Ποιος σας είπε ότι οι Ελληνίδες χωρίζουν από διαφορές;;; 

Είναι τυχαίο ότι οι ελληνίδες όταν απειλούν λένε ''θα πάρω το παιδί και θα φύγω''- δε λένε ποτέ ''θα πάρω το σκύλο και θα φύγω''.

Οι Ελληνίδες χωρίζουν (στην πλειοψηφία των διαζυγίων) για να έχουν αποκλειστικά δικό τους αυτό που δεν μπορούν να έχουν από μόνες τους. 

ΤΙ;; 

Τα χρήματα; Δε νομίζω. 

Το σπίτι; Δε νομίζω. 

Το αμάξι; Δε νομίζω. 

ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Μόνο αυτό δεν μπορούν να αποκτήσουν από μόνες τους. 

Τα διαζύγια αυξήθηκαν κατακόρυφα από το 1983 όταν δημιουργήθηκαν τα δεδικασμένα της επιμέλειας του παιδιού από τη μάνα (πάνω από το 95% των περιπτώσεων). Με αυτό τον τρόπο η γυναίκα έχει το παιδί ολόδικό της και ξενοπ****αι και με όποιον θέλει. Ας σπάσει αυτό το δεδικασμένο, και τότε θα δείτε πόσο ή αν θα το σκέφτεται καν μια γυναίκα πριν τραγουδήσει του Τερζή ''χωρίζω''... 

Είναι τυχαίο ότι οι γυναίκες όταν απειλούν λένε ''θα πάρω το παιδί και θα φύγω''- δε λένε ποτέ ''θα πάρω το σκύλο και θα φύγω''... 

Φίλοι μου, είναι γνωστό ότι οι Ελληνίδες δασκαλεύονται από μικρή ηλικία να βρουν γαλαζοαίματο για να αναβαθμιστεί παράλληλα και το όνομα της οικογένειας τους (δεν ενδιαφέρει τη μάνα αν ο γαμπρός είναι drug dealer - αρκεί που έχει τσερόκι). 

Ότι κόμπλεξ μπορεί να έχει ο άνθρωπος, το συγκεντρώνει μια Ελληνίδα. Δεν κοιτά να περιποιηθεί τον εαυτό της, αλλά να γίνει πιο όμορφη από την κολλητή της ρίχνοντας περισσότερο στόκο πάνω της... 

Η συνήθης έκφραση ''δεν υπάρχουν άντρες πια'' σημαίνει μέσα τους ότι αφού δεν μπορώ να βρω άντρα, έχω αποτύχει σαν γυναίκα... Όσα δεν φτάνει η αλεπού... 

Για όσες λένε ''Πάρε όλους αυτούς που έχουν τέτοια εντύπωση για τις Ελληνίδες και μεταναστεύστε, χάρη θα μας κάνετε...'' 

Ελάτε τώρα! Αντέχει η Σύγχρονη Ελληνίδα να έχει οικοδόμο άντρα; Να κυκλοφορεί με Lada; 

Να μπαίνει ο άντρας σπίτι και να μυρίζει μπογιά; Να κάνει διακοπές στα Τίρανα; Τσκ..τσκ.. ...

Για αυτές που λένε "οι γυναίκες δεν βρίσκουν τα ''περιουσιακά τους προσόντα'' από το μπαμπά τους". 

Φίλτατοι, έχετε δει γυναίκα στον κόσμο που να είναι αυτοδημιούργητη; Να έχει κάνει περιουσία από το μηδέν; Όχι.

Κι αυτές που εμφανίζονται δήθεν αφεντικά με μεγάλη περιουσία, είτε τα κληρονόμησαν από τον άντρα τους, είτε του τα φάγανε, είτε τα απαιτήσανε εκβιαστικά για να ''μην πάρουν τα παιδιά και φύγουν''... 

Ο εγκέφαλος της Ελληνίδας δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ επιταγής και εκπτωτικού κουπονιού... Στο κάτω-κάτω τι ζόρι έχουν οι γυναίκες από που προέρχονται τα λεφτά του άντρα;

Αντε, σας αφήνω... πήρε φωτιά το keyboard μου...

Με το που γέννησε η εν διαστάσει σύζυγος μετατράπηκε σε ένα ψυχωτικό εκβιαστή.

εγώ είμαι η μάνα, εγώ παίρνω το παιδί και θα με πληρώνεις για μια ζωή

Επιστολή ενός διαζευγμένου πατέρα στο Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

Καλημέρα,

Ονομάζομαι ............. και ανήκω πλέον στους δυστυχισμένους πατέρες.

Με το που γέννησε η εν διαστάσει σύζυγος μετατράπηκε σε ένα ψυχωτικό εκβιαστή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα επί 11 μήνες να δέχομαι καθημερινά έναν εκβιασμό για τα πάντα και μόνιμη αναφορά στο ‘‘εγώ είμαι η μάνα, εγώ παίρνω το παιδί και θα με πληρώνεις για μια ζωή’’, στον 9ο μήνα κατάφερα να πείσω τους δικούς της να την πάω σε ψυχολόγο. 

Η ψυχολόγος αφού την εξέτασε διαπίστωσε ότι πάσχει από επιλόχειο κατάθλιψη και ότι πρέπει να την δει ψυχίατρος. Οι γονείς της και η ίδια προσπάθησαν να μου το αποκρύψουν όπως και η ψυχολόγος ίσος είχε σκοπό να μου το αποκρύψει αν δεν την πίεζα αρκετά επειδή στον 10ο μήνα βρέθηκα με κρούσμα εγκεφαλικού. 

Με το που την πήγα σε ψυχίατρο διαπιστώθηκε ένα άλλο ψυχιατρικό πρόβλημα. Η μητέρας της κατέστησε αδύνατο να προχωρήσουμε σε κάποια θεραπεία ώστε να γίνει καλά με πρόφαση προς την ίδια ότι πάω να την βγάλω τρελή και να της πάρω το παιδί. (η μητέρα της είχε νοσηλευτεί στο ψυχιατρικό τμήμα του ........ νοσοκομείου το 2013 και είναι άγνωστο το πραγματικό πρόβλημα. Ισχυρίζονται για κατάθλιψη). 

Στης 23/12/2015 έκανε τα πάντα για να φέρει στην επιφάνεια ένα νέο καυγά. Με το που το κατάφερε, μου ζήτησε διαζύγιο. Πέρασα πλέον ένα νέο Γολγοθά με ανελέητο εκβιασμό πάνω στην αγάπη που τρέφω για το παιδί μας. 

Καταφέραμε και συμφωνήσαμε σε συναινετικό διαζύγιο στις 11/1/2016 με την επιμέλεια σε αυτήν και διατροφή 200€ με μισθό 740€ που παίρνω. Έχουν μπει οι υπογραφές αλλά έχουμε κολλήσει στην απεργία των δικηγόρων και δεν έχει σφραγίδα από το δικαστήριο.

Από της 12/1/2016 έβαλα μία τελεία σε όλο αυτό που πέρασα, επικεντρώθηκα σε νέες φιλίες και παρέες ώστε να μην μου θυμίζει τίποτα το παρελθόν και να είμαι χαρούμενος ώστε να μπορώ να προσφέρω τα πάντα στο παιδί μου της μέρες που έχω επικοινωνία. 

Ενώ στην διατροφή ήμουν κύριος, αυτό το Παρασκευοσαβατοκύριακο που ήταν να παραλάβω το τέκνο δέχτηκα έναν ΕΚΒΙΑΣΜΟ να της παραδώσω περαιτέρω χρήματα (450€ από δωρεές στα βαφτίσια του παιδιού τα οποία έχουν ξοδευτεί όσο ήμασταν μαζί για το παιδί και για τους γιατρούς, όπως απαιτούσε και διάφορα άλλα αντικείμενα). 

Οι τηλεφωνικές κλήσεις είναι καταγεγραμμένες με γνωστοποίηση προς την ιδία ότι καταγράφετε η συνομιλία, όπως και 2 ώρες πριν την παραλαβή του τέκνου έχει στείλει mail με το τι απαιτεί.

Σηκώθηκα και έφυγα από την εργασία μου γιατί δεν ήμουν καλά ψυχολογικά και πήγα στην αστυνομία να το αναφέρω. 

Αυτοί με έστειλαν να πάρω χαρτί για συστάσεις από την εισαγγελία. Πρόλαβα και το πήρα. Την ώρα που πήγα να πάρω το παιδί η πρώτη ψευδή πρόφαση ήταν ότι κοιμάται και μετά αν της έχω πάει αυτά που μου είχε ζητήσει αλλιώς δεν βλέπω το παιδί. Δεν μου το έδωσε και πήγα να καταθέσω παράπονα στην αστυνομία. Κατόπιν συνεννόησης με τον δικηγόρο μου δεν το τραβήξαμε για εκβιασμό αλλά για απλές συστάσεις. 

Αυτή όταν δέχτηκε το πρώτο τηλεφώνημα ισχυρίστηκε ότι το παιδί είναι άρρωστο και δεν το διακινδυνεύει. (Γνωμάτευση γιατρού βέβαια δεν υπήρχε) ακόμη δεν έχει εμφανιστεί στο τμήμα όπως και χτες που την έπαιρνε το ανακριτικό όργανο δεν απαντούσε στα τηλέφωνα.

Θα ήθελα τι περαιτέρω κινήσεις μπορώ να κάνω ή σε τι φορείς μπορώ να απευθυνθώ και τι δικαιώματα μπορώ να αιτηθώ.

Απαντάει η Μαμά Kelly

1) Να καταγράφεις τα περιστατικά που ΔΕΝ σου δίνει το παιδί στην αστυνομία και 

2) Nα παίρνεις αντίγραφο από το Βιβλίο Συμβάντων της αστυνομίας, Υπογεγραμμένο.

3) Στην συνέχεια μπορείς -και επιβάλλεται- (ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΑΠΕΙΛΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ) να απευθυνθείς στην Εισαγγελια και να ζητήσεις ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ πραγματογνωμοσύνη. 

Θέλει χρήμα η ιστορία, ...ταλαιπωρία σωματική και ψυχική, οπότε προετοιμάσου ανάλογα στην περίπτωση που θες να το τραβήξεις...

Φυσικά όλα αυτά ΔΕΝ θα την πτοήσουν να πηγαίνει κόντρα στα δίκαια και νόμιμα όπλα που μπορείς να χρησιμοποιήσεις,εάν είναι Σάικο,...Ψυχικά Διαταραγμένη, ...Εκδικητική σε σημείο Μανίας,....Κομπλεξική,....Υστερική,...Κακιά,....Παλιοχαρακτήρας,....Ανέντιμη,....Εκμεταλλεύτρια....ή απλώς Αγ@μητη! 

Με την υψωμένη σημαία της "καταφρονεμένης πλην τίμιας μάνας" θα προσπαθεί να σου κάνει ψυχολογικό πόλεμο αφού θα βλέπεις όλες οι προσπάθειες σου να χτυπάνε σαν τσακισμένα καράβια επάνω σε βράχια ΕΝΩ ΑΥΤΗ ΘΑ ΓΕΛΑΕΙ ΧΑΙΡΕΚΑΚΑ πιστεύοντας ότι μέχρι να... ψοφήσει ΕΙΝΑΙ ....ΘΕΑΡΕΣΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ το ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ ΣΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΝΑ ΜΙΣΕΙ ΤΟΝ   Ι Δ Ι Ο   ΤΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ,.......ΞΕΧΝΏΝΤΑΣ ότι το ΜΊΣΟΣ που σπέρνεις θα το ΘΕΡΙΣΕΙΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ!

