη τὰ ἔχει καταστρέψει…

Καὶ δυστυχῶς ΔΕΝ θὰ τὸ καταλάβη ποτὲ τὶς μεγάλες εὐθύνες της!!!

Μιὰ ἱστορία ἀπὸ δύο παιδιά, ποὺ βασανίζονται ………

Μητέρα μιλάει τηλεφωνικὼς μὲ τὸν ὀκτάχρονο γιό της:

Τὸ ὀκτάχρονο παιδὶ παίρνει τηλέφωνο τὴν μητέρα του…
ντριν, ντριν, ντριν…
Μητέρα (ὀκταχρόνου παιδιοῦ): Ναί..
Παιδὶ : Καλὰ εἶσαι μαμά;
Μητέρα: Καλὰ εἶμαι. Ἐσύ; Γιατὶ ἔφυγες;
Παιδὶ : Ἔλα. Τί;
Μητέρα: Τίποτα δὲν θὰ σοῦ πῷ. Θέλεις κάτι πού πῆρες ἢ σὲ ἔβαλε αὐτός νά πάρῃς; Ἐὰν σὲ βάζει νὰ πάρῃς νὰ μὴν μὲ παίρνεις. Νὰ παίρνῃς μόνο ὅταν θέλῃς ἐσύ, Ἄκους;
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα:  Ὅταν σὲ ξαναβάλῃ αὐτός, νὰ μὴν μὲ ξαναπάρῃς.. Μόνον ὅταν θέλεις ἐσύ. Ἔτσι;… Ὡραία.
Παιδὶ : Ἔλα…
Μητέρα: Δὲν θέλω νὰ ἀκούγομαι ἐκεῖ πέρα.
Παιδὶ : Μὰ δεν ἔχω ἀνοιχτὴ ἀκροάση. Ἔλα… 
Μητέρα: Τί; Δεν θέλω νὰ πῷ κάτι. Τί θέλεις νά σοῦ πῷ;
Παιδὶ : Τίποτα..
Μητέρα: Αὐτό, ἀκριβῶς.
Παιδὶ : Ἀκούω…
Μητέρα: Τί, ἀφοῦ δεν μπορεὶς να μιλήσεις.
Παιδὶ : Γράφω ἀντιγραφή…
Μητέρα: Θὰ σὲ μάθει πολλὰ αὐτός… Ἐκεῖ ποὺ εἶσαι μαζύ του.. (ἐννοεῖ τὸν πατέρα τοῦ ὀκταχρόνου παιδιοῦ). Κακὰ πράγματα ὅμως, γιὰ ἐσένα. Ἀντιγραφή ,ἐ; Τέλος πάντων.., Πές μου τί θέλεις νά πῇς;
Παιδὶ : Τίποτα. Τί νά σοῦ πῷ;
Μητέρα: Τὸ ξέρω. Ἐσὺ ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκοῦς ἐκεῖνον (ἐννοεῖ τὸν πατέρα τοῦ ὀκταχρόνου παιδιοῦ), γιατὶ ἐκεῖνος δὲν σὲ μεγάλωσε, δὲν σὲ πόνεσε, δὲν σὲ πονάει, οὔτε σὲ ἀγαπάει…
Σὲ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ φέρεσαι ἐσὺ σὲ μένα ἔτσι. Στὸ λέω νὰ τὸ ξέρῃς , γιατὶ πάντα στὴν ζωή μου, εἶμαι εἰλικρινής. Μοῦ ἀρέσει νὰ λέῳ τὴν ἀλήθεια, ἄκομα καὶ σὲ ἐσένα, ποὺ εἶσαι παιδί μου, μᾶλλον, προπάντων σὲ ἐσένα ποὺ  εἶσαι παιδί μου. Δὲν εἶσαι μωρὸ παιδάκι Δ*****, πλησιάζεις τὰ Ὀκτώ…
Τὸ ξέρω ὅτι στήνει αὐτὶ δίπλα καὶ δὲν μπορεῖς νὰ μιλήσῃς. Τώρα δὲν θὰ σοῦ πῶ κάτι ἄλλο. Νὰ ξέρεις  ὅτι ἑγὼ σὲ ἀγαπάω, ἀλλὰ δυστυχῶς…. τέλος πάντων, δὲν θέλω νὰ σοῦ πῷ κάτι ἄλλο…
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα: Εἶδες, ἀκόμα καὶ στὴν γιορτή σού τὶ ἔκανε. Ἦρθε μέσα στὸν κόσμο, βγάζοντας ἀφρούς, νὰ σὲ πάρῃ ἀπὸ τὴν μάννα σου. Ἀπό ποιά;, ἀπὸ ἐμένα ποὺ σὲ εἴχα πάντα μόνον ἐγὼ καὶ ποὺ δὲν νοιάστηκε γιὰ ἐσένα ποτέ. Πάντα κύττταζε πῶς θὰ σὲ ξεφορτωθῆ. ‘Όταν ἐγὼ ἤταν νὰ πάῳ σὲ ἕναν γιατρὸ ἢ ἔνα κομμωτήριο καὶ ὄχι μόνο αὐτά, ὅταν ἤθελα νὰ λουστῷ,  ἐδῶ στὸ σπίτι καὶ δεν μποροῦσα ποὺ εῖχα ἐσᾶς (τὰ παιδιά) καὶ ἐσένα ἔλεγε, πὲς στὴν μάννα σου νὰ ἔρθῃι καὶ ἐρχόταν. Ἡ μάννα μου, μεγάλη γυναῖκα, ποὺ τὴν λὲς τώρα γριά…
Γιατὶ οἱ ἄλλοι (παπποῦδες) δὲν ἤταν πουθενά, ποτέ. Ἐρχόταν ἡ μάννα μου, ποὺ ἤταν μεγάλη γυναῖκα καὶ ὁ ἀδερφός μου, γιὰ νὰ σᾶς κρατήσουν καὶ γιὰ νὰ σᾶς ἀπασχολήσουν, γιὰ νὰ λουστῷ ἐγώ, ποὺ ἤσασταν μικρά. Δὲν νοιάστηκε ποτέ, ἔπινε μπύρες μὲ τοὺς φίλους του, ἔπινε μὲ διάφορες, ἔκανε ὅ,τι γούσταρε καὶ ἐμένα μὲ βοηθοῦσαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ τώρα ἐσὺ ἀντιμετωπίζεις ἔτσι.
Παιδὶ : Ἐντάξει, Ἐντάξει…
Παιδὶ : Ἐντάξει, Ἐντάξει ἀφοῦ θέλεις νὰ λὲς ψέμματα, νὰ τὰ λές…
Μητέρα: Ἐγώ λέω ψέμματα; Ποιός νομίζεις ὅτι μὲ βοήθησε ἐμένα, αὐτός;; (ὁ πατέρας τοῦ παιδίου καὶ ἐν διαστάσει σύζυγος).
Παιδὶ : Ναί.
Μητέρα: Αὐτός πού ἔρχεται καί σέ βουτάει ἀπό τό χέρι, τώρα πού μεγάλωσες, καί φεύγει; Ποῦ ἤταν ὅταν ἑγώ ἤθελα νά λουστῷ;; 
Παιδὶ : ἑέ, τί;;
Μητέρα: ἐεε. Φώναζα τὴν μάννα μου καὶ τὸν ἀδερφό μου γιὰ νὰ λουστῷ, γιατὶ αὐτὸς γύριζε ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ.
Παιδὶ : Δούλευε.
Μητέρα: Σέ πρόσεξε ποτέ; 
Παιδὶ : Γιατὶ δούλευε, γι’ αὐτὸ δὲν μποροῦσε…
Μητέρα: Κάνεις μεγάλο λάθος, ὄχι, γύριζε, δὲν δούλευε. Μοῦ ἔλεγε ὅτι δούλευε, τοῦ ἐφτιαχνα τὸν σᾶκο του, μὲ τὰ ῥούχα του τὰ καλὰ καὶ πήγαινε στὴν γκόμενα κι ἐμένα μὲ κορόιδευε ὅτι πήγαινε στὴν δουλειά καὶ ἔχω στοιχεῖα καὶ τὸ ἔχει παραδεχτεῖ καὶ ὁ ἴδιος… 
Παιδὶ : Ναί, Ναί…
Μητέρα: Τί «Ναί, Ναί…»; Κάτσε νὰ σὲ κοροϊδεύῃ… Θέλεις τίποτα ἄλλο;
Παιδὶ : Ναί…
Μητέρα: Θὰ μὲ παρης μόνο ὅταν θέλῃς ἐσύ. Καὶ νὰ σοῦ πῇ νὰ πάρῃς, νὰ τοῦ πῇς «Δὲν θέλω νὰ πάρῳ». Ὅταν θέλῃς ἐσὺ θὰ παίρνης μόνον, ἀλλοιῶς δὲν θὰ τὸ σηκώνω, Δ*****. 
Παιδὶ : Ναί…
Μητέρα: Γιατὶ σὲ χρησιμοποιεῖ… Τώρα θέλει νὰ μὲ παρακολουθῇ ἐμένα, νὰ βάζῃ τοὺς Ἀλβανοὺς νὰ μὲ παρακολουθοῦν ἐμένα… Ποιός;;.. Ὁ ὑπόκοσμος. Ὁ ὑπόκοσμος θὰ παρακολουθήση ἐμένα..!!
Παιδὶ : Αὐτὰ ποὺ λὲς δὲν εἶναι ἀλήθεια καὶ τὸ ξέρεις.