Μόνο λίγα πράματα έχω να σε συμβουλεύσω : Υπομονή - Επιμονή - Ηρεμία Εσωτερική -(αν αυτο δεν το πετυχαίνεις προσπάθησε να δείχνεις τουλάχιστον Ηρεμία Εξωτερική,...πιάνει πίστεψε με και δεν ανεβάζεις παλμούς με κίνδυνο να πάθεις καρδιά ή εγκεφαλικό, διότι ΕΣΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ, 

αυτή είναι ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΑΧΥΔΕΡΜΟ, ΔΕΝ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΤΙ-ΠΟ-ΤΕ, αντιθέτως τρέφεται ΜΕ ΚΑΒΓΑΔΕΣ ...και .....Κουράγιο !!!! Και να ξέρεις φίλε μου, έχει ο καιρός γυρίσματα !!!!!!!!!!!!!!!

και όχι.... το παιδί Δ Ε Ν ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑΡΙΑ, εκτός αν του δίνει ΥΠΝΩΤΙΚΑ!

Όταν το να είσαι μητέρα που έχει την επιμέλεια μετατρέπεται σε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ συναλλαγή - από την Μαμά Kelly.

Γράφει η Μαμά Kelly

Όταν το να είσαι μητέρα που έχει την επιμέλεια μετατρέπεται σε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ συναλλαγή με όμηρο το ίδιο σου το παιδί καλά θα κάνει ο/η κάθε πρόεδρος δικαστής να το δει σαν μια υπόθεση ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ με παράπλευρες ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ απώλειες εις βάρος του παιδιού.

Αν είσαι καλός γονιός το μεγαλώνεις το παιδί σου με μόνο κίνητρο την ΑΓΑΠΗ, και όχι φυσικά το δικό σου οικονομικό κέρδος, και θέλεις να είναι ισορροπημένο και ψυχικά υγιές, με τον πατέρα για αντρικό πρότυπο και την μητέρα για το γυναικείο.

Και τα δύο άτομα, πατέρας + μητέρα, χρησιμεύουν στην ανάπτυξη των παιδιών, καθώς αντικατοπτρίζουν σύμβολα της κοινωνίας στην οποία θα μεταβεί αργότερα το παιδί και ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ εσωτερικές ανάγκες που πρέπει να είσαι ένα βήμα πριν την λοβοτομή ή τον εγκλεισμό σε ψυχιατρείο για να μην μπορείς να τις διακρίνεις ή να τις παραδεχτείς!!!

Όσο και να ήθελες να "παράγεις" παιδί μόνη σου, καθότι η ανθρωποδιωκτική σου στάση ζωής σε ωθούσε να προτιμάς έναν υπάκουο σκύλο παρά έναν σύζυγο, ....

όσο και να ήθελες παιδί για καθαρά προσωπική σου χαρά και ικανοποίηση (που θα αντικαταστούσε τον υπάκουο σκύλο όταν αυτός πέθαινε) και όχι για να δημιουργήσεις έναν ώριμο άνθρωπο στην κοινωνία .....

όσο και να ήθελες να αποκτήσεις παιδί χωρίς την...αντρική συνεισφορά, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ αυτό δεν γίνεται!

Δυστυχώς το παιδί έχει και ΠΑΤΕΡΑ.

Ξέρουμε ότι για σένα ο ΠΑΤΕΡΑΣ είναι χρήσιμος μόνο για να σου δώσει το σπέρμα του και μετά τα λεφτά του.

Είναι πασιφανές ότι αυτό ήθελες και θες από αυτόν.

Όταν βλέπεις τον ΑΝΤΡΑ σαν χαρτονόμισμα αυτόματα βλέπεις και το ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ σαν ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ!

Διότι αυτό το παιδί προήλθε από την ένωση σου με το...ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ και φέρει τα γονίδιά του, όσο κι αν θες να εθελοτυφλείς.

Και όταν απαιτείς λεφτά από τον πατέρα προκειμένου να δει το παιδί του ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΕΣΥ ΖΗΤΑΣ ΛΥΤΡΑ και το παιδί ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΗΡΟΣ.

ΕΙΣΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΟΣ λοιπόν!!!

Αυτόματα ,λοιπόν,παύεις να έχεις το δικαίωμα να λέγεσαι γονιός.

Από σήμερα, στις συνειδήσεις όλων, δικαστών & κοινωνίας, θα πάψει να αναδεικνύεται το διαζύγιο σε ένα νέο "επάγγελμα" με καλό και σίγουρο πρόσθετο εισόδημα -και δη ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ- 

για καθε ΤΕΜΠΕΛΧΑΝΕΙΟ που ΕΤΥΧΕ να γεννήσει όπως εκατομμύρια θηλαστικά στον πλανήτη.

Πηγή: Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

ΜΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ! ΝΑ ΤΙΣ ΚΡΙΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.

Γράφει η Μαμά Kelly

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ που ΑΠΟΞΕΝΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ από ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ επειδή ΑΠΛΑ...ΜΠΟΡΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΝΕΣ!

Είναι απλά θηλαστικά ζώα που γέννησαν!

ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΔΕΝ μπορεί να ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ ΤΟΣΟ ΑΚΡΑΙΑ το ΠΑΙΔΙ της ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ.... ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ τον ΆΝΘΡΩΠΟ που κάποτε ισχυριζόταν ότι ....ΑΓΑΠΟΥΣΕ .

(ΚΑΙ ΑΦΟΎ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ να ΑΓΑΠΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΗΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ...ΑΣ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ να ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕ και τα συναισθήματα ΠΟΥ ΕΤΡΕΦΕ προς τον ΤΟΤΕ ΣΥΝΤΡΟΦΟ-ΘΥΜΑ-ΣΤΟΧΟ-ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ.)

ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ οτι το..."μητρικο" ένστικτο πλημμυρίζει την καρδιά μιας γυναίκας με ΑΓΝΗ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ και είναι ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ & ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ.

Από την άλλη όμως.... ΑΣ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΛΟΓΙΚΑ και ΜΕ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ:

ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ όοοολα αυτά τα εκατομμύρια γυναικών που γέννησαν ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΑΝ, ΑΥΤΟΜΑΤΑ, ΣΕ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΕΠΙ ΓΗΣ?

Δηλαδή μια γυναίκα που υπήρξε πάντα ζηλόφθονη,

ή μνησίκακη,

ή υστερική,

ή τεμπέλα,

με ψυχολογικά ,

κουτσομπόλα, 

μανιοκαταθλιπτική,

κλέφτρα, 

αλανιάρα, 

κακιά,

υποκρίτρια, 

ανταγωνιστική,

ύπουλη, 

διπρόσωπη,

ΕΝΑΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ οτι...ΞΑΦΝΙΚΑ -μαζι με τον πλακουντα- φεύγει από μεσα της ο...ΠΑΛΙΟΣ της ΠΑΛΙΟΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ?????

Έ, μα τοτε θα έπρεπε να έχουμε πάνω στον πλανήτη ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΛΟΣΥΝΑΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...και δεν το βλεπω αυτό να ισχύει!!!

Ο ΚΑΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ θα γινει ΚΑΚΟΣ ΓΟΝΕΑΣ!

ΧΩΝΕΨΤΕ ΤΟ! 

ΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΕΣΠΕΙΡΕ κάποιος ή ΟΤΙ ΤΟ ΚΥΟΦΟΡΗΣΕ κάποια δεν λέει τίποτε!

Και οι δύο πράξεις μπορεί να ήταν από Κουραστικές, έως Τυχαίες, μέχρι και ευχάριστες!!!

ΑΡΑ ΜΗΝ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ και ΜΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!

ΝΑ ΤΙΣ ΚΡΙΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ (όχι αν το ντύνουν ακριβά, αλλά ΑΝ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ έμπρακτα ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΤΟΥ ΥΓΕΙΑ) ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ.(παππούδες, τυχόν παιδιά που θα έρθουν από επόμενο γάμο κλπ κλπ).

Πηγή: Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

Μια Ελληνίδα μητέρα μας αποκαλύπτει: "Κοινή επιμέλεια για μένα σημαίνει ασφάλεια! Ασφάλεια για το παιδί!".

Όταν δεν υπάρχει η από κοινού επιμέλεια δίνεται τεράστια δύναμη σε ορισμένες μητέρες ώστε να χρησιμοποιούνται τα παιδιά "ασπίδα και σπαθί" απέναντι στον πατέρα!

~Ανώνυμη ελληνίδα μητέρα εξωτερικού~

Από την στιγμή που ένα ζευγάρι αποφασίζει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί θα πρέπει να μοιράζεται και την ευθύνες και τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα φυσικά του παιδιού εξίσου! Δηλαδή δεν μπορεί η μητέρα να ζητάει από τον πατέρα να μην είναι αδιάφορος ως προς την καθημερινότητα και τις ανάγκες του παιδιού (που έτσι κι αλλιώς δεν θα το έκανε ο ίδιος) αλλά ταυτόχρονα νομικά να του αρνείται κάθε δικαίωμα πάνω στο παιδί!

Πρακτικά εφόσον οι γονείς ζουν στην ίδια χώρα θα έπρεπε η επιμέλεια να μοιράζεται (ακόμα και πριν την γέννηση του παιδιού) όπως γίνεται στις πραγματικά ευρωπαϊκές χώρες! 

Θέματα υγείας εκπαίδευσης κτλ είναι μεγάλης βαρύτητας και θα πρέπει να μπορεί να επέμβει και ο πατέρας. Να του παραχωρήσει δηλαδή η δικαιοσύνη το δικαίωμα στην ανατροφή του παιδιού του, και όχι να τον κατατάσσει ως νταντά-κλοουν-διασκεδαστή κάθε δεύτερου Σαββατοκύριακου.

Πέρα από αυτά όταν δεν υπάρχει η από κοινού επιμέλεια δίνεται τεράστια δύναμη σε ορισμένες μητέρες ώστε να χρησιμοποιούνται τα παιδιά "ασπίδα και σπαθί" απέναντι στον πατέρα! Τακτικές τις οποίες όλοι λίγο πολύ διαβάσαμε ή είδαμε ή ζήσαμε!

Κοινή επιμέλεια για μένα σημαίνει ασφάλεια! Ασφάλεια για το παιδί! Ανάμεσα σε δύο ενήλικες οι οποίοι δεν συνεννοουνται η από κοινού επιμέλεια είναι η μόνη λύση!

Για τους γονείς αυτούς που ο διάλογος και η κατανόηση απέναντι στον άλλον παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην σχέση τους θα έλεγα πως και η επιμέλεια αυτή καθ αυτή να μην υπήρχε δεν θα δημιουργούνταν κανένα πρόβλημα! Σε έναν άλλο κόσμο όμως που η μητέρα ως επί των πλείστον δεν θα έτρεφε τόσο αρνητικά συναισθήματα για τον πατέρα των παιδιών της!

Τώρα όσον αφορά την Γερμανία.

Όπως τα έζησα εγώ στο δικαστήριο με τον πατέρα του παιδιού μου

Η μητέρα και ο πατέρας έχουν τα ίδια δικαιώματα! Όταν λέω τα ίδια εννοώ τα ίδια!!!!

Μητέρα "έχασε" τα τρία της παιδιά (τα πήρε ο πατέρας) 

Πατέρας κατάφερε να διεκδικήσει το δικαίωμα για εναλλασσόμενη κατοικία!

Αυτά είναι πράγματα και καταστάσεις σύνηθες εδώ στην Γερμανία!

Πηγή Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

ΜΠΑΜΠΑΕΛΑ

Ένα ατελείωτο γιατί....ανήμπορος να αντιδράσω

Ένα ατελείωτο γιατί....μετά από 9 χρόνια γάμου κατέληξα να είμαι κι εγώ ένας από τους πολλούς χωρισμένους μπαμπάδες με ένα διαζύγιο πόλεμο με την πρώην γυναίκα μου εδώ και 15 μήνες. 

Ένα ατέλειωτο γιατί μόνο έμεινε και 2 κορίτσια 4 και 8 χρονών να κλαίνε κάθε φορά που τις έβλεπα ανήμπορος να αντιδράσω και να τις βοηθήσω μουδιασμένος και κενός να αναρωτιέμαι που έφταιξα για να περνάω όλο αυτό το μαρτύριο. Αλήθεια, ΓΙΑΤΙ?

γιατί να μπορεί μια χωρισμένη μητέρα να πάρει τα παιδιά μέσα από το σπίτι τους και να πάει όπου θέλει εντός συνόρων?

γιατί δίδεται τόσο εύκολα η επιμέλεια στη μητέρα εξαιρώντας μόνο τις περιπτώσεις πορνείας και τοξικομανίας?

γιατί κλαίνε τα παιδιά μου τόσο καιρό ενώ όλα γίνονται για το καλό τους?

γιατί έπρεπε να αλλάξουν το περιβάλλον τους και να μην μένω κι εγώ εναλλάξ μια βδομάδα μαζί τους και μια η πρώην?

γιατί έπρεπε να κυνηγηθώ δικαστικά και εγώ και η δουλειά μου που από κει τους μεγάλωσα και τους παρείχα τα πάντα?

γιατί έπρεπε να εκβιαστώ και να μην τα βλέπω μέχρι να υπογράψω?

γιατί έπρεπε να τα παρακολουθώ και να μην μπορώ να μαθαίνω νέα τους?

γιατί δεν με φώναξε ποτέ η καθηγήτρια τους να ενημερώσει και μένα?

γιατί να αλλάξουν πόλη τα παιδιά μου και να πρέπει να κάνω 1400 χλμ το μήνα για να τα βλέπω?

γιατί να ανέχομαι τον πόνο του παιδιού μου να λέει βαρέθηκα να 'μαι βαλίτσα?

γιατί να δεχτώ να μείνουν σε ένα σπίτι 2αρι με άλλα 6 άτομα?

γιατί να χάσω το οικογενειακό αυτοκίνητό μας που μ' αυτό έκανα τα ψώνια για το μαγαζί?

γιατί να λέγομαι πατέρας τη στιγμή που κάποιος άλλος μπορεί να τα βλέπει και να τα προσέχει πιο πολύ και φυσικά να κοιμάται μαζί τους στο ίδιο σπίτι?

γιατί βάση νόμου μόνο η μάνα ξέρει το καλό των παιδιών της άρα αυτή είναι ο νταβάς ?

γιατί δεν μοιράζετε το οικογενειακό επίδομα?

γιατί μόνο εγώ να χάσω το κίνητρο της ζωής μου?

γιατί δεν υπάρχει ισότητα και συνεπιμέλεια μέχρι τα 18 έτη?

γιατί ακόμα και σε περίπτωση ομοφυλοφιλιας να δικαιούται η σύντροφος της να έχει τη συνεπιμέλεια?

γιατί αν την πιάσω να με κερατώνει πρέπει εγώ να χάσω σπίτι και παιδιά ενώ εκείνη είναι η υπαίτια?

γιατί πρέπει να είμαι επισκέπτης και όχι γονιός?

γιατί σε περίπτωση που γυρίσουν στην πόλη που μεγάλωσαν πρέπει να πληρώσω και τα έξοδα της μητέρας?

γιατί δεν έχω ρόλο στην ανατροφή και στη ζωή των παιδιών μου και πρέπει αναγκαστικά να ακολουθούνται οι επιλογές μόνο της μητέρας?

γιατί δεν ανήκουν και στη δική μου οικογενειακή μερίδα τα παιδιά μου?

γιατί πρέπει να βλέπουν 2 άντρες στη ζωή της μητέρας? ποιανού αρχές θα υποστηρίξει η πρώην?

γιατί να καταδικαστώ να ζήσω μακριά από το μεγάλωμα των παιδιών μου? γιατί να μην ζω και γω μαζί τους?

γιατί να βγάζουν ψυχοσωματικά τα παιδιά μου και να τα τρέχω στα νοσοκομεία με πυρετούς και εμετό?

γιατί να ξυπνάω απ τα κλάματα τους και να μένουμε αγκαλιασμενοι για ώρες από το κακό που μας βρήκε?

γιατί οι κοινωνικοί λειτουργοί δεν ελέγχουν το νέο περιβάλλον των παιδιών και αν εφαρμόζεται η μητρική ηθική?

γιατί εφόσον ο πατέρας δεν δικαιούται οτι δικαιούται η μάνα δεν επιστρέφονται τα έξοδα διαβίωσης τους κατά το ήμισυ εφόσον η υπαχθης σύμβαση του γάμου κατεστει προσωρινή? για όσα χρόνια διέμεναν μαζί

γιατί η ελευθερία του ενός να είναι η ισόβια καταπίεση-καταδίκη του άλλου?

για να αποξενωθώ από τα παιδιά μου?

για να τα πληγώσω χωρίς να φταίω?

για να αυτοκτονήσω?

γιατί δεν χόρτασε γκόμενους και ζωή?

για να καταστραφώ επαγγελματικά συναισθηματικά και πατρικά?

για να διασυρθώ με ψέμματα και συκοφαντίες για να φύγουν με το νόμο?

για να συναντήσω μια μπακάλικη αντιμετώπιση καταδίκης μου από την προσωρινή επιμέλεια που ανοίγει τις πόρτες για να σε κυνηγήσουν και με άλλα δικαστήρια?

για να δείξει στα παιδιά ότι τα κατάφερε μόνη της?

Όχι φίλοι μου μια είναι η απάντηση "έτσι είναι Ο ΝΟΜΟΣ" και έχει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ άλλα χωρίς υποχρεώσεις

Αλήθεια όλοι αυτοί οι υπεύθυνοι ανεύθυνοι που όρισε ο νόμος για το κάλο των παιδιών ρώτησαν ποτέ κάνα ψυχίατρο για αυτά τα παιδιά τι τους λένε όταν τα τρέχουν σε αυτούς οι "δυναμικές" τους μάνες?

Γ.Ζ. 

Πηγή Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

Χαιρετισμός ΓΟΝΙΣ για την τροποποιηση του Οικογενειακου Δικαιου για Κοινη Επιμελεια Τεκνων.

Σύσταση Νομοπαρασκευαστικής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου για κοινή επιμέλεια.

από την Δημόσια διαβούλευση.

"3.1.3. Μέτρα για την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων περί επιμέλειας και επικοινωνίας παιδιών με τον γονέα με τον οποίο δεν διαβιούν

Κοινή επιμέλεια τέκνων: Κατά τη διεθνή εμπειρία αλλά και τα διδάγματα της σύγχρονης επιστήμης, η διάσταση ή το διαζύγιο των γονέων δεν θα πρέπει κατ’ ανάγκη να οδηγεί στη διάρρηξη της κοινής επιμέλειας των παιδιών και από τους δύο γονείς, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, όπου η επιμέλεια απονέμεται από το δικαστήριο στον ένα γονέα. Ο κανόνας θα πρέπει να είναι η συνέχιση της κοινής επιμέλειας, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ολοκλήρωση της προσωπικότητας του παιδιού και η διατήρηση των σχέσεών του με τον πατέρα και τη μητέρα του. 

Η υιοθέτηση του θεσμού της κοινής επιμέλειας θα εξαλείψει σε μεγάλο βαθμό την ανάγκη για δικαστικές διενέξεις περί επιμέλειας και επικοινωνίας.

Κοινή Επιμέλεια των τέκνων μετά τη διάσταση ή το διαζύγιο των γονέων τους. Πρόκειται για σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση που εντάσσεται στο έργο της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής ΥΔΔΑΔ για την αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου"

Ο μη κυβερνητικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός ΓΟΝ.ΙΣ χαιρετίζει την έναρξη διαβούλευσης και την σύσταση της Ειδικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου που αφορά την αναγκαία μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου και στην Ελλάδα.

Είναι καιρός να ακολουθήσουμε τις διεθνείς εξελίξεις σύμφωνα με τις επιταγές της Διεθνούς Σύμβασης Δικαιωμάτων του Παιδιού αλλά και την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Τα ζητήματα αυτά και ειδικά της από κοινού ανατροφής του παιδιού είναι πάνω και πέρα από φύλα αλλά και πάνω και πέρα από πολιτικά , συνδικαλιστικά, συντεχνιακά, οικονομικά ή άλλα συμφέροντα. Άλλωστε μας αφορά όλους πρωτίστως ως γονείς.

Έχουν προηγηθεί ήδη κράτη όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Δανία, οι Σκανδιναβικές χώρες αλλά και πρόσφατα η Τσεχία, η Σλοβακία κ.α. Είναι ώρα και στην Ελλάδα, μετά την αλλαγή του οικογενειακού Δικαίου το 1983 να γίνει επιτέλους το επόμενο βήμα με τελικό στόχο την ολοκλήρωση του.

Η οικονομική κρίση, η αύξηση των διαζυγίων, η εκρηκτική αύξηση των παραβιάσεων των δικαστικών αποφάσεων επικοινωνίας τέκνων, οι συχνές μετεγκαταστάσεις του ενός γονιού με το παιδί σε μεγάλες αποστάσεις από την αρχικά συμφωνηθείσα οικογενειακή στέγη ακόμα και σε άλλη χώρα αλλά και η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα καθιστούν το βήμα αυτό αναγκαίο πρωτίστως για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς.

Η Διεθνής Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού μας δείχνει το δρόμο στο μέλλον. 

Το υπέρτερο συμφέρον του παιδιού είναι να έχει και τους δυο γονείς του, καθημερινά και ανεξάρτητα από οικογενειακή κατάσταση. Κάθε παιδί έχει ανάγκη να το ανατρέφουν και οι δύο γονείς του καθώς αυτοί είναι διαφορετικοί και εξίσου αναγκαίοι για την ομαλή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του. Όλοι οι εμπλεκόμενοι και πρώτα από όλα οι ίδιοι οι γονείς θα πρέπει να θέτουν ως προτεραιότητα τους το παιδί, το συμφέρον του οποίου υπερτερεί του συμφέροντος κάθε άλλου καθώς και κάθε επιθυμίας ή ανάγκης του ενός ή και των δύο γονέων του. 

Η πολιτεία οφείλει, δια των εκπροσώπων της, να εξασφαλίσει στο παιδί και στους γονείς τη γονεϊκή σχέση κατά προτεραιότητα, πριν ικανοποιήσει οποιαδήποτε άλλη επιθυμία ή ανάγκη των γονέων του. Ιδιαίτερα στο διαζύγιο είναι απαραίτητο να προϋπάρχουν πριν την όποια δικαστική κρίση όλα τα στοιχεία και οι εκθέσεις ειδικών που θα εξασφαλίσουν αφενός την δίκαιη δίκη αλλά και το καλύτερο γονεϊκό πλάνο ανατροφής για το παιδί και τους γονείς. Συχνά αυτό ήδη επιτυγχάνεται στο χωρισμό στην πράξη, είτε αργότερα, είτε από την αρχή με την συνδρομή ειδικών, όπως του Κέντρου Στήριξης Οικογενειακών Σχέσεων του μκο ΓΟΝ.ΙΣ.
Ήδη έχουν υπογραφεί στον ΓΟΝ.ΙΣ. πολλές τέτοιες συμφωνίες για κοινή επιμέλεια και με κοινό γονεϊκό πλάνο ανατροφής και λειτουργούν εξαιρετικά.