Ἡ συνέχεια εἶναι βαρειὰ για ὅλους… Φανταστεῖτε πόσο, για μιᾷ παιδικῇ ψυχή….

Ἡ ἐν λόγῳ μάννα, τὰ παραπάνω ποὺ ἔλεγε στὸ ὀκτάχρονο παιδὶ γιὰ τὸν πατέρα του, ἀκριβῶς τὰ ἴδια ἀνέφερε καὶ δήλωνε στοὺς ὑπαλλήλους τῆς Κοινωνικῆς Ὑπηρεσίας, οἱ ὁποῖοι τὴν ἔκριναν ὑγιὴ καὶ μὲ καλὴ ψυχολογικὴ καταστάσῃ, ἱκανὴ νὰ ἔχῃ τὴν ἐπιμέλεια τῶν δύο τέκνων…

Τὸ ἴδιο ἔκριναν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπ. Δικαιοσύνης … Καὶ μάλιστα ἀπεφάνθησαν νὰ μὴν βλέπῃ ὁ πατέρας τὰ παιδιά του.

Ἄραγε, ὑπάρχει κάτι περίεργο πίσω ἀπὸ αὐτές τις ἀποφάσεις;; 

Τελικά, τὰ παιδιὰ μπορεῖ νά τά σώσῃ κάποιος λειτουργός τῆς Δικαιοσύνης ἢ μόνον ὁ Θεός;;;

Πηγή

Θέλουμε να βλέπουμε κι εμείς το εγγονάκι μας, όπως το βλέπει και η άλλη γιαγιά.

Σε μια περίπτωση, η μητέρα έλεγε στο μωρό της, πέντε χρονών τότε, ότι πέθανε ο παπάς του, γι’ αυτό δεν τον βλέπει. Ενώ ο άνθρωπος ήταν μια χαρά, απλώς τον αποξένωσε από το παιδί.

Ο Χάρης και η Έλλη Παναγιώτου… πενήντα χρόνια μαζί! Τους συνάντησα την Κυριακή (14 Φεβρουαρίου 2016), σε ένα μικρό πάρκο, κοντά στο σπίτι τους στη Λευκωσία - ήταν η μέρα των γενεθλίων του εγγονού τους. Έγινε δύο χρονών. Ήταν και η μέρα των ερωτευμένων.