Στην περίπτωση όμως που δεν συμφωνήσουν οι γονείς οι εκπρόσωποι της πολιτείας με την σειρά τους οφείλουν να εκτιμούν στην ουσία τις προτεινόμενες προτάσεις και των δύο γονέων, χωρίς προκαταλήψεις και παρωχημένα στερεότυπα, με βεβαιότητα να καταλήγουν όχι ποιος γονιός είναι ο καλύτερος αλλά ποιο σχέδιο είναι ποιο κατάλληλο για το συγκεκριμένο παιδί με τους συγκεκριμένους γονείς. Ζητούμενο για όλους θα πρέπει να αποτελεί η λεπτομερέστατη αποτύπωση των δυνατοτήτων και γονεϊκών ικανοτήτων των δυο γονέων σε ένα σχεδόν ισότιμο μοίρασμα του χρόνου φροντίδας του παιδιού με ταυτόχρονο μοίρασμα των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων στους γονείς.

Κατά τη διεθνή εμπειρία αλλά και τα διδάγματα της σύγχρονης επιστήμης, η διάσταση ή το διαζύγιο των γονέων δεν θα πρέπει κατ’ ανάγκη να οδηγεί στη διάρρηξη της κοινής επιμέλειας των παιδιών και από τους δύο γονείς, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, όπου η επιμέλεια απονέμεται από το δικαστήριο στον ένα γονέα. Ο κανόνας θα πρέπει να είναι η διατήρηση της κοινής επιμέλειας, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ολοκλήρωση της προσωπικότητας του παιδιού και η διατήρηση των σχέσεών του τόσο με τον πατέρα όσο και με τη μητέρα του. 

Τα δεδομένα μας οδηγούν στην υιοθέτηση της άποψης, ότι είναι αναγκαία η νομοθετική ρύθμιση για την διατήρηση της Κοινής Επιμέλειας των τέκνων στην περίπτωση του διαζυγίου και εν γένει στην εξασφάλιση της αναγκαίας παρουσίας και των δυο γονέων στην καθημερινότητα του παιδιού σε κάθε περίπτωση. Στόχος είναι η υποχρέωση των γονέων για συν-ανατροφή των παιδιών.

Οι συνθήκες ενός χωρισμού πιθανόν να καθιστούν αναγκαία ακόμα και την Δικαστική μεσολάβηση ή και την Δικαστική διαδικασία στα πλαίσια Οικογενειακού Δικαστηρίου. Τα οικογενειακά δικαστήρια είναι η μόνη λύση. Τα θέματα διαζυγίου και ανατροφής των παιδιών χρήζουν ιδιαίτερα προσεκτικής προσέγγισης, με εξειδικευμένους δικαστές στο οικογενειακό δίκαιο που θα πλαισιώνονται και θα υποστηρίζονται από ειδικούς. 

Ο ρόλος του παιδιού, μέσα στο αναδιαρθρωμένο αυτό οικογενειακό πλαίσιο της διαζευγμένης οικογένειας, δεν είναι να γίνει κάτοικος ενός ονειρικού κόσμου που κατασκευάζουν οι ενήλικες για αυτό, αλλά να λάβει ρόλο σκεπτόμενου και δρώντος ατόμου. Μέσα από τις σωματικές και κοινωνικές αλλαγές που βιώνει, καθώς και τις μεταβαλλόμενες προσδοκίες που ζητούνται από αυτό, καλείται διαρκώς να αναπροσαρμόζεται, κάτι που κάθε άλλο παρά παθητικό το καθιστά.

Ταυτόχρονα καλούνται και οι γονείς να αναπροσαρμόσουν τόσο τις απόψεις τους για την παιδική ηλικία, όσο και για τον ρόλο του ενήλικα ως προς το παιδί. Η αμφισβήτηση των στερεότυπων και παρωχημένων αντιλήψεων μας οδηγεί στην επανεξέταση των θεσμικών δεδομένων, βάσει των οποίων διαμορφώνονται οι σχέσεις μεταξύ παιδιών και των χωρισμένων γονέων τους, καθώς και της θέσης του παιδιού ευρύτερα στο κοινωνικό πλαίσιο. 

Ο ορισμός τελικά του παιδιού διαζευγμένων γονέων και της εξουσίας που αυτό ασκεί στο οικογενειακό του περιβάλλον, θέτει ζητήματα επαναδιαπραγμάτευσης όσον αφορά την επιτήρηση, την προστασία, την αυτονόμηση, τη συμμετοχή, τις ανάγκες και τα δικαιώματά του. Το οικογενειακό δικαστήριο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα δίκτυο επικοινωνίας το οποίο θα υποστηρίζει τη βελτίωση των προοπτικών όσον αφορά τις διαζευγμένες οικογένειες.

Η φροντίδα σε συνδυασμό με την εξειδικευμένη γνώση θα δημιουργήσουν ένα νέο πλαίσιο κατανόησης των προβλημάτων που ανακύπτουν. 
Οι Δικαστικές αποφάσεις θα πρέπει να συνάδουν με την αλήθεια. Δεν χρειαζόμαστε «συνήθεις» αποφάσεις που να ρυθμίζουν την ζωή των παιδιών ως «είθισται» αλλά πραγματικές κρίσεις που να δίνουν λύσεις στις ανάγκες των παίδων. Τα «είθισται» δεν συνάδουν με την αλήθεια και δεν εξυπηρετούν τελικά κανένα.

• Τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να διατηρούν μια διαρκείας σχέση αγάπης και στοργής και με τους δύο τους γονείς.

• Τα παιδιά έχουν ανάγκη να προστατεύονται από τον κίνδυνο να χάσουν επαφή και επικοινωνία με τον ένα από τους δύο γονείς.

• Θα πρέπει να αντιμετωπίζονται και οι δύο γονείς με όρους ίσης μεταχείρισης και να προκρίνεται κατά κανόνα η κοινή ανατροφή και κοινή γονική μέριμνα και επιμέλεια (νομική και φυσική) των παιδιών.

• Ο κάθε γονέας συμβάλλει με το δικό του μοναδικό τρόπο στην ανάπτυξη των παιδιών του.

• Τα οικογενειακά δικαστήρια θα πρέπει να υποστηρίζονται από δημόσιες υπηρεσίες μεσολάβησης.

• Η δικαστική αντιδικία δεν μπορεί να αποτελεί την επιθυμητή λύση για την επίλυση θεμάτων που αφορούν τα παιδιά μετά το διαζύγιο.

Χαιρετίζουμε λοιπόν την πρόθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου που αποτελεί πολιτική προτεραιότητα του ΥΔΔΑΔ, ως εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών και ειδικώς των γονέων που επιθυμούν να συν-ανατρέφουν τα παιδιά τους ανεξάρτητα από οικογενειακή κατάσταση.

Στον οργανισμό μας έχουμε μέλη γονείς που βρίσκονται εντός ή εκτός γάμου, σε διάσταση ή διαζευγμένους, γονείς με σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης ή με παιδιά υιοθετημένα κ.α.

Κανείς δεν γεννιέται γονιός, γίνεται. 

Οι γονείς σήμερα συμμετέχουν ενεργά και οι δύο στην ανατροφή των παιδιών, καθώς αφενός το επιθυμούν, αφετέρου οι συνθήκες εργασίας και των δύο γονιών το επιβάλλουν, ώστε να αντεπεξέλθουν στις πολύπλευρες πια ανάγκες της ανατροφής ενός παιδιού. Όπως ήδη γνωρίζετε, και πέρα από τα υπομνήματα μας και το σχέδιο νόμου που σας έχουν κατατεθεί το 2013 και 2014 είμαστε πάντα παρόντες και στην διάθεση σας για οποιαδήποτε συνεργασία.

Ως ενήλικες, ας μην ξεχνάμε, χωρίζουμε σαν ζευγάρι μένουμε πάντα γονείς.

Δ.Σ. ΑΜΚΕ - ΓΟΝ.ΙΣ.

Καλαποθαράκος Δημήτρης

Συργανίδης Αντώνης

Σαραφιανός Νικόλαος

Το παρόν έχει κατατεθεί στο ΥΔΔΑΔ στο γεν. Πρωτ. με αριθμό πρωτ. 97838 καθώς και στα ειδικά πρωτόκολλα της ηγεσίας του ΥΔΔΑΔ

Διαβάστε επίσης: Ποιος Πρόδωσε την Συνεπιμέλεια - Κοινή Επιμέλεια και το 2008

Ή πληρωνεις ή δεν ξαναβλεπεις το παιδι...Ή δινεις τα χρηματα στην μαμα ή σε βαζουμε φυλακη!

Αυτο ειναι το τερατουργημα της Ελληνικης Δικαιοσυνης! Παιδια ορφανα απο πατερα, παιδια και μπαμπαδες αποξενωμενους, μπαμπαδες εξοντωμενους οικονομικα, μηνυσεις επιμελως θαμμενες! Δημιουργουν μητερες εκβιαστες!

Προς τον συνήγορο του πολίτη από την οποία δεν πήρα ποτέ απάντηση ενώ όταν επικοινώνησα τηλεφωνικός μου είπανε ότι δεν είναι αρμόδιοι για τέτοια θέματα.

Θέμα: Αποξένωση παιδιού από τον πατέρα

Περιγραφή:

Εδώ και 2 χρόνια δυστυχώς για ανύπαρκτους λόγους η πρώην σύζυγος μου με την οποία έχουμε χωρίσει εδώ και 8 χρόνια μου απαγόρεψε να βλέπω την κορούλα μου την Βίκυ (13 χρ)με την οποία έως τότε η σχέση μας ήταν υπέροχη .Προσπάθησα δια μέσω μηνύσεων να καταφέρω κάτι αλλά η δικαιοσύνη με την αιτιολογία της αποσυμφόρησης απέρριψε την δίκη.

Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ σωστό να ξανακάνω μήνυση και να περιμένω άλλα 2 χρόνια διότι και πάλι το ίδιο θα συμβεί όπως συμβαίνει εδώ και 2 χρόνια τώρα με τον συγκεκριμένο νόμο.

Επίσης σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να έρθω σε προσωπική αντιπαράθεση με την οικογένεια της πρώην συζύγου διότι πάντα επιλέγανε ότι και αν συζητούσαν να είναι μπροστά το παιδί κάτι που σίγουρα του δημιουργούσε και εξακολουθεί να του δημιουργεί ψυχικά τραύματα

Περιττό να σας πω ότι το παιδί μου αυτήν την στιγμή με βλέπει σαν εχθρό του από το δηλητήριο και τα ψέματα που το ποτίζουν καθημερινά .

Περιττό να σας πω πόσο επίπονο είναι να πηγαίνω έξω από τα κάγκελα του σχολειού και να βλέπω το παιδί μου να τρέχει να κρυφτεί στις τουαλέτες, μη θέλοντας πλέον να το πιέζω αλλά ούτε και να του δημιουργήσω άλλα ψυχολογικά τραύματα η προβλήματα με τους συμμαθητές τις επέλεξα να την βλέπω από μακριά και χωρίς να κάνω αισθητή την παρουσία μου.

Στο διάστημα αυτό η πρώην γυναίκα μου παντρεύτηκε και απέκτησε ακόμη ένα παιδάκι κάτι που δυστυχώς απ ότι κατάλαβα στενοχώρησε πολύ την κόρη μου και πλέον μένει στο σπίτι του παππού της .

Θα ήθελα με λίγα λόγια να σας δώσω να καταλάβετε τι τραύματα υπέστη αυτό το παιδί μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα (2 χρ.) που βέβαια για μένα είναι ένας αιώνας μακριά της.

Επίσης θα ήθελα να επισημάνω ότι η αιτιολογία που το παιδί μου δεν θέλει να με δει εδώ και τόσα χρόνια είναι επειδή είχα αναρτήσει στο face book μια φωτογραφεία μας. Η πραγματική αιτία όμως φυσικά και ήταν άλλη. Απλά δεν άντεχα άλλο τον οικονομικό εκβιασμό εκ μέρους της πρώην συζύγου μου δλδ Η ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ Η ΔΕΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΕΙΣ ΠΑΙΔΙ.

Για να καταλάβετε τι ζούσε και ζει αυτό το παιδί βάλανε την ίδια την κόρη μου να μου πάρει τηλέφωνο και να μου πει Η ΔΙΝΕΙΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΜΑΜΑ Η ΣΕ ΒΑΖΟΥΜΕ ΦΥΛΑΚΗ. Σε καμία περίπτωση βέβαια ούτε χρωστούσα ούτε χρωστώ χρήματα η διατροφή πληρωνόταν πάντα όπως και τα φροντιστήρια και τα σχολικά της έξοδα και ο ρουχισμός και τα ψώνια της στο σουπερ μάρκετ με τα οποία στο σύνολο ξεπερνούσα τα 1000 ευρώ μηνιαίως κάτι που με εξόντωσε οικονομικά και πλέον δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στα τραπεζικά χρέη που έχω δημιουργήσει.

Τέλος πιστεύω ότι εσείς ήσαστε η τελευταία μου ελπίδα να ξαναδώ το παιδί μου σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι πρέπει να στερηθεί την μητέρα της αλλά οπωσδήποτε ούτε και τον πατέρα της.

Πηγή: Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

 Επιστολη Προτυπο, ενος χωρισμενου Μπαμπα δυο παιδιων στον Υπ. Δικαιοσυνης.

Οι επιστολές βοηθούν πολλές φορές περισσότερο και από συλλόγους κλπ. 

Αποτελούν αξιόπιστο δείγμα της κοινωνίας για τους πολιτικούς ... Χωρίς την κοινωνική πίεση δεν θα αλλάξει τίποτα όσο και αν "φωνάζουν και καταγγέλλουν" οι αδικούμενοι ... Γιατί ? 

Γιατί απλά βολεύει τους πολιτικούς η διατήρηση του παρόντος συστήματος ... Επιλογή πάντα υπάρχει ...Περιθώριο ή κοινωνία ... Μαζί ή μόνοι ...

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΤΥΠΟ!!! ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΟ ΥΠ. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ! ΠΑΡΤΕ ΜΠΡΟΣ ΚΙ ΑΡΧΙΣΤΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΤΕ!

ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Oνομάζομαι Β. Α., είμαι 44 ετών, εργάζομαι στην εταιρεία ...... ως ........, είμαι στην εταιρεία 23 χρόνια και είμαι πατέρας δύο παιδιών, 6.5 και 7.5 ετών.

Θα ήθελα να καταθέσω την πολύ πρόσφατη εμπειρία μου την οποία αποκόμισα μέσα από το διαζύγιο μου, το οποίο δυστυχώς λόγω της αδυναμίας μας (εμού και της πρώην συζύγου μου) και της δεδομένης άρνησης της στην πρότασή μου για συνεπιμέλεια, προκειμένου να βρούμε λύσεις από κοινού στα θέματα επιμέλειας – ανατροφής των παιδιών μας, καταλήξαμε στις αίθουσες των δικαστηρίων. 

Εξυπακούεται ότι τα δικαστήρια είναι η χειρότερη εξέλιξη που μπορεί να έχει ένα ζευγάρι γονιών που προτάσσει πάνω από οτιδήποτε το συμφέρον των παιδιών του.

Όμως δυστυχώς στην Ελλάδα το φαινόμενο των συγκρουσιακών διαζυγίων είναι πολύ συχνό και τις περισσότερες φορές με οδυνηρές συνέπειες για τα παιδιά.

Αυτό κατά τη γνώμη μου οφείλεται όχι μόνο στην αδυναμία των δύο εν διαστάσει γονιών, οι οποίοι σε τελική ανάλυση έχουν κάθε δικαίωμα να διαφωνούν μεταξύ τους για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους , αλλά στην ανύπαρκτη και ανίκανη πολιτεία να διαχειριστεί σωστά τέτοιου είδους περιπτώσεις διαζυγίων και το τελευταίο που κάνουν είναι να προστατεύσουν τα δικαιώματα των παιδιών μας, καθορίζοντας την τύχη και το μέλλον τους κάτω από πραγματικά “αστείες” διαδικασίες.

Μια τέτοια διαδικασία είναι η ανάθεση της προσωρινής επιμέλειας του τέκνου (όπου όπως γνωρίζουμε όλοι μας καθόλου προσωρινή δεν είναι) σε έναν εκ των δύο γονιών, με το πρόσχημα του κατεπείγων σε ένα υποτίθεται δικαστήριο, το οποίο μέσα σε λίγα λεπτά και συνήθως χωρίς κανένα στοιχείο, απλά και μόνο επειδή ένας εκ των δύο γονιών επικαλείται κάποιους λόγους εις βάρος του άλλου γονιού, οι δικαστές πιθανολογούν ότι οι λόγοι αυτοί έχουν υπόσταση, στην συντριπτική τους πλειοψηφία την κάνουν δεκτή και αυτομάτως και ως δια μαγείας, βγαίνοντας από το δωματιάκι της προσωρινής, ο ένας εκ των δύο γονιών παύει να παίζει οποιοδήποτε ουσιαστικό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού του, ενώ ουδεμία αξία έχει πλέον ο λόγος του για το παιδί του και το παιδί επί της ουσίας χάνει έτσι απλά έναν ενεργό γονιό, ο οποίος περιορίζεται στο δικαίωμα της επικοινωνίας (και μόνο ο όρος αποτελεί ντροπή για το ελληνικό οικογενειακό δίκαιο, λες και πρόκειται για δύο φίλους από το στρατό και όχι για γονιό με παιδί) καταπατώντας το αναφαίρετο δικαίωμά του να έχει και τους δύο γονείς του απόλυτα ενεργούς στη ζωή του.

Σε ένα αυτόφωρο δικαστήριο που είχα με την πρώην σύζυγό μου, όπου ο εισαγγελέας της είχε απευθύνει την κατηγορία της ενδοοικογενειακής βίας, λίγες ημέρες πριν την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων για την επιμέλεια των παιδιών μας, η πρόεδρος προσπαθώντας να μας συνετίσει, μας είπε το εξής τραγικό μεν, απόλυτα Ελληνικό δε.

<<Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτό που κάνετε θα σας εξοντώσει οικονομικά? Αφού ένας θα τα έχει (δείχνοντας τη μητέρα) και ένας θα τα βλέπει (δείχνοντας εμένα)>> προδικάζοντας ουσιαστικά την απόφαση των ασφαλιστικών οπού και εγώ διεκδικούσα την επιμέλεια των παιδιών.

Και ερωτώ. 

Τι είναι τα παιδιά μου να τα βλέπω? Πίνακας? Ταινία?

Τι είναι τα παιδιά να τα έχει? Ιδιοκτησία της?

Τα παιδιά πρέπει και επιβάλλεται για μια σειρά από λόγους να μας έχουν και τους δύο.

Πρέπει και επιβάλλεται για μια σειρά από λόγους (προς το συμφέρον τους πάντα) να τα μεγαλώνω και εγώ μαζί της και όχι απλά να τα βλέπω. 

Για το Θεό…Δεν είμαι η νονά τους…Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΜΑΙ, είμαι υπερήφανος για αυτό, όπως είναι υπερήφανα και τα παιδιά μου για μένα και πάνω απ όλα είμαι εξίσου σημαντικός για αυτά όπως και η μητέρα τους.

Δυστυχώς σαν τα δικά μου παιδιά, υπάρχουν χιλιάδες στη χώρα μας που η Ελληνική δικαιοσύνη τα υποχρέωσε να στερηθούν τον ένα γονιό τους.

Κάνω πραγματικά έκκληση στους αρμόδιους φορείς για τροποποίηση του υπάρχον οικογενειακού δίκαιου το οποίο ξεκάθαρα είναι εις βάρος των παιδιών μας.

Μην κρυβόμαστε άλλο πίσω από την κοινή γονική μέριμνα.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη και τους δύο γονείς.

Δεν είναι δυνατόν το 2013 στην Ελλάδα να συνεχίζουν τα παιδιά να στερούνται τον έναν εκ των δύο γονιών τους.

Ας δούμε τι γίνεται σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη.

Μιλάμε απλά για το αυτονόητο.

Ευχαριστώ πολύ

Β. Α.

Πηγή: Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

Η μαμά ήταν αλκοολική.

Στα δεκατρία μου, οι γονείς μου χώρισαν και ζούσα μαζί με την μαμά μου. Στην αρχή όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά, ζούσαμε σε ένα ωραίο διαμέρισμα.

ΑΓΑΠΗΤΟ ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ 

Είμαι η Ελεονόρα 18 χρονών, και οι γονείς μου έχουν χωρίσει πριν από 5 χρόνια. 

Μετακόμισα στο σπίτι του πατέρα μου πριν από 3 χρόνια, όταν συνειδητοποίησα ότι η μητέρα μου είναι αλκοολική. 

Στα δεκατρία μου, οι γονείς μου χώρισαν και ζούσα μαζί με την μαμά μου. Στην αρχή όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά, ζούσαμε σε ένα ωραίο διαμέρισμα. Η μαμά πήγαινε το πρωί στην δουλειά, εγώ στο σχολείο, και την βοηθούσα με τις δουλειές του σπιτιού και το μαγείρεμα. Μου άρεσε πολύ να μαγειρεύω και η μαμά να βρίσκει έτοιμο το φαγητό όταν γυρνούσε από την δουλειά το απόγευμα. 

Τα πρώτα βράδια ερχόταν στο σπίτι μας οι φίλες της μαμάς και κάνανε παρέα για να μη νιώθει μόνη. Γυναικείες καταστάσεις, παρέα με λευκό κρασί, "ανάβανε" οι συζητήσεις και το κουτσομπολιό, και η κάθε μια είχε πάντα κάτι διαφορετικό να διηγηθεί από τις δικές τις εμπειρίες με τον πρώην σύζυγό της ή με τον προσωρινό της σύντροφο μετά το διαζύγιο. Το σπίτι μας θύμιζε ένα μικρό φροντιστήριο "χωρισμένων γυναικών", έτσι έλεγα στην μαμά.  

Σταδιακά όμως οι επισκέψεις των φιλενάδων της μαμάς πύκνωναν όλο και περισσότερο. Οι φίλες της, έφευγαν από το σπίτι μας νωρίς το πρωί, τα μπουκάλια με το λευκό κρασί πολλαπλασιαζόταν κάθε φορά. Τα έβρισκα το πρωί όταν ετοιμαζόμουν για να πάω στο σχολείο, στο τραπεζάκι στο σαλόνι και τα μάζευα. Η μαμά δεν μπορούσε να ξυπνήσει για να πάει στην δουλειά, δεν ένιωθε καλά, μου έλεγε.