Μαζί τους, στο πάρκο, ήταν ναι, ο ώριμος έρωτάς τους. Απουσίαζε όμως το εγγονάκι τους. Η μικρή γιορτή γενεθλίων που οργάνωσε ο γιος τους, ο πατέρας του παιδιού, έγινε χωρίς την παρουσία του εορτάζοντος.

Έλλη: «Δεν χαρήκαμε ούτε τα πρώτα του γενέθλια. Δεν τον είδαμε για 22 μήνες... Και το σπίτι μας είναι λίγα μέτρα πιο κάτω από το δικό τους... Ναι, υπάρχουν διαφορές που χωρίζουν τα ζευγάρια… και δυστυχώς πάει μέσα και η γιαγιά και ο παππούς. Κάποιοι αποξενώνουν από τα παιδιά όχι μόνο τον πατέρα ή τη μητέρα, αλλά και όλη την οικογένεια του αποξενωμένου γονιού. Τι θα λέει για όλα αυτά, αυτό το μωρό, όταν μεγαλώσει;»...

Χάρης: «Η γυναίκα μου ανάγιωσε δύο χιλιάδες παιδιά, ήταν σαράντα χρόνια νηπιαγωγός».

Έλλη: «Δεν είναι τραγική ειρωνεία να ασχολούμαι για τόσα χρόνια με παιδιά και να μην μπορώ τώρα να χαρώ τον εγγονό μου; Για είκοσι χρόνια είχα δικό μου νηπιαγωγείο και για άλλα τόσα εργάστηκα σε νηπιαγωγεία άλλων. Αυτό που θέλουμε, είναι να βλέπουμε κι εμείς το μωρό μας, όπως το βλέπει και η άλλη γιαγιά. Θέλω να καλμάρει η ψυχή της και να καταλάβει ότι το μωρό της έχει έναν πατέρα και ακόμα ένα παππού και μια γιαγιά».

Χάρης: «Η Έλλη δεν κοιμάται τη νύχτα. Ρώτα με εμένα, που είμαι δίπλα της. Εγώ ξέρω τι τραβώ»…

Έλλη: «Σαν νηπιαγωγός, έζησα και χωρισμένους γονείς στο νηπιαγωγείο… Έζησα τα παιδιά τους, παιδιά χωρίς τον πατέρα ή χωρίς τη μητέρα τους... Σε μια περίπτωση, η μητέρα έλεγε στο μωρό της, πέντε χρονών τότε, ότι πέθανε ο παπάς του, γι’ αυτό δεν τον βλέπει. Ενώ ο άνθρωπος ήταν μια χαρά, απλώς τον αποξένωσε από το παιδί. 

Μια μέρα που παρουσιάζαμε στο νηπιαγωγείο ένα θέμα σχετικό με την οικογένεια, πήρε τον λόγο αυτό το μωρό και είπε, “εμένα πέθανε ο παπάς μου και η μαμά μου μου είπε ότι πήγε στον ουρανό”.

Και σε ένα μήνα περίπου, ήρθε ο πατέρας στο νηπιαγωγείο και ήθελε να δει το μωρό. Βρεθήκαμε σε δύσκολη θέση... Είπαμε του πατέρα να μην παρουσιαστεί στο παιδί, πριν το προετοιμάσουμε λίγο… Έτσι έγινε… Είπαμε στο μωρό ότι μπορεί να μην κατάλαβε καλά και ότι ο Θεούλης δεν ήθελε να πάρει τον πατέρα του, ήθελε να τον αφήσει εδώ στη γη, μαζί του… Του είπαμε ότι ο παπάς του είναι εδώ και ότι αν θέλει, να του πούμε να έρθει να τον δει. Τηλεφωνήσαμε στον πατέρα και ήρθε… Δεν ξεχνώ αυτή τη σκηνή ποτέ… το κλάμα που έκανε ο πατέρας αγκαλιάζοντας εκείνο το μωρό...».

Πηγή