Δεν είχα ιδέα πόσο εθισμένη ήταν η μαμά στο αλκοόλ, γιατί τυχαίνει να γνωρίζω ότι όταν μου λέει ότι είναι στη δουλειά, αυτή είναι σε ένα μπαρ με κάποιες φίλες της και πίνει. Μετακόμισα στο σπίτι του μπαμπά μου, όταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που έμενα με την μαμά, μας έκανε έξωση.

Συζήτησα με τον μπαμπά μου το πρόβλημα της μαμάς. Ο μπαμπάς μου είπε ότι το γνώριζε κι ότι αυτός ήταν ο κύριος λόγος του διαζυγίου τους αλλά δεν ήθελε να μου το πει για να μη με πληγώσει.

Η μαμά όμως, από ότι θυμάμαι, ήταν αυτή που έκανε στον μπαμπά δικαστήρια για τα έξοδα μας, έτσι μου έλεγε. 

Θυμάμαι ότι τον κατηγορούσε για τα λίγα χρήματα που μας έδινε και του έκανε κι άλλα δικαστήρια γιατί τα χρήματα δεν μας έφταναν. Πάντα όμως είχα την απορία γιατί δε μας έφταναν, αφού και η μαμά δούλευε. Μετά που έμαθα ότι η μαμά δεν πήγαινε το πρωί στην δουλειά και πήγαινε μαζί με τις φίλες της σε μπαρ, και τα άδεια μπουκάλια από το κρασί στο σπίτι μας...τότε κατάλαβα. Ο μπαμπάς πλήρωνε όλα τα έξοδα μας, για να μη μας λείψει τίποτα, αλλά η μαμά, μου έλεγε συνέχεια ψέμματα. 

Η μαμά ήταν αλκοολική.   

Ο μπαμπάς προσπάθησε να με παρηγορήσει και μου έλεγε ότι τα πράγματα θα πάνε καλά για την μαμά. Τώρα πηγαίνω και την βλέπω, ζει στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Δεν ξέρω τι να κάνω, να το συζητήσω μαζί της; Αν θέλει να υπάρχει στην ζωή μου, πρέπει να κόψει το ποτό. Διαφορετικά δεν θέλω να την ξαναδώ. Είμαι λάθος;

Ευχαριστώ πολύ.

Διαζύγια "μαϊμού" για ευνοϊκές μεταθέσεις στον δημόσιο τομέα.

Εικονικά διαζύγια, δημοσίων υπαλλήλων. Προσθέστε και τα επιδόματα, βοηθήματα, που εισπράττουν ως διαζευγμένοι από το κράτος, σε βάρος όλων των υπολοίπων φορολογουμένων πολιτών.  

Γιατί οι σύζυγοι των αστυνομικών είναι οι … «χειρότερες» μητέρες του κόσμου; 

Επιστολή αστυνομικού

Η μετάθεση ενός αστυνομικού στο τόπο συμφερόντων είναι ένα όνειρο, που για πολλά χρόνια αποκτά το χαρακτήρα του απατηλού. Ως εκ τούτου, κάποιοι μετέρχονται μεθοδεύσεων και εικονικών καταστάσεων, ώστε να επισπεύσουν τον χρόνο. Μια τέτοια «παθογένεια», που καθιστά τις συζύγους των αστυνομικών τις … «χειρότερες» μητέρες του κόσμου, αναδεικνύει στην επιστολή του προς το bloko.gr, αστυνομικός, ο οποίος την υπογράφει ως

«Επιστολή Διαμαρτυρίας»…

«Αγαπητό μπλόκο είμαι ένας αστυνομικός που εδώ και χρόνια περιμένω καρτερικά να έρθει και η σειρά η δικιά μου προκειμένου να μετατεθώ στον τόπο συμφερόντων μου.

Με λύπη όμως βλέπω, ότι αυτό με την υπάρχουσα κατάσταση στον κώδικα μεταθέσεων δεν είναι εφικτό, και αυτό γιατί μία σειρά στρεβλώσεων και κακώς νοούμενων διατάξεων στέκονται εμπόδιο όχι μόνο σε μένα αλλά και σε πολλούς άλλους συναδέλφους μου.

Επειδή έχετε λάβει αρκετές επιστολές αστυνομικών που αφορούν το ίδιο θέμα, εγώ θα αναφερθώ σε ένα και μόνο πράγμα που τείνει να γίνει παγκόσμια πρωτοτυπία. Όπως όλοι οι πατεράδες έτσι και οι έλληνες αστυνομικοί φροντίζουν να είναι καλοί για τα παιδιά τους.

Βέβαια απ΄το να είσαι καλός, μέχρι να πάρεις την επιμέλεια των παιδιών σου σε μια δικαστική διαμάχη η απόσταση είναι μεγάλη . Παρατηρείται λοιπόν το φαινόμενο, άνδρες αστυνομικοί συνεχώς κερδίζοντας την επιμέλεια των παιδιών τους ύστερα από ένα διαζύγιο, να μετατίθενται κατ΄εξαίρεση στον τόπο συμφερόντων τους.

Και έρχομαι να αναρωτηθώ εάν όλες οι γυναίκες αυτών των αστυνομικών είναι τόσο κακές μητέρες που τους στερούν την επιμέλεια των παιδιών τους, που κατά βάση δίνεται στην μητέρα εκτός αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι, ή όλες συναινούν και δίνουν την επιμέλεια στον σύζυγό τους. 

Και επειδή όλοι καταλαβαίνουμε τι ακριβώς γίνεται, θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος σ΄αυτή την κατάσταση και σε πολλές άλλες που στέκονται εμπόδιο στον αστυνομικό, που κατά το κοινός λεγόμενο πάει με το σταυρό στο χέρι, να πάρει την πολυπόθητη μετάθεση στον τόπο συμφερόντων του.

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.»

πηγή: bloko.gr, skaythess.gr

Μπαμπάς μόνος. Το παιδί μου αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα από την αδιαφορία της μητέρας. 

Προσπαθώ να πείσω την μητέρα του παιδιού να ασχολείται παραπάνω ώρες με το παιδί και η απάντησή της μητέρας είναι: ''Αν δεν μπορείς να τον κρατήσεις ασ’ τον στο δρόμο'' ...Πως μπορώ να πάρω την αποκλειστική  γονική μέριμνα του παιδιού;

Είμαι 35 ετών διαζευγμένος μπαμπάς τα τελευταία 2 χρόνια, με ένα γιο 9,5 ετών. Δεν έχουμε προχωρήσει στην έκδοση διαζυγίου, αλλά έχει γίνει ένα τυπικό δικαστήριο για την επιμέλεια του παιδιού. Σ' εκείνο ορίστηκε η μητέρα να παραλαμβάνει το παιδί από το σχολείο κάθε Δευτέρα μεσημέρι και έως Παρασκευή πρωί (4 ημέρες). Παρασκευή μεσημέρι τον παίρνω εγώ από το σχολείο και περνάμε μαζί το Σ/Κ (3 ημέρες). Δευτέρα πρωί τον αφήνω στο σχολείο του. Ένα είδος κοινής επιμέλειας που συμφωνήσαμε μεταξύ μας -παρότι η μητέρα αρχικά ήθελε να έχει πλήρη επιμέλεια και να βλέπω το μικρό μόνο Σαββάτο και Κυριακή.

Από την αρχή βέβαια γνωρίζοντας καλά την πρώην σύζυγό μου (μείναμε μαζί 15 χρόνια), γνώριζα την πλήρη ανικανότητα της να αναθρέψει το μικρό. Για κείνη το διαζύγιο ήταν η ''ευκαιρία'' να ζήσει τη ζωή που δεν έζησε σαν έφηβη, ξενυχτώντας, κάνοντας μια έντονη ''κοσμική'' ζωή και γνωρίζοντας διαφορετικούς άντρες. Το αποτέλεσμα είναι εξ αρχής να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του μικρού, να μην τον θέλει ''ανάμεσα'' στα πόδια της και να τον αφήνει σε μένα περισσότερες μέρες από ότι προβλεπόταν. 

Αυτό δημιούργησε έντονες ψυχολογικές μεταπτώσεις στο παιδί, τις οποίες αντιμετωπίζω ως σήμερα μόνος. Ο μικρός νιώθει ότι η μητέρα του δεν τον αγαπά, την κατηγορεί για τη ζωή που κάνει ενώ παράλληλα του λείπει πολύ. Περίπτωση συνεννόησης μαζί της δεν υπάρχει, το έχω προσπαθήσει κι εγώ και οι γονείς της κι ο μικρός ο ίδιος...

Δυο χρόνια λοιπόν ζω την ίδια ακριβώς κατάσταση: Αντί για Παρασκευή θα πάρω το μικρό από το σχολείο την Πέμπτη και αντί Δευτέρας ίσως ''καταφέρει'' να τον πάρει την Τρίτη ή την Τετάρτη... Εδώ να σημειώσω ότι η πρώην σύζυγός μου δεν εργάζεται.

Προσπαθώ λοιπόν να είμαι συνεχώς δίπλα του, να περνάμε χρόνο μαζί, να ανέχομαι την έντονη νευρικότητα που του δημιουργεί αυτή η κατάσταση, αλλά ...δυστυχώς δύο χρόνια μετά ανακαλύπτω ότι δεν είμαι άφθαρτος. Η δική μου η ζωή δεν προχωρά με τίποτα. Ή θα εργάζομαι ή θα ασχολούμαι με το παιδί. Καθόλου προσωπική ζωή, καθόλου ξεκούραση - ψυχολογική ως επί το πλείστον. 

Έχω προσπαθήσει να την αντιμετωπίσω πιο αυστηρά, να είναι τυπική στο πρόγραμμα που έχει οριστεί αλλά ...μάταια.

Η απάντησή της είναι: ''Αν δεν μπορείς να τον κρατήσεις ασ’ τον στο δρόμο'' ...

Πείτε μου πως μπορώ να το αντιμετωπίσω όλο αυτό, να μπορέσω να επιβάλλω το πρόγραμμα που το δικαστήριο εξέδωσε; ή πως μπορώ να πάρω την αποκλειστική γονική μέριμνα του παιδιού;

Ευχαριστώ πολύ Φ.Τ.

Δικαιώματα Πατέρα - Παιδιού - Επιστολή Αναγνώστη στο ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Δικαιώματα Πατέρα - Παιδιού

Καλημέρα σας, ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ 

Θα ήθελα να επισημάνω ένα σημαντικό θέμα προς συζήτηση που αφορά τόσο θέματα ατομικών δικαιωμάτων - ισονομίας - ισοπολιτείας όσο και ζητήματα κοινωνικής πολιτικής με επεκτάσεις στο δημογραφικό, στην παραβατικότητα των ανηλίκων κλπ. 

Αφορά την παραβίαση των δικαιωμάτων των πατέρων από την Ελληνική πολιτεία, ξεκινώντας από το ίδιο το Σύνταγμα, συνεχίζοντας με τους νόμους και την συνολική πολιτική κατεύθυνση και καταλήγοντας στο δικαστικό σύστημα που συχνά δικάζει παρά τον νόμο και όχι κατά τον νόμο. 

Επιπλέον παραβιάζονται τα δικαιώματα των παιδιών χωρισμένων γονέων. 

Κάνω και συγκεκριμένες προτάσεις. 

Αναλυτικά:

Α. Στο Σύνταγμα

1. Σύμφωνα με το Άρθρο 5 απαγορεύονται οι διακρίσεις με βάση την εθνικότητα, τη φυλή, τη γλώσσα και τις θρησκευτικές ή πολιτικές πεποιθήσεις. Δεν απαγορεύονται όμως οι διακρίσεις με βάση το φύλο ή το σεξουαλικό προσανατολισμό! 

Πρόταση: Να απαγορευθούν από το Σύνταγμα και αυτές οι διακρίσεις για να μπορέσουν σταδιακά να φύγουν και από τους σχετικούς νόμους. 

2. Σύμφωνα με το Άρθρο 21 προστατεύεται η μητρότητα. Η πατρότητα όμως δεν προστατεύεται! 

Πρόταση: Να προστατευτεί και η πατρότητα ως συστατικό στοιχείο της οικογένειας καθώς η σημασία της είναι προφανής για την καλύτερη ανατροφή των παιδιών, ενώ αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία αυτοπροσδιορισμού πολλών ανδρών.

Β. Στους νόμους: 

1. Πρόταση: Να εξισωθούν τα δικαιώματα των πατέρων με τις μητέρες όσον αφορά οικογενειακά και προνοιακά δικαιώματα (π.χ. ισόβια σύνταξη πολύτεκνης μητέρας που ΔΕΝ λαμβάνουν σήμερα οι πατέρες,ενθάρρυνση να λαμβάνουν άδειες ανατροφής παιδιών και οι πατέρες). 

2. Πρόταση: Να εξισωθούν τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα ανδρών και γυναικών (και ιδιαίτερα πατέρων και μητέρων ανηλίκων παιδιών όπου υπάρχουν μεγάλες διαφορές στις προϋποθέσεις θεμελίωσης δικαιώματος σύνταξης), με βάση την αρχή ίσα δικαιώματα για ίσες προϋποθέσεις. Κατάργηση των συντάξεων για ανύπαντρες κόρες (αν είναι δυνατόν, σε ποια εποχή ζούμε πια!) στρατιωτικών κτλ. από εδώ και στο εξής. Για αυτές που ήδη παίρνουν σύνταξη προφανώς να μην αλλάξει κάτι. 

3. Πρόταση: Να συμμετέχουν και οι σύλλογοι πατρότητας - αντρών σε όλα τα συλλογικά – συμβουλευτικά όργανα και επιτροπές της πολιτείας για την άσκηση οικογενειακής, δημογραφικής, κοινωνικής κλπ. πολιτικής στα οποία σήμερα συμμετέχουν γυναικείες και φεμινιστικές οργανώσεις σύμφωνα με διάφορους νόμους.

4. Πρόταση: Επέκταση των αρμοδιοτήτων της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, ώστε να μην αφορούν μόνο τα θέματα διακρίσεων σε βάρος των γυναικών, αλλά τις διακρίσεις σε βάρος όλων όσων κατοικούν στη χώρα μας, ανδρών, γυναικών και παιδιών από οποιαδήποτε κοινωνική ομάδα. 

5. Πρόταση: Αναγνώριση του δικαιώματος των παιδιών να ανατρέφονται και από τους δύο γονείς τους ανεξαρτήτως οικογενειακής κατάστασης, σύμφωνα με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες που έχει υπογράψει η Ελλάδα, και του δικαιώματος των γονιών να ανατρέφουν τα παιδιά τους ανεξαρτήτως οικογενειακής κατάστασης. 

Σήμερα στα παιδιά δεν αναγνωρίζεται από κανένα νόμο αυτό το δικαίωμα, δεν έχουν καν δικαίωμα επικοινωνίας με τον άλλο γονιό σε περίπτωση που ο ένας έχει την επιμέλεια. Ο άλλος γονιός έχει το δικαίωμα επικοινωνίας αλλά του αφαιρείται το δικαίωμα ανατροφής αφού η επιμέλεια ασκείται μόνο από έναν γονιό μετά τη διάσταση κατά το νόμο. Το δικαίωμα άσκησης της επιμέλειας δεν έχει ούτε ο ανύπαντρος πατέρας. 

6. Πρόταση: Κοινή Επιμέλεια Παιδιών – Συνεπιμέλεια για τους σε διάσταση συζύγους και τους χωρισμένους. Σήμερα την επιμέλεια των παιδιών τα δικαστήρια δίνουν μόνο στον ένα γονιό – σχεδόν αποκλειστικά την μητέρα, προκρίνοντας το μοντέλο «η γυναίκα σπίτι μεγαλώνει τα παιδιά - ο άντρας δουλεύει προμηθεύει τα λεφτά" παραβιάζοντας το δικαίωμα επιλογής ρόλων.

Γ. Σχετικά με την επιβολή και εφαρμογή των νόμων:

7. Πρόταση: Για όσο καιρό ακόμα ισχύει το σημερινό απαρχαιωμένο νομικό πλαίσιο για την επιμέλεια των παιδιών, πρέπει τα δικαστήρια να δικάζουν σύμφωνα με τον νόμο είτε για τον επιμερισμό της επιμέλειας ανάμεσα στους δύο γονείς, είτε για την επιλογή του "καταλληλότερου" γονέα να ασκεί την επιμέλεια και όχι παρά τον νόμο όπως κάνουν σήμερα (διαλέγουν σχεδόν πάντα την μητέρα). Σε τέτοιο ποσοστό μάλιστα ώστε ακόμα και οι δικηγόροι να αποτρέπουν τους πατέρες πελάτες τους να ζητούν την επιμέλεια, με τη λογική ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να κερδίσουν στο δικαστήριο! 

8. Πρόταση: Να περνούν από πειθαρχικό έλεγχο οι δικαστές σε περίπτωση που στατιστικά αποδεικνύεται οτι παίρνουν αποφάσεις με βάση το φύλο του γονέα και όχι με βάση την "καταλληλότητά" του. 

9. Πρόταση: Για όσο καιρό ακόμα ισχύει το σημερινό απαρχαιωμένο νομικό πλαίσιο για την επιμέλεια των παιδιών, να εφαρμόζονται οι δικαστικές αποφάσεις όσον αφορά την επικοινωνία με τον γονιό που δεν ασκεί την επιμέλεια μέσα από τη δημιουργία μηχανισμού κοινωνικών λειτουργών στα δικαστήρια που θα ελέγχει αυτεπάγγελτα αν τηρούνται οι όροι, ως "συνήγοροι" του δικαιώματος του παιδιού να επικοινωνεί τακτικά και με τους δύο γονείς. Σήμερα ο γονιός που έχει την επιμέλεια μπορεί να παρεμποδίζει την επικοινωνία του παιδιού με τον άλλο γονέα χωρίς ποτέ να χάνει την επιμέλεια. 

Ευχαριστώ για την φιλοξενία σας Γ.Π.

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Η ζωή ενός μπαμπά μετά το διαζύγιο.

Έφτιαξες ξανά τη ζωή σου; Δεν θα ξαναδείς τα παιδιά σου!

Ένας μπαμπάς περιγράφει την ελληνική πραγματικότητα των χωρισμένων μπαμπάδων!

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ,

Πήρα το θάρρος να αφηγηθώ κι εγώ ως χωρισμένος πατέρας τα δικά μου βιώματα της επιμέλειας των παιδιών και του διαζυγίου.

Έπειτα από αρκετά χρόνια γάμου απέκτησα με την πρώην σύζυγο μου 2 κοριτσάκια, τα οποία σήμερα πλησιάζουν στην εφηβεία. Μετά από μια συνήθης διαφωνία μου μαζί της, πάνω σε οικογενειακά θέματα, όπως αντιμετωπίζουν όλα τα ζευγάρια, με απείλησε ότι θα πάρει τα παιδιά και θα φύγει από το σπίτι μόλις τελειώσουν το σχολείο τους το καλοκαίρι. Δεν έδωσα όμως σημασία. Πράγμα που η πρώην σύζυγος μου το εννοούσε και το έκανε. Δε μπορούσα να το πιστέψω.

Μετά από λίγο διάστημα, βρέθηκα μαζί της στο γραφείο του δικηγόρου της, κι αποφασίσαμε να βγει συναινετικό διαζύγιο. Ολόκληρο το κόστος των 1.300 Ευρώ του συναινετικού διαζυγίου συμφώνησα να το πληρώσω εγώ, καθώς η πρώην σύζυγος μου δεν εργαζόταν και δεν εργάστηκε ποτέ. Όπως επίσης συμφωνήσαμε να πληρώνω 600 Ευρώ μηνιαία διατροφή για τα παιδιά καθώς και όλους τους λογαριασμούς του σπιτιού της.

Μπορεί να βόγκηξα οικονομικά αλλά τα έφερα βόλτα, και δε με πείραζε αφού ήξερα ότι, ότι έκανα, το έκανα για τα παιδιά μου. 

Αναγκάστηκα να φύγω από το σπίτι που μέναμε όλοι μαζί ως οικογένεια και νοίκιασα ένα άλλο πιο μικρό και με χαμηλότερο ενοίκιο αλλά παράλληλα να εξυπηρετεί και τις ανάγκες των παιδιών μου.

Όλα έδειχναν να κυλάνε καλά μιας και είχα επαφή με τα παιδιά μου, έως την στιγμή που κάποιον μήνα κατέβαλα 500 Ευρώ αντί για 600 Ευρώ για την διατροφή. Αμέσως ήρθαν στον χώρο εργασίας μου η πρώην πεθερά μου και η αδερφή της πρώην γυναίκας μου, με προπηλάκισαν και με έβρισαν, με σκοπό να με ταπεινώσουν και να με ρεζιλέψουν μπροστά στους συναδέλφους μου.

Και πάλι όμως δεν έδωσα σημασία και προσπέρασα αυτό το γεγονός.

Η ζωή μου συνεχίστηκε τους υπόλοιπους μήνες, κι ανελλιπώς κατέβαλα την μηνιαία διατροφή των 600 Ευρώ και φρόντιζα ώστε να μη λείψει τίποτα από τα παιδιά μου. Εμένα μου περίσσευαν 400 Ευρώ για να περάσω τον υπόλοιπο μήνα μου, κι ότι έξτρα ήθελαν τα παιδιά μου το είχαν. Έξτρα ρούχα, έξτρα παπούτσια, βόλτες και χαρτζιλίκι για το σχολείο τους.

Στην πορεία γνώρισα μια κοπέλα, έναν άνθρωπο κατά πολύ ανώτερο από την πρώην σύζυγο μου και συγκατοικήσαμε. Φρόντιζα όμως κάθε φορά που είχα τα παιδιά να μην είναι εκείνη μπροστά, κι αυτό γιατί ήθελα πρώτα να το εξηγήσω στα παιδιά, να δω τις αντιδράσεις τους, και να τα ρωτήσω αν ήθελαν να την γνωρίσουν. Να σας υπενθυμίσω ότι τα 600 Ευρώ της διατροφής κάθε μήνα έμπαιναν ανελλιπώς!

Αποφάσισα λοιπόν να κάνω μια κουβέντα με τις κόρες μου, για τον άνθρωπο που μοιραζόμουν το σπίτι που έμενα, και τις ρώτησα αν ήθελαν να την γνωρίσουν, αλλιώς δεν θα τους την γνώριζα ποτέ.

Δεν μπορούσα να κρύβομαι από τα παιδιά μου κι ούτε ήθελα να τους λέω ψέμματα.

Συμφώνησαν με χαρά να την γνωρίσουν και οι αντιδράσεις τους όταν την γνώρισαν ήταν όχι απλά οι καλύτερες, αλλά ούτε καν τις περίμενα κι εγώ. Έμειναν εντυπωσιασμένες από την παρουσία της, τις γνώσεις της, την ευγένεια της κι όταν έφευγαν από το σπίτι, την αποχαιρέτησαν με φιλιά και αγκαλιές.

Είχα πάθει πλάκα από την συμπεριφορά των παιδιών και πολύ περισσότερο από την μικρή μου κόρη που με ρωτούσε επίμονα πότε θα την ξαναδούν. Φυσικά, δεν τους είπα τι είδους σχέση είχαμε, αλλά έπρεπε να ξέρουν πως υπάρχει αυτός ο άνθρωπος στη ζωή του μπαμπά.

Από εκείνη την εβδομάδα και μετά...έκανα να δω τα παιδιά μου έναν μήνα!

Τα παιδιά, ως παιδιά, είπαν στην μάνα τους, πόσο καλά πέρασαν μαζί μας εκείνη την Κυριακή. Τη Δευτέρα χτύπησε το τηλέφωνο, ήταν η πρώην μου, "Αν ξαναπάς τα παιδιά μου σε αυτήν, θα σου φέρω τον εισαγγελέα και δε θα τα ξαναδείς ΠΟΤΕ!", κι ένα σωρό άλλοι χαρακτηρισμοί που ακουγόταν στο βάθος από την πρώην πεθερά μου και την αδερφή της πρώην μου. 

Τα χρήματα της διατροφής, όμως εξακολουθούσαν κι έμπαιναν κάθε μήνα, άσχετα αν εγώ ΔΕΝ έβλεπα τα παιδιά μου. 

Πέρασε ένας μήνας, με καθημερινά τηλεφωνήματα στην πρώην μου, για να με αφήσει να δω τα παιδιά μου, κάποια στιγμή μου επέτρεψε να πάω να τα πάρω. 

Τέλος πάντων, οι μήνες περνούσαν και ήθελα να κάνω μια έκπληξη στα παιδιά, πήρα ένα σκυλάκι στο σπίτι μου. Τα παιδιά φαγώθηκαν να έρθουν στο σπίτι να δουν από κοντά το κουταβάκι. 

Τους λέω, "Ναι, αλλά θα είναι εκεί και η 'Σ'. Δε σας πειράζει;", "Όχι μπαμπά, δε μας πειράζει, απλά θα πούμε στη μαμά πως δεν ήταν σπίτι". Κακό πράμα το ψέμα, σκέφτηκα, αλλά τι άλλο μπορούσα να κάνω για να μην υποστώ τις "συνέπειες". Περιττό να σας πω τι έγινε με το σκύλο, με την 'Σ', με εμένα! Κάναμε και μπάρμπεκιου και περάσαμε φανταστικά!

Την επόμενη βδομάδα η μικρή μου η κόρη έκανε την επανάσταση της και δήλωσε στη μάνα της, "Εγώ θέλω να είμαι φίλη με την 'Σ', σε πειράζει που θα είμαστε φίλες και θα βλέπω και τον μπαμπά;"

Την απάντηση δε τη γνωρίζω, μπορώ να την μαντέψω.

Μετακόμισα ξανά σε άλλο σπίτι, για να βρίσκομαι ακόμη πιο κοντά στα παιδιά μου, γύρω στα 2 χιλιόμετρα από το σπίτι που μένουν με τη μαμά τους και 100 μέτρα από το σχολείο τους. Τόσο κοντά, για να με αισθάνονται δίπλα τους.

Έχω πάει σε παραλαβή βαθμών από το σχολείο, σε γιορτές του σχολείου, κι αυτό που έμεινε στα κοριτσάκια μου είναι πως ο δικός τους ο μπαμπάς, είναι ο μόνος που ήρθε για τους βαθμούς από όλους τους μπαμπάδες, και έπαιξε με τους συμμαθητές τους, κι όλοι είχαν να μένε πόσο καλό μπαμπά έχει η 'Γ΄και η 'Ζ'. Πετούσαν από χαρά και καμάρωναν για τον μπαμπά τους.

Αυτό όμως φρόντιζε να το αντιστρέφει η "καλή" μαμά τους, στο μυαλό των παιδιών, χρησιμοποιώντας χαρακτηρισμούς για εμένα και για την 'Σ', που τα παιδιά άκουγαν για πρώτη φορά.

Όταν άρχισαν να κάνουν περικοπές στον μισθό μου και να καθυστερούν οι ημερομηνίες πληρωμής μου και καθυστερούσα να καταβάλλω την διατροφή, άρχισαν πάλι τα όργανα, "Τα παιδιά θα τα ξαναδείς όταν βάλεις τα λεφτά στην τράπεζα". Ρώτησα τον δικηγόρο που θα μας έβγαζε το συναινετικό διαζύγιο, αν είχε το δικαίωμα να το κάνει αυτό η πρώην μου και μου απάντησε πως εγώ ήμουν υποχρεωμένος να πληρώνω διατροφή ακόμα κι αν η "καλή" μαμά δεν μου δίνει τα παιδιά!

Τον "κύριο" αυτόν, τον πλήρωσα και διαζύγιο δεν έχω πάρει ακόμα, κι όχι μόνο αυτό, αλλά έμαθα "κατόπιν εορτής" ότι η πρώην σύζυγός μου έχει κάνει Έφεση στην Απόφαση έκδοσης συναινετικού διαζυγίου, κι εγώ απλά σαν μ@λ@κας ξόδεψα 1.300 Ευρώ άδικα!

Η οικονομική μου κατάσταση επιδεινώθηκε παρά πολύ μέσα στο 2013, εν τω μεταξύ από το 2011 μέχρι και τα μέσα του 2013 η διατροφή των 600 Ευρώ κάθε μήνα έμπαινε ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ. Πλέον δεν μπορούσα να καλύψω το ποσό της διατροφής και έβαζα κάθε μήνα και λιγότερα, 400, 350, 300, ότι μπορούσα, και η "καλή" μαμά που δεν εργάζεται, έβρισκε τα λεφτά να μου κάνει ασφαλιστικά μέτρα για την διατροφή.

Στο δικαστήριο για τα ασφαλιστικά μέτρα για τη διατροφή, ακολούθησα τη δικιά μου τακτική. Με επιτακτικό τρόπο αλλά με έγγραφα από τη δουλειά μου, απαίτησα από την πρόεδρο να μου ορίσει διατροφή 200 Ευρώ συν ότι άλλα έξοδα δημιουργούνται για τα παιδιά, να τα καλύπτω εγώ, αλλά να γνωρίζω τι έξοδα είναι αυτά, από που προέρχονται, και τέλος πάντων να έχω μια επαφή με τις πραγματικές οικονομικές ανάγκες των παιδιών μου, που έτσι κι αλλιώς εγώ τις κάλυπτα μέχρι στιγμής.

Η συμπεριφορά μου απέναντι στην "καλή" μαμά, το σόι της και τον δικηγόρο της, ήταν πέρα για πέρα επιθετική, εντός της δικονομίας, αφού είχα στα χέρια μου στοιχεία, που αποδείκνυαν τα επιχειρήματα μου και όσα ζητούσα. Ο δικηγόρος μου, μου έλεγε να μη φωνάζω τόσο και να μιλάω καλύτερα, πως όμως όταν σε πνίγει το δίκιο και η αγανάκτηση, η δε πρόεδρος δε μου το ζήτησε ούτε μια φορά.

Αφού λοιπόν προσπάθησα να τους δείξω με τον τρόπο μου λόγω της αγανάκτησης μου, πως δε τους φοβάμαι ότι και να κάνουν και πως τους έχω γραμμένους τους δικηγόρους και τα δικαστήρια, απαίτησα, φωνάζοντας στους διαδρόμους του δικαστηρίου, την επόμενη μέρα να έρθουν τα παιδιά μου στο σπίτι, ανεξάρτητα της οποιασδήποτε απόφασης του δικαστηρίου για την διατροφή.

Έτσι κι έγινε. Η πρόεδρος διέταξε προσωρινά 400 Ευρώ διατροφή αλλά τα παιδιά την άλλη μέρα ήρθαν στο σπίτι μου κατευθείαν μετά το σχολείο τους. 

Πρέπει να σου πω, πως οι δυο μου κόρες δεν είχαν καμία ιδέα για όσα γίνονταν στα δικαστήρια με εμένα και τη μάνα τους. Η μικρή μου κόρη, είναι κολλημένη με την κοπέλα που είμαι τώρα, την αγαπάει πάρα πολύ και πολλές φορές την έχει αποκαλέσει "μαμά", γελώντας βέβαια γιατί ξέρει πως αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. 

Και τα δυο μου τα παιδιά, είχαν πολύ καλή σχέση με την 'Σ' και πάντα σαν γυναίκες που είναι, είχαν τα "μυστικά" τους, μιας και ήταν φιλενάδες. Από αυτά τα "μυστικά", που τα συζητούσα με την 'Σ', αργότερα κατάλαβα πολλά, για το τι ακούν τα παιδιά καθημερινά για τον πατέρα τους από την πρώην μου και πως τα έκαναν να αισθάνονται. 

Δεν ήταν όμως αρκετά για να τα κάνουν να με απαρνηθούν και τα παιδιά πάλι έρχονταν σε εμένα.

Τον Ιούλιο του 2013 όμως που έφυγα για μια εβδομάδα με άδεια από την εργασία μου και επέστρεψα, τα πράγματα δεν ήταν όπως πριν. Τα τηλέφωνα κλειστά και όποτε άνοιγαν δεν απαντούσε κανείς. Πήγαινα από το σπίτι τους, φώναζα, κορνάριζα...Τίποτα, άνθρωπος, ψυχή!

Πέρασε μια εβδομάδα, δυο εβδομάδες, ένας μήνας, δυο μήνες κι όταν συναντήθηκα πάλι με την "καλή" μαμά στα δικαστήρια για να βγει η απόφαση της διατροφής -μου εκδικάστηκαν 650 Ευρώ! παρά την χειροτέρευση των οικονομικών μου που είχα αποδείξει- και τη ρώτησα τι κάνουν τα παιδιά και γιατί δεν έρχονται να τα δω και να με δουν, η απάντηση της με έκανε χίλια κομμάτια "Τα παιδιά σου, να ξέρεις, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΟΥΝ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ!" 

... Δεν χρειάστηκε να ρωτήσω γιατί! Κατάλαβα την πλύση εγκεφάλου που έγινε στο μυαλουδάκι των παιδιών και την εικόνα που έχουν σχηματίσει.

Σήμερα, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, η μεγάλη μου η κόρη περνάει κάτω από το σπίτι μου, για να πάει στο σχολείο, την βλέπω από το μπαλκόνι, δεν τολμάει να κοιτάξει επάνω .... Η μικρή μου η κόρη, με είδε στο δρόμο με το αυτοκίνητό μου και τράβηξε την γιαγιά της σε άλλη κατεύθυνση για να μη με συναντήσουν, και μέσα σε όλα αυτά πριν από ένα μήνα με απέλυσαν κι από την εργασία μου.

Από τον ΟΑΕΔ δεν αναγνωρίζουν τα 2 προστατευόμενα παιδιά γιατί είμαι λέει χωρισμένος και την επιμέλεια την έχει η "καλή" μαμά. Μπουρδέλο κράτος. Τουλάχιστον αυτό το επίδομα για όσο καιρό το παίρνω το καταθέτω για την διατροφή, εξαναγκάζομαι να φύγω για το εξωτερικό, για ένα καλύτερο μέλλον.

Τώρα θα μου πεις..."Και τα παιδιά σου ρε μεγάλε, που τα εγκαταλείπεις;"...Τι να σου πω...τόσα έγραψα...ελπίζω να με καταλάβεις!

Συγνώμη αν σε κούρασα, "Γ".